"Πιο νύχτα δε γίνεται- σημειώσεις για το τέλος του ανθρώπινου μύθου"

ΣΤΑΔΙΟΥ 24 - ΑΘΗΝΑ
Τρίτη, 11 Οκτώβριος 2011 20:30
Οι εκδόσεις ΟΞΥ και ο IANOS παρουσιάζουν το βιβλίο του Σταύρου Σταυρόπουλου "Πιο νύχτα δε γίνεται-σημειώσεις για το τέλος του ανθρώπινου μύθου".
Ο συγγραφέας θα διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο του.
Παίζουν σαξόφωνο, φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα οι μουσικοί Βασίλης Τζαβάρας και Μάκης Αναστασόπουλος, σ’ ένα μοναδικό σετ jazz + blues ρυθμών.
Είσοδος ελεύθερη
Τα κείμενα αυτά δεν προσχωρούν σε κανένα κίνημα, έχουν όλα τα κινήματα μέσα τους, μπερδεμένα.
'Αλλωστε, δεν έχουν αποφασίσει καλά καλά αν είναι δημιουργημένα από τον συγγραφέα τους ή αν ο συγγραφέας τους είναι το δημιούργημά τους. Εκείνο που αναδεικνύεται και υπερασπίζεται σ' αυτή την ομάδα κειμένων είναι η ιδέα του φωτός στην πιο απόλυτα σκοτεινή εκδοχή του. Εκεί που τα πράγματα συνεχίζονται με άπειρες δυνατότητες, μέσα στο πέπλο της νύχτας που είναι μνήμη. Αβάσταχτη. Εκεί περιμένουν αβοήθητα σπάνια ευρήματα. Σαν ανυπόφοροι κρύσταλλοι, θαμμένοι. Και οι λέξεις. Μοναδικό ρεύμα στο κέντρο μιας εποχής που φεύγει, που τελεί σε διάσταση, που αντιγράφει σκηνές. Οι λέξεις, πλήρεις αδιεξόδων. Για όσα δεν ήρθαν. Οσα ακόμη δεν βρέθηκαν. Οι λέξεις που γίνονται άθυρμα, νέμεση, ηλικία. Ούτε ζωντανές, ούτε νεκρές. Μόνο θάνατος που περιγράφει ζωή. Οταν ο κόσμος φύγει από την εικόνα που έγινε, και οι απουσίες μετρηθούν ξανά, ο ανθρώπινος μύθος θα συναντήσει πάλι την εξ αίματος προϊστορία του. Μέχρι τότε, απώλεια φωτισμού. Πιο νύχτα δεν γίνεται.

 Ο Σταύρος Σταυρόπουλος γεννήθηκε στο Μοσχάτο το 1962. Σπούδασε στο Παρίσι κοινωνιολογία και στην Αθήνα δημοσιογραφία, εγκαταλείποντας και τα δυο στη μέση χωρίς να πάρει πτυχίο. Συνεργάστηκε με διάφορα έντυπακαι εφημερίδες και υπήρξε για χρόνια κριτικός δίσκων και βιβλίου σε περιοδικά της εποχής. Στα τέλη της δεκαετίας του 80 ήταν o ένας από τους δυο βασικούς συντελεστές του γνωστού underground χιουμοριστικού
εντύπου «Αγκάθι» μαζί με τον Θανάση Μάνθο. Συστήθηκε στο κοινό σαν συγγραφέας το 1983, με την συλλογή Διαμελίζομαι (εκδ. Βασδέκης, β΄εκδ. 1990 ) που περιελάμβανε μικρές πρόζες και ποιήματα και ήταν ένα αιχμηρό και οργισμένο σχόλιο πάνω στην πεζότητα της
καθημερινότητας, μια κραυγή διαμαρτυρίας αφιερωμένη «στους θλιμμένους ταξιδιώτες του ένστικτου και στους ζητιάνους των αλλαγών, σ’ αυτούς που τρελαίνονται στη σιωπή και συντρίβονται τα μεσάνυχτα, στους μοναχικούς αγγέλους της νύχτας που αμφισβήτησαν την ουσία της λογικής».
Συνεργάζεται μόνιμα με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία, όπου εκτός της κριτικής, διατηρεί κάθε βδομάδα, στο ειδικό ένθετο «Βιβλιοθήκη», την στήλη «Νύχτα είναι, θα περάσει», μια σειρά από φωτογραφικά ποιητικά πλάνα των τοπίων της νύχτας και της ψυχής.
Από τους πεζογράφους θεωρείται ποιητής και από τους ποιητές πεζογράφος.

Σχόλια