Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ solo

Παρασκευή και Σάββατο 3-4/12, 10-11/12 και 17-18/12

Ωρα έναρξης: 22.30
Μετά από την πετυχημένη καλοκαιρινή του περιοδεία και στον απόηχο της παρουσίασης της συμφωνικής του δουλειάς στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Οκτώβριο, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αρχίζει τις χειμερινές του εμφανίσεις στο χώρο πολιτισμού PassPort, στον Πειραιά.

Το πρόγραμμα αυτό, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, εκτός από τραγούδια της προσωπικής του δισκογραφίας, περιέχει και πολλές, απρόσμενες διασκευές τραγουδιών άλλων δημιουργών. Στον καινούριο, φιλόξενο πολυχώρο του λιμανιού, ο Αλκίνοος θα βρίσκεται μόνος επί σκηνής. Πότε με την κιθάρα του και πότε με την τεχνική του live-looping, παίζει, ηχογραφεί επί σκηνής και αναπαράγει, ακουστικά, ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά όργανα, δημιουργώντας ηχητικά τοπία μέσα στα οποία λειτουργούν τα τραγούδια.

Οι βραδιές στο PassPort θα είναι βραδιές ακρόασης αλλά και συμμετοχής. Η παράσταση επιτρέπει την επί τόπου διαμόρφωση του προγράμματος, τον αυτοσχεδιασμό, τα λάθη, την ανοιχτοσύνη στα άπειρα ενδεχόμενα του τραγουδιού, της στιγμής και της συνύπαρξης.

Η αμφίδρομη και ζωντανή σχέση ερμηνευτή και κοινού μετατρέπει το μοναχικό σε συλλογικό, ολοκληρώνοντας το βίωμα της κοινής μουσικής εμπειρίας.


Ηχοληψία: Βαγγέλης Λάππας, Βασίλης Δρούγκας
Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Αλεξίου

Όσκαρ Ουάιλντ

Ο Όσκαρ Ουάιλντ (πλήρες όνομα Όσκαρ Φίνγκαρ Ο'Φλάχερτι Γουίλ Ουάιλντ, 16 Οκτωβρίου 1854 - 30 Νοεμβρίου 1900) ήταν Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός που έζησε στο τέλος της Βικτωριανής Εποχής. Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του συγκαταλέγονται το μυθιστόρημα Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκραίη και το τελευταίο του έργο-επιστολή De Profundis.


  • "Αλλά ποια είναι η διαφορά μεταξύ της λογοτεχνίας και της δημοσιογραφίας;...Η δημοσιογραφία δεν μπορεί να διαβαστεί και η λογοτεχνία δεν διαβάζεται. Αυτό είναι όλο."
  • "Αργούσε πάντα από αρχή. Η αρχή του ήταν πώς η συνέπεια είναι ο κλέφτης του χρόνου."
  • Είμαστε όλοι βρόμικοι, όμως μερικοί απο εμάς κοιτάζουμε τ' άστρα. Lord Darlington
    • We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars.
  • "Είναι παράλογο να διαιρεθούν οι άνθρωποι σε καλούς και κακούς. Οι άνθρωποι είναι είτε γοητευτικοί είτε κουραστικοί."
  • "Εμπειρία είναι το όνομα που ο καθένας δίνει στα λάθη του."
  • "Ένας άνδρας θέλει να είναι πάντα η πρώτη αγάπη μιας γυναίκας. Μια γυναίκα θέλει να είναι πάντα το τελευταίο ειδύλλιο ενός άνδρα."
  • "Ένας άνδρας μπορεί να είναι ευχαριστημένος από οποιαδήποτε γυναίκα εφ' όσον δεν την αγαπά."
  • "Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι και πολύ προσεκτικός στην επιλογή των εχθρών του."
  • "Επιθυμώ πάντα να ξέρω τα πάντα για τους νέους φίλους μου, και τίποτα για τους παλιούς."
  • "Έχουμε πραγματικά τα πάντα κοινά με την Αμερική σήμερα εκτός, φυσικά, από τη γλώσσα."
  • απομίμηση είναι ο φόρος που πληρώνει η μετριότητα στην ιδιοφυΐα."
  • εκπαίδευση είναι ένα θαυμαστό πράγμα, αλλά είναι καλό να θυμόμαστε καμιά φορά πως τίποτα που αξίζει να γνωρίσει κανείς μπορεί να διδαχθεί."
  • "Η ζωή είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό πράγμα για να μιλήσει κανείς σοβαρα."
  • μόδα είναι μια μορφή ασχήμιας τόσο ανυπόφορη που πρέπει να την αλλάζουμε κάθε έξι μήνες."
  • συνέπεια είναι το τελευταίο καταφύγιο του πεζού."
  • "Κάποιος μπαίνει στον πειρασμό να καθορίσει τον άνθρωπο ως λογικό ζώο που χάνει πάντα την ιδιοσυγκρασία του όταν καλείται να ενεργήσει σύμφωνα με τις επιταγές της λογικής."
  • "Κάποιος πρέπει πάντα να παίζει τίμια όταν κάποιος άλλος έχει τις κάρτες που κερδίζουν."
  • "Λίγη ειλικρίνεια είναι επικίνδυνο πράγμα, και πολύ είναι απολύτως μοιραίο."
  • "Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα εκτός από τον πειρασμό."
  • "Ναι, είμαι ένας ονειροπόλος. Γιατί ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει το δρόμο του με το φεγγαρόφωτο, και να δει το χάραμα πριν από τον υπόλοιπο κόσμο."
  • "Ο αληθινός φίλος σε μαχαιρώνει από μπροστά."
  • "Ο άνθρωπος πρέπει να επιλέγει προσεκτικά τους εχθρούς του."
    • A man cannot be too careful in the choice of his enemies.
  • "Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από τον πειρασμό είναι να ενδώσεις σε αυτόν." "Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι"
    • The only way to get rid of a temptation is to yield to it.
  • "Οι άντρες παντρεύονται επειδή έχουν κουραστεί, οι γυναίκες επειδή έχουν περιέργεια, και οι δύο είναι δυσαρεστημένοι." ~ (Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ, 1891)
  • "Οι γέροι πιστεύουν τα πάντα. Οι μεσήλικες υποπτεύονται τα πάντα. Οι νέοι ξέρουν τα πάντα."
  • "Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άλλοι άνθρωποι. Γνώμες κάποιου άλλου είναι οι σκέψεις τους, μίμηση οι ζωές τους, αντιγραφή τα πάθη τους." (De Profundis, 1905)
  • "Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άλλοι άνθρωποι. Οι σκέψεις τους είναι απόψεις κάποιου άλλου, οι ζωές τους μία μίμιση, τα πάθη τους μια αναφορά."
  • "Οποιοσδήποτε μπορεί να φτιάξει ιστορία. Μόνο ένας σπουδαίος άντρας μπορεί να τη γράψει."
  • "Όποτε οι άνθρωποι συμφωνούν μαζί μου, αισθάνομαι πάντα πως πρέπει να κάνω λάθος."
  • "Όταν οι Θεοί επιθυμούν να μας τιμωρήσουν, απαντούν στις προσευχές μας."
  • "Περισσότερη από τη μισή σύγχρονη κουλτούρα βασίζεται στο τι κάποιος δεν πρέπει να διαβάζει."
  • "Ποτέ μην εμπιστεύεσαι τις γυναίκες που λένε την πραγματική τους ηλικία. Αφού μπορούν να πουν αυτό, μπορούν να πουν τα πάντα."
  • "Σκέφτομαι ότι ο Θεός στη δημιουργία του ανθρώπου υπερεκτίμησε κάπως τις δυνατότητές του."
  • "Συγχωρείτε πάντα τούς εχθρούς σας τίποτα δεν τους ενοχλεί περισσότερο."
  • "Συμπαθώ τα πρόσωπα πιο πολύ από τις αρχές, και συμπαθώ τα πρόσωπα χωρίς αρχές περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο."
  • "Τα περισσότερα σύγχρονα ημερολόγια χαλούν τη γλυκιά απλότητα των ζωών μας με την υπενθύμιση ότι κάθε ημέρα που περνά είναι η επέτειος κάποιου εντελώς αδιάφορου γεγονότος."
  • "Τι είναι κυνικός; Ένα άτομο που ξέρει την τιμή όλων και την αξία κανενός."
  • "Το γέλιο δεν είναι κακή αρχή για μια φιλία, και είναι ό,τι καλύτερο για τέλος."
  • "Το κοινό είναι θαυμάσια ανεκτικό. Συγχωρεί τα πάντα εκτός από τη μεγαλοφυία."
  • "Το κουτσομπολιό είναι γοητευτικό! Η ιστορία είναι εν μέρει κουτσομπολιό.... Αλλά το σκάνδαλο είναι κουτσομπολιό που έγινε βαρετό από την ηθικότητα."
  • "Το να διαφωνήσεις με τα τρία τέταρτα των Βρετανών είναι μια από τις πρώτες προϋποθέσεις της λογικής."
  • "Τρία πράγματα μισώ στη ζωή: τις ζεστές μπύρες, τον χλιαρό καφέ και τις «κρύες» γυναίκες."
  • "Τριάντα πέντε είναι μια πολύ ελκυστική ηλικία. Η κοινωνία του Λονδίνου είναι πλήρης γυναικών πολύ μεγαλύτερης ηλικίας που με ελεύθερη επιλογή τους, έχουν παραμείνει τριάντα πέντε για χρόνια."
  • "Υπάρχει ένα μόνο πράγμα χειρότερο από το να μιλάνε για σένα κι αυτό είναι να μη μιλάνε για σένα."
    • There is only one thing in the world worse than being talked about, and that is not being talked about.
  • "Το μόνο καθήκον μας απέναντι στην ιστορία είναι να την ξαναγράψουμε."

ΤΟ BLOG ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΜΠΑΛΤΖΗ



Διαβάζουμε:
Η Χριστίνα Μπαλτζή γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Δεκατέσσερα χρόνια μετά αρχίζει να δίνει δείγματα γραφής με ποιήματα, διηγήματα και ένα μικρό μυθιστόρημα. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και φοίτησε σε δραματική σχολή. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη.



Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Αφιέρωμα στον Πάρη Τακόπουλο


Διοργανώνεται ένα αφιέρωμα στον συγγραφέα Πάρη Τακόπουλο με αποσπάσματα από τα έργα του 'Δευτέρα Απουσία ή η Επιστροφή του Μάρξ και του Ενγκελς'.
'Η Τελευταία Έκτρωση' που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία, από τη θεατρική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης στο 1ο Ελληνο - Ρωσικό Συμπόσιο Σύγχρονης Τέχνης, το φθινόπωρο του 2006 και τον επόμενο χρόνο από τον Θεατρικό Οργανισμό του Βασίλη Βασιλάκη 'ΟΡΜΙΣΚΟΣ' στην Αίγινα, καθώς και το μονόπρακτο: 'Οι εξετάσεις'. Και τα τρία έργα σε σκηνοθετική επιμέλεια του ιδίου.
Ερμηνεύουν: Μια ομάδα συνεργατών και φοιτητών της Χαράς Μπακονικόλα μαζί με το συγγραφέα. (Μονόπρακτα του Πάρι Τακόπουλου παρουσιάστηκαν στο Θέατρο της Ημέρας την περίοδο 1997-1998 με τον τίτλο: << Προ των Θερμοπυλών >> σε σκηνοθεσία Αγγελικής Κασόλα.)
Στο Θεατρικό Αναλόγιο παρουσιάστηκαν ήδη οι συγγραφείς: Λέανδρος Πολενάκης σε σκηνοθετική επιμέλεια Γιώργου Μιχαηλίδη, Έφη Παπαθεοδώρου σε σκηνοθετική επιμέλεια Σίμωνα Πάτροκλου, Πέτρος Χουτζούμης σε σκηνοθετική επιμέλεια Λάκη Κουρετζή, Λεία Χατζοπούλου- Καραβία σε σκηνοθετική επιμέλεια της ίδιας, Αντώνης Σιμιτζής σε σκηνοθετική επιμέλεια Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, Μαρία Κυριάκη σε σκηνοθετική επιμέλεια Άννας Σωτρίνη, Άρης Σφακιανάκης σε σκηνοθετική επιμέλεια Φανής Σπυριδάκη.
Το Θέατρο της Ημέρας τιμώντας το σύγχρονο Ελληνικό θεατρικό έργο και τους συγγραφείς του, τους αφιερώνει τις Δευτέρες του Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Καταξιωμένοι αλλά και πρωτοεμφανιζόμενοι θεατρικοί συγγραφείς εμπιστεύτηκαν έργα τους -κυρίως πρωτοπαρουσιαζόμενα - στις Σκηνές του Θεάτρου της Ημέρας που κόσμησαν το ρεπερτόριό του με το ανέβασμά τους στα 20 περίπου χρόνια της λειτουργία του. Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, αντιστεκόμαστε με πίστη και ελπίδα στο γενικό κλίμα απογοήτευσης, εσωστρέφειας, παραίτησης επεσήμανε η καλλιτεχνική Διευθύντρια του θεάτρου κα Ανδρομάχη Μοντζολή.
Με μορφή σκηνοθετημένου θεατρικού αναλογίου θα παρουσιαστούν προσεχώς έργα των συγγραφέων αυτών, καθώς σκηνοθέτες και ηθοποιοί, συνεργάτες και φίλοι του Θεάτρου της Ημέρας προσφέρουν ευγενικά τη συμμετοχή τους για την υλοποίηση του προγράμματος αυτού.
Θέατρο της Ημέρας, Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι , Αθήνα Είσοδος Δωρεάν
  • 29 Νοεμβρίου 2010, 19:30
  • Δημοπρασία Ελληνικής Ζωγραφικής του Οίκου Βέργος

    Πραγματοποιείται στις 10 Δεκεμβρίου στο Ζάππειο Μέγαρο η Δημοπρασία Ελληνικής Ζωγραφικής του οίκου "Βέργος". Από την Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου μέχρι την Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου, στον ίδιο χώρο, θα εκτίθενται τα έργα στο κοινό.
    Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Πέτρος Βέργος, η δημοπρασία περιλαμβάνει 110 έργα Ελλήνων ζωγράφων από τον 19ο αιώνα μέχρι και την προηγούμενη δεκαετία, καλύπτοντας έτσι μια σημαντική χρονική περίοδο της ελληνικής ζωγραφικής.
    Το έργο με την υψηλότερη τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας είναι του Κωνσταντίνου Βολανάκη (1837-1907) "Ιστιοφόρο και ατμόπλοιο" με τιμή 60.000-80.000 ευρώ και ακολουθεί το έργο του Παύλου (γ.1930) "Baroque" με τιμή 50.000-70.000 ευρώ, ενώ συνολικά περιλαμβάνονται έργα περισσοτέρων από 60 ζωγράφων με μεγάλο εύρος τιμών που ξεκινούν από 3.000 ευρώ.
    Η οικονομική κρίση που βιώνουμε έχει επηρεάσει και τις δημοπρασίες έργων ζωγραφικής αλλά όχι σε σημαντικό βαθμό, όπως συμβαίνει με άλλους τομείς. Η επένδυση σε έργα τέχνης εξακολουθεί να είναι μια επιλογή που κρατάει παρά την κρίση και αυτό γιατί μεταξύ άλλων υπάρχει μια δυναμική αγορά από ένα ηλικιακό κοινό μεταξύ 40 και 50 ετών, προερχόμενο κυρίως από τον επιχειρηματικό τομέα, που βλέπει την αγορά έργων και ως επένδυση που αποδίδει.
    Ο κ. Βέργος αναφέρει ότι το δυναμικό αυτό αγοραστικό κοινό διαφοροποιεί σταδιακά και τη ζήτηση, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μια μείωση της ζήτησης για έργα Ελλήνων ζωγράφων του 19ου αιώνα, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνεται σημαντικά η αξία ζωγράφων της σύγχρονης τέχνης.
    Ζωγράφοι των οποίων έργα περιλαμβάνονται στη δημοπρασία είναι με αλφαβητική σειρά οι: Αγγελίδου Δ., Ακριθάκης Α., Αργυρός Ου., Βακιρτζής Γ., Βασιλείου Σ., Βολανάκης Κ., Βυζάντιος Π., Γαΐτης Γ., Γεραλής Α., Γερμενής Β., Γεωργάς Μ., Γαλλινάς Α., Γκίκας Ν. Χατζηκυριάκος, Γουναρόπουλος Γ., Δερπάπας Γ., Διαμαντόπουλος Δ., Δρούγκας Α., Ζούνη Ό., Θεόφιλος, Θεοφυλακτόπουλος Μ., Θωμόπουλος Ε., Κανιάρης Β., Καράς Χ., Κεσσανλής Ν., Κοκκινίδης Δ., Κόττης Γ., Κοψίδης Ρ., Κρυστάλλης Α., Λάππας Γ., Μακρουλάκης Μ., Μανωλίδης Θ., Μαυροΐδης Γ., Μόραλης Γ., Μποκατσιάμπης Β., Μπότσογλου Χρ., Μυταράς Δ., Νικολάου Ν., Παπαλουκάς Σ., Παύλος, Πεντζίκης Ν. Γ., Πιερράκος Α., Ποταμιάνος Χ., Πράσινος Μ., Σακαγιάν Ε., Σάμιος Π., Σαχίνης Ν., Σόρογκας Σ., Σπαθάρης Σ., Σπεράντζας Β., Σπυρόπουλος Γ., Στέρης Γ., Τάκης, Τέτσης Π., Τσαρούχης Γ., Τσίγκος Θ., Τσόκλης Κ., Φασιανός Α., Χρύσα, Ψυχοπαίδης Γ., Barkoff A., Bonirote P..-
    ΑΠΕ-ΜΠΕ

    Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης παρουσιάζει "ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"

    Μια εικαστική πρόταση (μελέτη) πάνω στη σχέση της μουσικής με το χρώμα. Μια ιστορία που έρχεται από πολύ παλιά και απασχόλησε μουσικούς, ζωγράφους και αρχιτέκτονες. Γιατί όπως λέει ο Kandinsky: “Το μάτι μπορεί να ακούσει και το αυτί μπορεί να δει”

    Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο foyer του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 30 Δεκεμβρίου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Όσοι παρευρεθούν στα εγκαίνια της έκθεσης, τη Δευτέρα 29 Νοεμβρίου και ώρα 21:00, θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν ζωντανά μουσικές του Λουκιανού Κηλαηδόνη στο mcf Bar - Restaurant, στον 3ο όροφο του Πολιτιστικού Κέντρου.
    ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - Πως ξεκίνησαν... Όλα ξεκίνησαν από το φαινόμενο που λέγεται συναισθησία. Ως συναισθησία (εκ του συν και του αίσθησις), ονομάζουμε τη μη φυσιολογική (με την έννοια ότι εμφανίζεται σπάνια), νευρολογική κατάσταση κατά την οποία ένας, κατά τα άλλα υγιής άνθρωπος, βιώνει δύο ή και περισσότερες αισθήσεις ταυτόχρονα. Ένα ερέθισμα, το οποίο εγείρει μια συγκεκριμένη αίσθηση, ακούσια εγείρει και μια επιπλέον αίσθηση. Με απλά λόγια, αν βρίσκετε λίγο «αλμυρό» το ορθογώνιο τρίγωνο που σχεδιάσατε, για να αποδείξετε το Πυθαγόρειο Θεώρημα, τότε μάλλον είστε συναισθητικός (πολύ πιο ενδιαφέρον από το να είστε συναισθηματικός).

    Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

    Για μια φούχτα μπάμιες

    O Ευγένιος Τριβιζάς συνεχίζει να κινείται μέσα σε αυτοσχέδιους παραδείσους. Τους κατασκευάζει, όπως τα παιδιά πλάθουν την άμμο. Τους βαφτίζει, τους αλλάζει τις ονοματοθεσίες και παίζει. Κάπου στην άκρη βάζει και καμιά μικρή κόλαση. Έτσι, για γούρι. Επειδή έχει και μεγάλη παιδεία, τους δίνει κοινωνικές προεκτάσεις, το παιχνίδι του γίνεται σοβαρό. Αυτά αρέσουν στα παιδιά

    Θέατρο Πειραιώς 131 κάθε Κυριακή 11:15


    Καλησπέρα Αθήνα…

    Μία μουσική παράσταση του Δαυίδ Ναχμία
    ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑ 9.84 Είσοδος 12 - 15 ευρώ    06.12.2010 έως 27.12.2010
    Δευτέρα  στις 16:00 και στις 19:00



    "Kαλησπέρα Αθήνα…", μια μουσική παράσταση, όπου ο Δαυίδ Ναχμίας, η Χρυσούλα Στεφανάκη, η Μαρία Κανελοπούλου και ο Θάνος Πολύδωρας, ζωντανεύουν τραγουδώντας τη συναισθηματική ατμόσφαιρα εκείνης της ανεπανάληπτης αθώας εποχής.
    Στην μουσική αυτή παράσταση παρελαύνουν οι σπουδαιότεροι πρωταγωνιστές της εποχής... ο Αττίκ, η Βέμπο, ο Σουγιούλ, ο Νίκος Γούναρης, ο Γιαννίδης, ο Σακελλάριος, ο Γιάννης Βέλας και πολλές ακόμα μορφές που εκσυγχρόνισαν την πολιτιστική ταυτότητα της Ελλάδας.

    Συντελεστές της παράστασης

    Ενορχήστρωση & πιάνο: Δαυίδ Ναχμίας
    Ακορντεόν: Ντίνος Χατζηϊορδάνου
    Τρομπέτα: Βαγγέλης Κατσαρέλης
    Κλαρινέτο: Παναγιώτα Γιαννακά
    Φλάουτο, σαξόφωνο, κλαρινέτο β΄:  Μαρίνος Γαλατσινός
    Μπάσο: Κώστας Μαυρίδης
    Βιολί: Jaime Smith

    ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑ 9.84

    Πειραιώς 100, Τεχνόπολις ~ Στάση Μετρό Κεραμεικός , Τηλ: +302102854705

    Τιμές εισιτηρίων


    12€ για την παράσταση των 16:00
    15€ για την παράσταση των 19:00

    elculture.gr

    Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

    Λουλούδια από... μέταλλο

    Η παρατήρηση της φύσης ήταν κάτι που πάντα γοήτευε τον εικαστικό καλλιτέχνη Κορνήλιο Γραμμένο. Από το 2004 ήδη άρχισε να μελετά την παρουσία του λουλουδιού στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή τέχνη, καθώς και στην τέχνη της Άπω Ανατολής. Η μέχρι τώρα πορεία του φανερώνει μια συνέπεια στην καλλιτεχνική έρευνα. Μετά από διερεύνηση των ενοτήτων Aliens, Knights, Masks, Sarmata, ο ζωγράφος επιχειρεί να προσεγγίσει ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Η πρόθεσή του δεν είναι διακοσμητική καθώς τα λουλούδια -που θα δούμε στη γκαλερί fizz στη νέα ατομική του έκθεση (εγκαινιάζεται στις 9 του Δεκέμβρη) δεν αποδίδονται φυσιολατρικά ούτε ρεαλιστικά. Δεν επιδιώκουν ωραιοποιημένες, εξιδανικευμένες εικόνες.
    Ο καλλιτέχνης δείχνει να αδιαφορεί για την οπτική πραγματικότητα. Με μια εμμονή στις ίδιες φόρμες, παρουσιάζει τα ίδια επτά λουλούδια με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους. Δημιουργεί μια γλυπτική κατάσταση με επτά έργα φτιαγμένα από υλικό μάλλον ασύμβατο με το θέμα. Το ιδιόμορφο αυτό σιδερένιο μπουκέτο, ζωγραφισμένο με σκουριά, δίνει την εντύπωση ότι υπήρχε από πάντα. Χωρίζει τα σχέδιά του σε λουλούδια ημέρας και νύχτας. Τα μεν πρώτα μοιάζουν να μιμούνται τη σιδερένια υφή των γλυπτών του, χωρίς καμιά αναφορά στη φρεσκάδα και την ομορφιά, στην οποία παραπέμπει το θέμα. Τα λουλούδια της νύχτας, από την άλλη, δοσμένα με το λαμπερό μπλε του μελανιού, μοιάζουν να αιωρούνται, να επιπλέουν, σαν να έχουν βγει από ένα κόσμο εξωπραγματικό, σχεδόν ονειρικό.

    avgi.gr

    Οι γερόλυκοι τραγουδούν ακόμη (tanea.gr)

    Δεν είναι ούτε ένας, ούτε δύο- δεν είναι ούτε τρεις που ξέμειναν από τις προηγούμενες δεκαετίες και αντί να κρεμάσουν τις κιθάρες στον τοίχο μαζί με σουβενίρ από τη συναυλία στο Μεξικό ή το λάιβ στην Ιαπωνία συνεχίζουν να παίζουν.
    Και να βγάζουν δίσκους. Και οι δίσκοι να είναι καλοί και αξιόλογοι. Και εμείς να έχουμε μπερδευτεί τελείως. Και δίκαια.

    O Τομ Τζόουνς είναι αυτός; Του Delilah ο Τομ Τζόουνς; Αυτός ο ίδιος που, τότε παλιά στη δεκαετία του ΄60, έβγαινε με τα στενά παντελόνια και προκαλούσε ντελίριο στις θαυμάστριες; Αυτός του What΄s new pussycat, λοιπόν, ο Τομ Τζόουνς έβγαλε φέτος νέο άλμπουμ πάρα πολύ καλό, μπλουζ γενναία και gospel βαθιά, όπου δείχνει χωρίς πολλά λόγια πως δεν αστειεύεται όταν μιλάει σοβαρά.

    Πράγμα βέβαια που με κάνει να σκέφτομαι τι θα είχαμε ακούσει από τον Εlvis τον μεγάλο, όταν έπειτα από τις αμέτρητες ταινίες και τα εξαντλητικά σόου στο Λας Βέγκας ήταν έτοιμος να επιστρέψει στη μουσική που αγαπούσε. Αλλά ας μην αρχίσω με μελαγχολική νότα, ας συνεχίσω με τον σερ Τομ (Τζόουνς) που με το Ρraise Αnd Βlame δείχνει τα δόντια του. Ιt΄ s not unusual (δεν είναι ασυνήθιστο) για έναν 70χρονο τελικά και θα το αποδείξουμε παρακάτω.

    Στην περίπτωση, ας πούμε, του Ρόμπερτ Πλαντ. Ο τραγουδιστής των Led Ζeppelin με την αγέρωχη- χρυσή τότε, γκρίζα τώρα- χαίτη δεν ήθελε σώνει και καλά να ανέβει τη Σκάλα για τον Παράδεισο από τώρα. Το Stairway Τo Ηeaven μπορούσε να περιμένει. Ο Πλαντ έχει άλλα σχέδια και όχι να βγάλει ακόμη περισσότερα λεφτά περιοδεύοντας με τους Led Ζep- εκατομμύρια θα έβγαζε. Στα 62 του τον γαργαλάει ακόμη το μουσικό μικρόβιο και δοκιμάζει καινούργια κόλπα. Ποιος είπε πως τα γέρικα σκυλιά δεν μαθαίνουν από αυτά; Αρκεί να ακούσει κανείς το νέο έργο του, το Βand Οf Joy. Στο Νάσβιλ πάει και ηχογραφεί στο νέο αγαπημένο στυλ του, «americana»- countryroots κομμάτια, τραγούδια για την ψυχή και την καρδιά, ένα κι ένα. Και νοσταλγίες, κ. Πέιτζ, δεν χωράνε.

    Μια δόση νοσταλγίας, πάντως, ο Μπράιαν Γουίλσον τη δίνει στο κοινό του- με καινούργιο όμως άλμπουμ κι αυτός. Η ψυχή των Βeach Βoys και ο κυρίαρχος των κυμάτων (ανεξάρτητα από το αν οι Βeach Βoys δεν σέρφαραν στην πραγματικότητα ποτέ) έβγαλε φέτος το Βrian Wilson Reimagines Gershwin, με διασκευές Γκέρσουιν, αυτό που το «Rolling Stone» περιέγραψε «χαριτωμένο, παράξενο, ελαφρώς ψυχεδελικό- συμφωνικό άλμπουμ λάουντζ μουσικής». Ωραίες μουσικές δηλαδή από την ποπ ευφυΐα του μαέστρου, που άφησε τα δύσκολα χρόνια πίσω και συνεχίζει- 68 ετών και Βeach Βoy.

    Κατά έναν περίεργο τρόπο, αν σε λένε Μπράιαν και έχεις ξεκινήσει την καριέρα σου με ροκ, μη σταματάς. Τον δρόμο σού δείχνουν οι άλλοι Μπράιαν. Και ο Φέρι και ο Ινο, που μοιράζονται και τις μεγάλες Roxy Μusic στιγμές. Ο Μπράιαν Φέρι, ετών 65, μόλις έδωσε το πρώτο σόλο άλμπουμ του μετά το 1973, το Οlympia, αυτό με την Κέιτ Μος στο εξώφυλλο. Για τη μουσική του εμπνεύστηκε πολύ από τον κλαμπάτο ήχο της Ιμπιθα και την ηλεκτρονική μουσική γενικά. Φέρι, ο κλάμπερ, πάντα άψογος στο στυλ και την καλή διάθεση. Πιο εγκεφαλικός από τον Φέρι, αλλά απίστευτο άτομο και τρομερός παραγωγός και λίγα λέω, ο Μπράιαν Ινο (που έχει κλείσει τα 62 του) τον περασμένο μήνα
    Ακόμη και μετά τα 60 δοκιμάζουν νέα κόλπα. Ποιος είπε ότι τα γέρικα σκυλιά δεν μαθαίνουν;
    έδωσε το Small Craft on a Μilk Sea, ενώ, αν τον ψάχνει κανείς, τον βρίσκει να δουλεύει ασταμάτητα τις νέες παραγωγές των U2 και των Coldplay και κάτι άλλο ακόμη, σίγουρα πράγματα.

    Ανοίγω μεγάλο κεφάλαιο. Τεράστιο: Νιλ Γιανγκ. Ο Καναδός που δεν ξέρει τι σημαίνει «στοπ» αγνοεί ακόμη και το «διάλειμμα για διαφημίσεις» και αν έπαιζε μπάσκετ θα είχε καταργήσει τα τάιμ άουτ. Συνεχίζει από τη δεκαετία του ΄60 έως σήμερα- νέο άλμπουμ το Le Νoise (παραγωγός ο Ντανιέλ Λανουά)-, δουλεύοντας παράλληλα πρότζεκτ μουσικά, οικολογικά και άλλα πολλά, απλά γιατί ο Νιλ Γιανγκ δεν σκουριάζει, ενώ ο ήχος- ο χαρακτηριστικός ήχος της κιθάρας του- εμπνέει και αντιγράφεται συνεχώς. Ο Νιλ Γιανγκ είναι μόλις 65.

    Δηλαδή ο Νιλ Γιανγκ ήταν πιτσιρικάς όταν ο Τζέρι Λι Λιούις, ο «κίλερ» που τριγύριζε με Ελβις Πρίσλεϊ και Τζόνι Κας στα φλογερά πρώτα ροκ εν ρολ χρόνια, έκανε καριέρα. Ο άνθρωπος είναι θρύλος (ετών 75), έχει επιβιώσει από κρίσεις, σκάνδαλα και χαλασμένα πιάνα, και έχει βγάλει φέτος δίσκο, το Μean Οld Μan, με καλεσμένους και μεγάλες ροκ εν ρολ αξίες.

    Ετσι δηλαδή όπως διαμορφώνονται τα πράγματα, οι εξηντάρηδες και οι εβδομηντάρηδες είναι τάση- και κρατάνε στη δισκογραφική παραγωγή μεγάλο κομμάτι. Ο Ελτον Τζον μπορεί να λέει πως, ναι, το κατανοεί πως ο κόσμος δεν θα τρέξει να αγοράσει ένα καινούργιο άλμπουμ του (είναι και 63 ετών), αλλά πονηρά σκεπτόμενος μπορεί να τρέξει να αγοράσει ένα άλμπουμ Ελτον Τζον με Λίον Ράσελ μαζί, πιανίστας με ιστορία αυτός και cult μεγάλη περίπτωση. Και κάνουν μαζί φέτος το Τhe Union. Την ίδια στιγμή ο Ροντ Στιούαρτ επιμένει στην Τhe Great Αmerican Songbook σειρά- έφτασε αισίως στο Νο 5 και παραμένει στο παιχνίδι.

    Ο Ρέι Ντέιβις, 66 ετών, που μεγάλωσε γενιές και γενιές με τους Κinks, τα Υou Really Got Μe, τα Lola και τα άλλα ποπ διαμάντια του, έκανε CD με ντουέτα, το See Μy Friends για να το ακούς «όλη τη μέρα και όλη τη νύχτα» που λέει και το τραγούδι.

    Ο τελευταίος, πάντως, που θα κουραστεί θα είναι ο Μπομπ Ντίλαν , ετών 69 και στους δρόμους μόνιμα για συναυλίες. Πριν από λίγο καιρό έβγαλε από τα αρχεία τα Witmark Demos, ηχογραφήσεις με σπάνια και ακυκλοφόρητα από τα στούντιο της εποχής 1962-1964. Μεγάλη εποχή για τον Ντίλαν αυτή, καθοριστικά κομμάτια.

    Υπάρχει όμως και κάποιος στον οποίο και ο Ντίλαν υποκλίνεται. Είναι ο Τσακ Μπέρι που συνεχίζει και παίζει εκεί έξω- ετών 86 αν λένε σωστά τα χαρτιά- και δίνει ελπίδες σε όλους τους νεαρούς παραπάνω να συνεχίζουν στον δρόμο του ροκ που χάραξαν. Και στον οποίο βέβαια οι Rolling Stones μένουν προσηλωμένοι. Σύντομα και σε κάποιο συναυλιακό χώρο κοντά σας.

    Κλασικές αξίες σε νέα έργα προτιμά και το κοινό. Με τη λογική «Κάρλος Σαντάνα είναι, δεν μπορεί να είναι κακό», αγοράζουν το CD «Guitar Ηeaven» από τα δισκοπωλεία, τα κανονικά ή τα ηλεκτρονικά. Δεν παρακολουθούν όλοι τις εξελίξεις και δεν ενημερώνονται για καινούργια ονόματα και έτσι, όταν αγοράσουν μουσική, θα ζητήσουν πράγματα οικεία. Και γνωστά. Ετσι ο Σαντάνα και ο Ερικ Κλάπτον βρίσκονται άνετα στις λίστες με τα πιο εμπορικά άλμπουμ, πουλώντας περισσότερο- για παράδειγμααπό τη νέα και ανερχόμενη Florence & Τhe Μachine ή βάζοντας το «καυτό» της ποπ/r ΄n΄ b Drake στην αναμονή. Κλασικές αξίες για πάντα. Και οι Βeatles πρώτοι και καλύτεροι μάλιστα, με τα τραγούδια τους τώρα και στο iΤunes για αγορές ηλεκτρονικές. Εφτασε η ώρα που οι πιτσιρικάδες θα ανακαλύψουν αυτό το ωραίο γκρουπάκι από το Λίβερπουλ. Αφού αυτοί πρόλαβαν και εξασφάλισαν την αιωνιότητα νωρίς.

    > Ελπίδα της δισκογραφίας; Οι 60 και άνω. Η οποία, καθώς μέσα στη γενικότερη κρίση δυσκολεύεται ακόμη πιο πολύ να «λανσάρει» νέα ονόματα, επιστρέφει στις παλιές αξίες. Αυτούς που ξέρει το ευρύ κοινό και εμπιστεύεται. Αν τυχαίνει και οι παλιοί έχουν κι έμπνευση, τόσο καλύτερα. Τα νέα είδωλα αργούν να έρθουντουλάχιστον όσον αφορά το ροκ. Το οποίο ανανεώνεται από τις υπόγειες δυνάμεις του και από εκείνους που έχουν όρεξη να ψάξουν. Θέλει όμως ψάξιμο, πίσω από τα ριάλιτι και τα τάλεντ σόου της τηλεόρασης, στα Μyspace και στο Ιντερνετ όπου έχει μεταφερθεί το μεγάλο μέρος της δράσης. Ο νέος, δηλαδή, συνεχίζει να είναι ωραίος, αλλά και ο παλιός έτσι παραμένει αλλιώς. Ειδικά αν έχει να πει κάτι.

    Επίσης οι παλιοί ακούνε και προτείνουν. Ο Τζον Κέιλ συνεργάζεται συνεχώς με καινούργια ονόματα, ο Ελτον Τζον δεν χάνει ευκαιρία να συστήνει νέους καλλιτέχνες. Δεν είναι τυχαίο που πριν από λίγο δύο νέα βιβλία για το μάρκετινγκ μιλάνε για το μοντέλο των Grateful Dead- από τη δεκαετία του ΄60 και του ΄70- και το πόσο έχει επηρεάσει τη σύγχρονη αγορά, αλλά και την τεχνολογία. Οι χίπηδες ήξεραν πάντα καλύτερα, άλλωστε. Και τα είχαν βρει και με το Κάρμα.

    Κοσμολογία και Γλωσσολογία συναντώνται


    στη σκηνή του Megaron Plus !

     

     

    Δημήτρης Νανόπουλος και Γιώργος Μπαμπινιώτης

                       διαλέγονται δημόσια

     

    Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

    Ώρα έναρξης 7 μμ. 
    Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας
    Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 5.30μμ

     
    Πιστό στο ραντεβού του με σημαντικά αλλά και πρωτότυπα θέματα που απασχολούν τον κόσμο, το Megaron Plus καλεί το κοινό του να παρακολουθήσει δύο εγνωσμένου κύρους επιστήμονες να διαλέγονται ζωντανά για μεγάλα ζητήματα του χώρου των φυσικών επιστημών και της κοσμολογίας στη συνάφειά τους με θέματα του χώρου της γλώσσας και των ανθρωπιστικών επιστημών.
    Η ιδιαίτερη αυτή συνάντηση, με πρωταγωνιστές τον φυσικό Δημήτρη Νανόπουλο  και τον γλωσσολόγο Γιώργο Μπαμπινιώτη θα πραγματοποιηθεί στις 8 Δεκεμβρίου 2010 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και θα έχει θέμα «Από την Κοσμογονία στην Γλωσσογονία».   

    Πέραν της πρωτοτυπίας και του ενδιαφέροντος που έχει από τη φύση του ένας  ζωντανός διάλογος δύο μεγάλων επιστημόνων στον χώρο τους, αυτά που προκύπτουν αβίαστα είναι το συνεχές της γνώσης,  η εκπλήσσουσα παραλληλία των θεμάτων και η συμπληρωματικότητα του χώρου των φυσικών και των ανθρωπιστικών επιστημών, του κόσμου μας, της νόησης και της γλώσσας.

    Μέγας Χορηγός για το 2010 της πολύ-θεματικής Σειρά εκδηλώσεων Megaron Plus είναι το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης. Στην πραγματοποίηση του προγράμματος του Megaron Plus πολύτιμη είναι η συμβολή των χορηγών: Ίδρυμα Ευγενίδου, Ίδρυμα Μποδοσάκη, Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου (ΚΙΚΠΕ), Ίδρυμα Παύλου & Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.





    Χορηγoί επικοινωνίας του Megaron Plus είναι οι :


    Ο Δημήτρης Νανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1971. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Sussex της Αγγλίας και το 1973 απέκτησε το διδακτορικό του στη Θεωρητική Φυσική των Υψηλών Ενεργειών. Διετέλεσε ερευνητής στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Ευρώπης (CERN) στη Γενεύη και επί σειρά ετών ανήκε στο ανώτερο ερευνητικό προσωπικό του Kέντρου. Διετέλεσε επίσης ερευνητής στην Ecole Normale Supérieure στο Παρίσι και στο Πανεπιστήμιο Harvard των ΗΠΑ. Το 1989 εξελέγη καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Texas A&M, College Station, όπου από το 1992 είναι διακεκριμένος (distinguished) καθηγητής, και όπου από το 2002 κατέχει την έδρα Mitchell-Heep της Φυσικής Υψηλών Ενεργειών. Είναι επίσης Διευθυντής του Κέντρου Αστροσωματιδιακής Φυσικής του Κέντρου Προχωρημένων Ερευνών του Houston (HARC), στο Houston, στο Τέξας των ΗΠΑ, όπου επίσης διευθύνει ένα ερευνητικό τμήμα του World Laboratory, που εδρεύει στη Λοζάνη. Το 1997 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
    Κύρια ερευνητική του ασχολία είναι η Φυσική Υψηλών Ενεργειών και η Κοσμολογία. Στόχος των ερευνών του αποτελεί η δημιουργία μιας ενοποιημένης θεωρίας όλων των δυνάμεων στην Φύση, η θεωρία του Παντός, όπου θα δίνεται μία επιστημονική ερμηνεία του Σύμπαντος, από το πώς εμφανίστηκε, πώς εξελίχθηκε και πώς έχει την σημερινή μορφολογία του.
    Ο Δημήτρης Νανόπουλος έχει συγγράψει πάνω από 585 πρωτότυπες εργασίες, όλες δημοσιευμένες σε περιοδικά με κριτές και υψηλό impact factor, συμπεριλαμβανομένων 13 βιβλίων. Έχει πάνω από 35.000 αναφορές και τον Νοέμβριο 2001 και τον Σεπτέμβριο 2004 ανεδείχθη 4ος στην κατάταξη των πιο αναφερόμενων Θεωρητικών Φυσικών όλων των εποχών, που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Stanford. Από το 1988 είναι εταίρος της American Physical Society και από το 1992 μέλος της Italian Physical Society. Το 1996 του απενεμήθη ο Ταξιάρχης του τάγματος της τιμής, της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενώ τον Μάιο του 2005, έτος αφιερωμένο στον Einstein για τα 100 χρόνια της Θεωρίας της Σχετικότητας, απέσπασε για δεύτερη φορά (πρώτη φορά το 1999) το βραβείο του Ιδρύματος Ερευνών της Βαρύτητος, εδρεύον στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Τον Οκτώβριο του 2006 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Ωνάση, ενώ το 2009 απέσπασε από την Ιταλική Εταιρεία Φυσικής το Διεθνές Βραβείο “Enrico Fermi”.
    Από τον Ιανουάριο του 2005 είναι Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (Ε.Σ.Ε.Τ.) και Εθνικός Εκπρόσωπος στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Ευρώπης (CERN), ενώ υπήρξε Εθνικός Εκπρόσωπος στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) από το 2005 έως το 2006.
    O Γιώργος Μπαμπινιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Είναι Ομότιμος και επίτιμος καθηγητής Γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Έχει διατελέσει επίσης Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού (2006), Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (2000-2006) και Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσακείων – Τοσιτσείων Σχολείων).

    Ο Γιώργος Μπαμπινιώτης είναι επίσης τακτικό μέλος της “European Academy of Sciences and Arts” (Salzburg), τακτικό μέλος της Μόνιμης Διεθνούς Επιτροπής Γλωσσολόγων (CIPL), Πρόεδρος της Γλωσσικής Εταιρείας Αθηνών, τακτικό μέλος της Societas Linguistica Europaea, τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας «Το Βήμα» (επιστημονικές επιφυλλίδες). Διετέλεσε Πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Ελλάδος, μέλος της Επιτροπής Εκδόσεως της Εγκυκλοπαίδειας «Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα» και της θεματικής Εγκυκλοπαίδειας της Εκδοτικής Αθηνών (Γλωσσολογία).

    Ανήκει στους εισηγητές της Σύγχρονης (Μοντέρνας) Γλωσσολογίας στην Ελλάδα. Από τους πρώτους δίδαξε τις σύγχρονες μεθόδους αναλύσεως της γλώσσας, τις οποίες και εφήρμοσε σε αναλύσεις της δομής της αρχαίας και της νέας ελληνικής γλώσσας. Επέμεινε στον τρόπο διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας βάσει της επικοινωνιακής μεθόδου συνδυασμένης με τη γραμματική και τη σύνταξη (δομολειτουργική προσέγγιση). Ασχολήθηκε συστηματικά με τη λεξικογραφία. Καρπός της ενασχόλησής του με τα αντικείμενα αυτά είναι το «Λεξικό της Νέας Ελληνικής» (1998, γ΄ εκδ. 2008), «Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο» (2004), «Μικρό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» (2006, β΄ έκδ. 2009), «Ορθογραφικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» (2008) και (από κοινού με τον Χρήστο Κλαίρη) η «Γραμματική της Νέας Ελληνικής. Δομολειτουργική – Επικοινωνιακή» (2005), «Συνοπτική Γραμματική της Νέας Ελληνικής. Δομολειτουργική – Επικοινωνιακή» (2007), «Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» (2009). Εκδότης του περιοδικού «Γλωσσολογία», Διευθυντής της σειράς «Γλώσσα – Κείμενο – Επικοινωνία».
    Το 2007 ίδρυσε το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου, στο οποίο και διδάσκει μαθήματα για την ελληνική γλώσσα.

    Στις 8 Δεκεμβρίου ο Δημήτρης Νανόπουλος και ο Γιώργος Μπαμπινιώτης καταθέτουν τις πολύτιμες γνώσεις τους για την Κοσμολογία και τη Γλωσσολογία, επιχειρώντας μια ανατομία των δύο και τη σύνδεσή τους. Οι δύο ομιλητές, μετά τον δικό τους διάλογο θα συζητήσουν με το κοινό ερωτήματα και θέματα που θα προκύψουν από τη συζήτηση. Το κοινό του Megaron Plus θα έχει την ευκαιρία να ακούσει τις απόψεις τους και να συνομιλήσει μαζί τους!

    Σαν σήμερα πριν από 68 χρόνια γεννιέται ο Αφροαμερικάνος κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης Jimi Hendrix.

     Θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής





    Διακρίσεις για το Μουσείο Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης «Λυχνοστάτης»

    Το Μουσείο Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης «Λυχνοστάτης» συμμετείχε στο 22ο Παγκόσμιο Συνέδριο Μουσείων που διοργάνωσε το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) στη Σαγκάη (Κίνα) από 7-14 Νοεμβρίου 2010. Στο συνέδριο, που είχε ως θέμα «Μουσεία και κοινωνική αρμονία», συμμετείχαν περίπου 2.300 σύνεδροι από 119 χώρες. Τις εργασίες του συνεδρίου, που πραγματοποιήθηκε στο εντυπωσιακό Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο της Σαγκάης, άνοιξε ο τ. πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ παρουσία ανώτατων αξιωματούχων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και άλλων γειτονικών χωρών.
    Στα πλαίσια του συνεδρίου, o διευθυντής του Μουσείου «Λυχνοστάτης» Γιάννης Μαρκάκης παρουσίασε την εισήγηση με τίτλο «Ένα Μουσείο ανεστοράται το μέλλον: αντανακλάσεις της τοπικής κοινωνίας στο Μουσείο Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης ''Λυχνοστάτης''».
    Επίσης, στα πλαίσια του συνεδρίου και κατά την παράλληλη συνεδρίαση των 30 διεθνών επιτροπών του ICOM, ο Γιάννης Μαρκάκης εξελέγη Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Επιτροπής Περιφερειακών Μουσείων (ΙCR). Η τιμητική ανάδειξη Ελληνα εκπροσώπου σε αυτή τη θέση θα επιτρέψει την περαιτέρω επεξεργασία από την επιτροπή θεμάτων που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο Γ. Μαρκάκης εισηγήθηκε την πραγμάτευση του θέματος «Παραδοσιακές τοπικές κουζίνες ως στοιχείο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς», πρόταση που έγινε ομόφωνα αποδεκτή από την επιτροπή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γ. Μαρκάκης είχε υπηρετήσει και κατά το διάστημα 2004-2007 από άλλο υπεύθυνο πόστο (Γεν. Γραμματέας) στο ICOM και η τωρινή επανεκλογή του καταδεικνύει την αναγνώριση στο πρόσωπό του του Μουσείου «Λυχνοστάτης», γεγονός που πιστοποιείται άλλωστε και από την πρόσφατη υποψηφιότητα του Μουσείου στο διαγωνισμό για Ευρωπαϊκό Μουσείο της χρονιάς 2010.
    ΑΠΕ - ΜΠΕ

    Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

    Κουκλοθέατρο για μικρούς και μεγάλους

    Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθέατρου (UNIMA)
    Βραδιές κουκλοθέατρου

    Κάθε Πέμπτη στις 22:00 παραστάσεις για ενήλικες


    Κάθε Κυριακή στις 11:00 & στις 17:30 παραστάσεις για παιδιά & όχι μόνο
    Αίθουσα: BLACK BOX

    Συνεχίζεται,  μέχρι το Μάιο του 2011, η επιτυχημένη συνεργασία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με  το Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθέατρου (UNIMA), που προσφέρει σε μικρούς και ενήλικες ξεχωριστές παραστάσεις κουκλοθέατρου.
    Το Πρόγραμμα Δεκεμβρίου 2010

    The Athens Dialogues

    The Athens Dialogues

    ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ -ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ


     




     






    O Γιάννης Φιλιππίδης γράφει:




    Απέκτησα την πρώτη μου γραφομηχανή στα οχτώ μου χρόνια. Σπούδασα Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Ρίτσου. Εργάστηκα σαν ερευνητής αγοράς, σα γραφίστας και παράλληλα στο θέατρο. «Ο εραστής η μέλισσα κι ένα μικρούλι αχ» είναι το δεύτερό μου μυθιστόρημα. Από τις Εκδόσεις «Άγκυρα», κυκλοφορεί και το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου». Στον ελεύθερο χρόνο μου, περπατάω, προτιμώντας το πολύβουο κέντρο της Αθήνας. Αγαπώ το έντεχνο τραγούδι. Σιχαίνομαι με πάθος τη γυμναστική και τα κινητά.

    Συνέντευξη Τύπου


    την Τρίτη 30 Νοεμβρίου στις 12.00
    στο Πνευματικό Κέντρο
    του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50),
    με την ευκαιρία της απονομής
    των Βραβείων Κριτικών Θεάτρου & Μουσικής 2010
    και των Βραβείων «Κάρολος Κουν» 2010.

    Κατά τη διάρκεια της Συνέντευξης Τύπου θα γίνει και η παρουσίαση της έκθεσης «Ένωσις Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών 1928 – 2010:
    Οκτώ Δεκαετίες Προσφοράς»,
    η οποία θα παρουσιαστεί στο Πνευματικό Κέντρο από 9 έως 20 Δεκεμβρίου.
    Η έκθεση, βασιζόμενη σε σπάνιο αρχειακό υλικό - έγγραφα, φωτογραφίες, βιβλία - και τον τύπο της περιόδου, αποτυπώνει διάφορες στιγμές της σωματειακής ζωής
    και της δράσης της Ενώσεως.

    Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010 στην αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου του  Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

    «Οι Διάλογοι των Αθηνών»

    Η παγκόσμια σκέψη του μέλλοντος έρχεται από τον 5ο αι. π.Χ.

    Με ερεθιστικές τοποθετήσεις άρχισε χθες στο Ιδρυμα Ωνάση το τετραήμερο συνέδριο «Οι Διάλογοι των Αθηνών»

    Εχει το παρελθόν μέλλον; Και, κυρίως, έχει θέση η ελληνική σκέψη στον κόσμο του αύριο; Αυτό το γενικό ερώτημα-πλαίσιο διερεύνησαν διακεκριμένοι ομιλητές κατά τη χθεσινή τελετή έναρξης του τετραήμερου συνεδρίου «Οι Διάλογοι των Αθηνών», το οποίο εγκαινιάζει τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, παρουσία της υπουργού Παιδείας, βουλευτών, ακαδημαϊκών, κορυφαίων επιστημόνων, αλλά και νέων από δέκα χώρες της Ευρώπης.

    Μπορεί να υπήρξαν στην Ιστορία ιδεολογήματα που δεν δέχονταν την παράδοση και αρνούνταν το παλαιό, θύμισε η βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ , όμως, όπως επισήμανε ο Σάιμον Κρίτσλεϊ, καθηγητής Φιλοσοφίας στη Νew School for Social Research της Νέας Υόρκης, «το παρελθόν είναι το μέλλον που θα πρέπει να καλλιεργήσουμε, η αμνησία είναι ο κίνδυνος της εποχής μας,μπορεί να καλύψει τις καταστροφές του παρελθόντος οι οποίες έτσι θα επαναλαμβάνονται». Τις εναρκτήριες ομιλίες παρακολούθησαν ζωντανά 1.600 χρήστες του Διαδικτύου σε όλον τον κόσμο. Ηταν μια επίδειξη στην πράξη της επιβίωσης του διαλόγου, αυτού του προϊόντος της αρχαιοελληνικής σκέψης που, με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, μετατρέπεται σε πολυφωνικό και διεπιστημονικό εργαλείο για το παρόν και το μέλλον. Το συνεχές του ελληνικού πολιτισμού- της «κοινής γλώσσας της ανθρωπότητας»- και η παγκόσμια διάχυσή του υπογραμμίστηκαν από τους ομιλητές, οι οποίοι αναφέρθηκαν στον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της ελληνικής σκέψης που πρέπει να αποτελέσει οδηγό στη σημερινή υλιστική εποχή για την έξοδο από τις κρίσεις που αντιμετωπίζουμε.

    «Παίρνουμε μαθήματα συμπεριφοράς από τον ελληνικό πολιτισμό για το πώς να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας ως ευρωπαϊκή κοινότητα και ως άτομα» τόνισε ο Γιοχάνες Ζαλτσβέντελ, αρχισυντάκτης του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel». Σκεφτείτε το μάθημα που μας δίνει ο Αισχύλος με τους «Πέρσες», υπέδειξε ο Σάιμον Κρίτσλεϊ: Ο αρχαίος τραγικός, με το φάσμα του Δαρείου στο έργο, διδάσκει στους συγχρόνους του τις συνέπειες της ύβρεως και εκφράζει, με τρόπο τολμηρό, τη συμπάθεια προς τον εχθρό, τον ξένο. Για μας είναι ένα μάθημα για την αλαζονεία που μας οδήγησε στην κρίση και για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον «άλλο» στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες μας. Ενα μάθημα για το σήμερα και το αύριο, που έρχεται από τον 5ο αιώνα π.Χ.



    Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=369512&ct=4&dt=25/11/2010#ixzz16IOzM9Ha

    Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

    ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ // ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ


    Tετάρτη 24 Νοεμβρίου, ώρα 20:00
    Ελληνοαμερικανική Ένωση, Auditorium (Μασσαλίας 22)
    Συμμετέχουν:
    Pedro Meyer
    Nadia Baram
    Tina Schellhorn
    Demosthenes Agrafiotis
    J. Demos
    Με αφορμή την παρουσία του διεθνούς φήμης Μεξικανού φωτογράφου Pedro Meyer, έκθεση του οποίου παρουσιάζεται τις ημέρες αυτές, στις γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, θα διεξαχθεί την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου, ώρα 20:00, στο Auditorium της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22) συζήτηση στρογγυλής τράπεζας, ανοιχτή στο κοινό, με θέμα Τέχνη και Διαδίκτυο.
    Ο Pedro Meyer είναι πολυσχιδής φωτογράφος, και χρόνια τώρα, παράλληλα με την καλλιτεχνική του παραγωγή, εργάζεται για την ανάδειξη της νοτιοαμερικανικής φωτογραφίας. Η δημιουργική του περίοδος άρχισε το 1963 όταν ίδρυσε το Mexican Council of Photography. Ασχολούμενος αποκλειστικά με τη φωτογραφία από το 1974 διδάσκει φωτογραφία, εργάστηκε για σημαντικά περιοδικά, οργανισμούς και ιδρύματα και απέσπασε πολλά βραβεία και υποτροφίες. Το 1990 το ενδιαφέρον του προσέλκυσε η σύγχρονη τεχνολογία και η επεξεργασία των φωτογραφιών με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Υπήρξε πρωτεργάτης στην υιοθέτηση της ψηφιακής τεχνολογίας επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις θα ανέτρεπαν τις εγγενείς αξίες του φωτογραφικού μέσου. Είναι ιδρυτής και Πρόεδρος του Ιδρύματος Pedro Meyer, που επιδιώκει να συμβάλει στην προσεκτική μελέτη, ερμηνεία και έρευνα της φωτογραφίας στο πλαίσιο των νέων τεχνολογιών.
    Είσοδος ελεύθερη
    (Η συζήτηση θα διεξαχθεί στην αγγλική γλώσσα)
    ---
    Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε επικοινωνήστε με το Εληνικό Κέντρο Φωτογραφίας Τ: 210 92 10 545, Ε: contact@hcp.gr, http://www.photofestival.hcp.gr/

    Από το Αββαείο του Γουέστμινστερ στον Καθεδρικό Ναό του Καντέρμπουρι

    Έργα του Δημήτρη Μαραγκόπουλου για εκκλησιαστικό όργανο
    Μετά τις πολύ επιτυχημένες παρουσιάσεις έργων του Δημήτρη Μαραγκόπουλου που απέσπασαν θερμές κριτικές, σε δύο από τους σημαντικότερους ναούς της Χριστιανοσύνης το Αββαείο και Καθεδρικό Ναό του Γουέστμινστερ, νέο έργο του για εκκλησιαστικό όργανο θα παρουσιαστεί σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση στο περίφημο Καθεδρικό Ναό του Καντέρμπουρι της Αγγλίας στις 9 Δεκεμβρίου.
    Πρόκειται για το έργο “Κάλαντα από ένα αστέρι της Ανατολής”. Σολίστ στην συναυλία θα είναι η Ελληνίδα  οργανίστα Ελένη Κεβεντσίδου που κάνει ήδη μια πολύ σημαντική καριέρα στην Αγγλία και στην Ευρώπη παράλληλη με το ερευνητικό και διδακτικό  έργο της.
    Η συναυλία εντάσσεται σε μια σειρά επίσημων μουσικών εκδηλώσεων πριν τα Χριστούγεννα και περιλαμβάνει παραδοσιακά κάλαντα από το Ηνωμένο Βασίλειο, έργα του Μπαχ και το έργο του Έλληνα συνθέτη .
    «Το εκκλησιαστικό όργανο», λέει ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος « έχει εκπληκτικές δυνατότητες και είναι κρίμα που μια καθαρά ελληνική εφεύρεση του Κτησίβιου στην διάρκεια των Ελληνιστικών χρόνων, χαρίστηκε από το Βυζάντιο στη Δύση τον 8ο αιώνα, επειδή υπήρχε η προκατάληψη να μην ακούγονται όργανα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.  Το Εκκλησιαστικό όργανο είναι ένας μοναδικός συνδυασμός του σύγχρονού με το παλαιό.  Τα εκπληκτικά του ηχοχρώματα, η ύπαρξη του πεντάλ, οι δυναμικές του δυνατότητες, το μεγάλο φάσμα συχνοτήτων από πολύ βαθύς μέχρι πολύ υψηλούς ήχους και οι εν γένει τεχνολογικές του δυνατότητες που υπάρχουν εδώ και αιώνες φέρνουν το όργανο ολοζώντανο με διαχρονική προοπτική στον 21ο αιώνα. Είναι παράξενο αλλά ελάχιστοι Έλληνες  έχουν γράψει γι αυτό, και πιθανώς μόνον ο Λαυράγκας και ο Γιάννης Παπαϊωάννου .  Η εμπειρία μου στο Αββαείο και τον Καθεδρικό Ναό του Γουέστμινστερ ήταν μοναδική κι έτσι  με χαρά αποδέχθηκα την πρόταση γι αυτό το έργο που είναι μια σύγχρονη προσέγγιση των Carols
    Πατρίδα του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα Γουίλλιαμ Μάρλοου, το Καντέρμπουρι ιδρύθηκε τον πρώτο αιώνα μετά Χριστό από τους Ρωμαίους. Η πόλη είναι φημισμένη ανάμεσα σε άλλα και για  το μοναδικό Καθεδρικό Ναό της που χτίστηκε σε μια πρώτη μορφή το 602 από τον Άγιο Αυγουστίνο του Καντέρμπουρι.
    Σήμερα είναι η έδρα της Αγγλικανικής Εκκλησίας και ο Αρχιεπίσκοπος της είναι ο επικεφαλής της Παγκόσμιας Αγγλικανικής Θρησκευτικής Κοινότητας.
    Ο Ναός είναι επίσης πασίγνωστος γιατί εκεί δολοφονήθηκε το Δεκέμβριο του 1170 μέσα στην Εκκλησία ο Αρχιεπίσκοπος Thomas Becket από ιππότες του βασιλιά Ερρίκου του 2ου “Ποιος θα με απαλλάξει από αυτόν τον θορυβώδη επίσκοπο” φώναξε  μια μέρα ο βασιλιάς έξαλλος από την συνεχή κριτική που του ασκούσε ο τολμηρός και με ισχυρή προσωπικότητα επίσκοπος. Αμέσως μετά κάποιοι ιππότες πήραν κατά γράμμα τα λόγια του βασιλιά και δολοφόνησαν τον Μπέκετ μαζί με άλλους τρεις Αρχιεπισκόπους. Η εκκλησία από τότε έγινε τόπος προσκυνήματος της Χριστιανοσύνης ενώ η πολιτική αυτή δολοφονία ενέπνευσε τον Έλιοτ στο θεατρικό του έργο Το Φονικό στην Εκκλησία καθώς και την κινηματογραφική ταινία με τον Πήτερ Ο Τουλ .
    Ο ναός που διαθέτει ένα από τα καλύτερα εκκλησιαστικά όργανα του κόσμου έχει ανακηρυχθεί προστατευόμενο μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς

    Το συνθετικό έργο του Δημήτρη Μαραγκόπουλου περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα από συμφωνικά έργα, όπερες, μουσική δωματίου, τραγούδια και πολύτεχνα έργα.  Υπήρξε ένας από τους στενούς συνεργάτες του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα υπογράφοντας ένα μεγάλο αριθμό τραγουδιών της θρυλικής Λιλιπούπολης. Τα συμφωνικά του έργα έχουν παιχθεί από ορχήστρες όπως η Φιλαρμονική της Μόσχας, η Συμφωνική του BBC, η Φιλαρμονική της Σόφιας και από όλες τις ελληνικές ορχήστρες. Μουσική του για πολύτεχνα έργα όπως οι Αργοναύτες παρουσιάστηκαν από το Εθνικό Θέατρο της Πράγας, όπερές του όπως το Ταγκό των Σκουπιδιών σε λιμπρέτο του Αρκά ανέβηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών  και την Εθνική Λυρική Σκηνή. Έχει γράψει επίσης μουσική για το θέατρο με σκηνοθέτες τους Κουν, Ευαγγελάτο, Καμπανέλη, Χατζάκη, Βουτσινά κα. Το συνθετικό του έργο συνυπάρχει με μια πλούσια εκπαιδευτική δράση (όπως το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου) καθώς επίσης με την Καλλιτεχνική Διεύθυνση θεσμών όπως οι Γέφυρες του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και το Διεθνές Φεστιβάλ Βόλου.

    Γκαλά όπερας με τον Marcelo Alvarez

    Ένα σπάνιο αστέρι της όπερας
    στο απόγειο της καριέρας του
    Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου, 20:30
     Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

    Ο Μαρσέλο Άλβαρες, άρχισε αργά, ωρίμασε γρήγορα και κατέκτησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα λυρικά θέατρα σε όλο τον κόσμο, τους κριτικούς και το κοινό. Έρχεται στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου, για ένα σόλο κοντσέρτο, στο απόγειο της καριέρας του, διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας από τους πιο λαμπρούς χαρισματικούς τενόρους όλων των εποχών.

    Στη μοναδική του εμφάνιση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Σειράς Μεγάλες Λυρικές Φωνές Της Εποχής Μας ο Μαρσέλο Άλβαρες θα ερμηνεύσει άριες του Βέρντι (Μακμπέθ/O figli o figli mieiAh la paterna mano, Τροβατόρε/Il presagion Funesto…Ah Si Ben Mio Coll essere, Λουίζα Μίλερ/O fede negar potessi… Quando le sere al placido), του Τζορντάνο(Αντρέα Σενιέ/Improvviso), του Μασνέ (Λε Σιντ/Ah tout est bien fini… ô souverain, ô juge, ô père), του Πουτσίνι(Τουραντότ/Nessun dorma). Συμπράττει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τον Αντζελο Καβαλάρο.

    25 Χρόνια Μετά (ως 05/12/2010)

    10 διαφορετικές ενότητες έργων κοινός τόπος των οποίων είναι οι σπουδές των δημιουργών τους στο τμήμα Φωτογραφίας του ΤΕΙ Αθήνας. Είκοσι, δέκα ή πέντε χρόνια μετά τις σπουδές τους, οι φωτογράφοι που συμμετέχουν στην έκθεση με έργα που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της δημιουργικής φωτογραφίας, εκπροσωπούν την επόμενη γενιά της ελληνικής φωτογραφίας.
    Για τους δημιουργούς αυτούς, η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται σε κατεστημένους θεσμούς και δραστηριότητες, αλλά αντίθετα δείχνει τις κατευθύνσεις που το ίδιο το φωτογραφικό μέσο ορίζει. Το τοπίο, το πορτρέτο και η νεκρή φύση, η μόδα και το φωτογραφικό ρεπορτάζ εμπλέκονται σε ένα διάλογο όπου η αισθητική και η τεχνική αρτιότητα μαρτυρούν την ωριμότητα των δημιουργών τους.

    Επιμέλεια: Κωστής Αντωνιάδης

    Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2010.