Αγιουβέρδα

Ανήκει στο βεδικό πολιτισμό της αρχαίας Ινδίας, έχει τις ρίζες της στο Θιβέτ, αλλά οι αρχές της εφαρμόστηκαν σε όλη την ασιατική ήπειρο. Προέρχεται από τις σανσκριτικές λέξεις “ayu”, που σημαίνει ζωή και “verda” που σημαίνει γνώση, επιστήμη. Συνεπώς, αγιουβέρδα είναι η γνώση της ζωής. Ανήκει στις 27 επιστήμες της αρχαίας Ινδίας και συνίσταται σε μια προληπτική- θεραπευτική αγωγή που διαρκεί περισσότερες από 6 χιλιετίες. Στόχος της είναι η υγιεινή διαβίωση και μακροζωία.
Για να το πετύχει αυτό ο άνθρωπος θα πρέπει να εκτιμηθεί ως ολότητα, είναι δηλαδή μια ολιστική ιατρική που συνυπολογίζει τη διατροφή μας, την κίνηση, τον τρόπο ζωής και σκέψης. Είναι αξιοσημείωτο πως σε αυτούς τους παράγοντες έδωσε έμφαση ο Ιπποκράτης, υποστηρίζοντας μάλιστα κάτι ανάλογο, πως δηλαδή σε κάθε άνθρωπο ταιριάζει συγκεκριμένο διαιτολόγιο, ασκήσεις και έμψυχο ή άψυχο υλικό.
Το σώμα του ανθρώπου από τη γέννησή του κληροδοτείται από πέντε στοιχεία: αιθέρας (ή κενό), αέρας, φωτιά, νερό, γη. Όλα αυτά έχουν τη μορφή βιοενέργειας και διαμορφώνουν τα doshas, τα οποία ελέγχουν πνευματικές και σωματικές λειτουργίες. Τα τρία doshas δίνουν τρεις τύπους: Vata, Pitta, Kapha, οι οποίοι ανάλογα με τα στοιχεία που θα συνδυαστούν δίνουν δέκα τύπους σωματοδιανοητικούς. Αυτός ο τύπος αποτελεί μια ατομική ψυχοσυναισθηματική αρχή με βάση την οποία καθορίζονται οι διάφορες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η Αγιουβέρδα αξιοποιεί την φωτοθεραπεία, τη χρωματοθεραπεία, τη μουσικοθεραπεία, συγκεκριμένο διαιτολόγιο και ασκήσεις γιόγκα.
Κατά το Sushutra, γκουρού του 750 π.Χ., υγεία σημαίνει σωματική ισορροπία και εσωτερική ευτυχία. 

Σχόλια