Εγώ θα μείνω
Στις τρεις τα ξημερώματα μαζί με κινητό
«πέρασε η ώρα και σε κλείνω»
Εγώ θα μείνω
Σε κάτι καλημέρες στο ψυγείο γαντζωμένες
Το γέλιο σου να πίνω
Εγώ θα μείνω
Εγώ θα μείνω
Σ’ εκείνο σου το μήνυμα που έλεγε
«μακριά σου εγώ κερί και σβήνω»
Εγώ θα μείνω
Να μη χαθεί ούτε λεπτό στο τελευταίο «σ αγαπώ»
Ότι έχω να σου δίνω
Εγώ θα μείνω
Και μη κοιτάς χαμόγελα
Και μη κοιτάς κουράγια
Αυτοί που πίσω μένουνε
Παιδεύονται τα βράδια
Και μη κοιτάς ποιος νίκησε
Που πήγαν τα καράβια
Δεν έχει η αγάπη λάφυρα
Δεν έχει η αγάπη βράχια
Εγώ θα μείνω
μπροστά στο ferryboat στον Πειραιά το χέρι να σου δίνω
Θα τρεμοσβήνω
Και πάλι να μαθαίνω πως γελάς
Κι εγώ να είμαι αλλού
Πληγές να απαλύνω
Εκεί θα σβήνω
Εκεί θα μείνω
Τρικούπη κι Αραχώβης δεξιά να φέρνεις τα σιντάκια που χρωστάς κι εγώ να θέλω ακόμα να σου δίνω
Εγώ θα μείνω
Στην πρώτη τη ματιά που πήγε αμέσως στη καρδιά και όλα πήρανε φωτιά
Εκεί θα μείνω
Η μουσική ακουστική ασχολείται με την παραγωγή, πρόσληψη και αντίληψη της μουσικής. Τομείς της μουσικής ακουστικής είναι η φυσική των μουσικών οργάνων και της φωνής, η ακουστική χώρου και η ψυχοακουστική.
Η φωνή και τα μουσικά όργανα παράγουν ήχο. Στην μουσική ακουστική χωρίζουμε τα όργανα σε χορδόφωνα, αερόφωνα, ιδιόφωνα και κρουστά ανάλογα με τον τρόπο παραγωγής του ήχου. Με την εισαγωγή της ηλεκτρονικής και των υπολογιστών προστέθηκε μια νέα κατηγορία οργάνων, τα ηλεκτρόφωνα όπου ο ήχος δημιουργείται με ηλεκτρονικά κυκλώματα ή με ψηφιακές μεθόδους και εκπέμπεται από μια ηλεκτροακουστική εγκατάσταση (ενισχυτής, ηχείο).
Η ακουστική χώρου εξετάζει την μετάδοση του μουσικού ήχου προς τον ακροατή. Αλλά και η μετάδοση του ήχου προς τον ίδιο τον μουσικό είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο μουσικός που δεν ακούει καλά τον εαυτό του ή τους άλλους μουσικούς δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά. Επίσης και στην ακουστική χώρου εισέρχεται και η ηλεκτροακουστική ενισχύοντας τον αδύναμο ήχο ή βελτιώνοντας τις συνθήκες ακουστικής χώρου.
Η ψυχοακουστική εξετάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο ακροατής ή ο μουσικός τον ήχο. Προσπαθεί δηλαδή να συνδέσει τα μετρήσιμα ακουστικά μεγέθη μπροστά από το αυτί με τις αισθήσεις και τις εγκεφαλικές διεργασίες του ακροατή. Σε αυτόν τον τομέα της μουσικής ακουστικής υπεισέρχεται η φυσιολογία του αυτιού και του εγκεφάλου.
Ένα βασικό ερώτημα που τίθεται είναι: Η ανάλυση της μουσικής με τα εργαλεία της φυσικής είναι αναγκαία ή χάνουμε έτσι την ουσία της μουσικής αίσθησης; Όποια και αν είναι η απάντηση (ίσως είναι πιο εύκολο να απαντήσουμε μετά από τις διαλέξεις του Κύκλου Μουσικής Ακουστικής), η ανάλυση της μουσικής με τα εργαλεία της φυσικής και της φυσιολογίας είναι μια σπάνια ευκαιρία συνάντησης της τέχνης με την φυσική επιστήμη, από την οποία τουλάχιστον οι επιστήμονες έχουν μεγάλο όφελος και πολύ πιθανά και οι μουσικοί
Οι διαλέξεις πραγματοποιούνται στον χώρο εκδηλώσεων του ΙΕΜΑ (Αδριανού 105, Πλάκα), ανά δυο εβδομάδες, ημέρα Τετάρτη, και ώρα 19.00. Eίναι 45λεπτης έως 60λεπτης διάρκειας και το υπόλοιπο μέρος του χρόνου καλύπτεται από τη σχετική συζήτηση
Ο Διονύσιος Σολωμός (1798-9 Φεβρουαρίου1857) ήταν ΖακυνθινόςΈλληνας ποιητής, περισσότερο γνωστός για τη συγγραφή του ποιήματος Ύμνος εις την Ελευθερίαν το 1823, οι πρώτες δυο στροφές του οποίου έγιναν ο ελληνικόςεθνικός ύμνος. Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε και θεωρείται ο εθνικός ποιητής της Ελλάδας, όχι μόνον γιατί έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και γιατί αξιοποίησε την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε τον δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη περισσότερο τη στάθμη της. Σύμφωνα με τις απόψεις του δημιουργούσε «από τον ρωμαντισμό μαζί με τον κλασικισμό ένα [...]είδος μιχτό, αλλά νόμιμο[...]»
Παρασκευή 11 και Σάββατο 12 Φεβρουαρίου στις 23.00
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου στις 22.00
Στο μαγικό κόσμο του φλαμένκο μας ταξιδεύουν η εκρηκτική Iσπανίδα ερμηνεύτρια Curra Suarez και ο δεξιοτέχνης κιθαριστής Γιώργος Βαλίρης.
Μαζί τους μόνο για την Κυριακή η χορεύτρια και δασκάλα του είδους Ελένη Γιαννοπούλου.
Αφήγηση κειμένων Θέμης Ροδαμίτης.
Η Ισπανιόλα με τη βαθιά φλογερή φωνή έρχεται στην Ελλάδα αποκλειστικά για τις τρεις παραστάσεις στο θέατρο Eliart. Μαζί με τον κιθαρίστα Γιώργο Βαλίρη θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα που βασίζεται στο παραδοσιακό φλαμένκο αλλά και δικές τους συνθέσεις εμπνευσμένες από την παράδοση του είδους.
Η Curra Suarez και ο Γιώργος Βαλίρης συνεργάζονται τα τελευταία χρόνια και δίνουν ρεσιτάλ σε επιλεγμένους χώρους, σημαντικά θέατρα και μεγάλα φεστιβάλ ανά την Ευρώπη, παρουσιάζοντας με το δικό τους χαρακτηριστικό ύφος αυτό το αυθεντικό είδος της ισπανικής λαϊκής μουσικής.
Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος, (7 Ιουλίου1936 - 8 Φεβρουαρίου1980) γεννήθηκε το 1936, στο ορεινό χωριό Ανώγεια του Ρεθύμνου της Κρήτης από οικογένεια με μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε απο τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης. Αδέλφια του είναι οι επίσης γνωστοί μουσικοί της Κρητικής μουσικής ο Αντώνης Ξυλούρης Ψαραντώνης και ο Γιάννης Ξυλούρης Ψαρογιάννης .
O θεατρικός οργανισμός OldStage παρουσιάζει στο Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού Beton 7 (Πύδνας 7, Βοτανικός, τηλ. 210 7512625) την παράσταση «Ψυχώ/σεις», σε κείμενο Αντώνη Πέρη και σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη για 30 μόνο παραστάσεις κάθε Πέμπτη έως και Δευτέρα από την Πέμπτη 20 Ιανουαρίου έως το τέλος Φεβρουαρίου 2011.
To κλασσικό μυθιστόρημα του Robert Bloch Ψυχώ, γνωστότερo από την κινηματογραφική μεταφορά τoυ από τον Alfred Hitchcock, γίνεται η έμπνευση για το θεατρικό έργο «Ψυχώ/σεις» μέσα από μια ψυχαναλυτική ανάγνωση.
Ο Γκάρι Μουρ, ο περισσότερο αναγνωρισμένος ως κιθαρίστας της μπλουζ ροκ μουσικής, καθώς επίσης και τραγουδιστής, με καταγωγή από το Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, πέθανε στον ύπνο του, χθες, ενώ βρισκόταν στην Ισπανία
Ο Πάνος Χρυσοστόμου θυμάται τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του μεγάλου αυτού μουσικού, απόψε 17.00- 18.00 στο Δεύτερο Πρόγραμμα και στους 103,7
21 μοναδικές βραδιές σε απευθείας σύνδεση με το κοσμοπολίτικο θέατρο.
Μεγάλοι μαέστροι και μεγάλοι ερμηνευτές παρουσιάζουν μερικές από τις γνωστότερες όπερες σε εξαιρετικές παραγωγές.
Τραβιάτα, Ριγκολέττο, Τόσκα, Χρυσός του Ρήνου, Βόϊτσεκ , Μπορίς Γκοντουνόφ, Βαλκυρίες με τις ερμηνείες των κορυφαίων σολίστ όπως η Ρενέ Φλέμινγκ, ο Μαρκέλο Αλβάρες, η Άννα Νετρέμπκο ,η Μαγνταλένα Κοζένια και με οδηγό τις διάσημες μπαγκέτες των Λιβάϊν, Σάμερς, Γκέργκιεφ θα παρασύρουν με τις ιστορίες και τα πάθη τους ακροατές του Τρίτου Προγράμματος .
Οι τρεις μορφές κυριαρχίας κατά Βέμπερ είναι οι εξής:
1.η παραδοσιακή κυριαρχία που στηρίζει τη νομιμότητα της στην παράδοση, όπως η εξουσία του χωροδεσπότη στη φεουδαλική κοινωνία ή η εξουσία του πατέρα μέσα στην οικογένεια.
2.η χαρισματική κυριαρχία πηγάζει από μία εξαίρετη προσωπικότητα προικισμένη με αίγλη. Ο χαρισματικός ηγέτης στηρίζει την εξουσία του στη δύναμη της πειθούς των μαζών, όπως ο Ιωσήφ Στάλιν, o Αδόλφος Χίτλερ και ο Φιντέλ Κάστρο. Η υπακοή σε τέτοιους ηγέτες συναρτάται με τους συγκινησιακούς παράγοντες που εκείνοι κατορθώνουν να διεγείρουν ώστε να διατηρήσουν τον έλεγχο. Η ιστορία είδε να παρελαύνουν πολλοί τέτοιοι αρχηγοί είτε ως αυτοκράτορες, είτε ως πνευματικοί ταγοί, είτε ως δικτάτορες.
3.η κυριαρχία του νόμου στηρίζεται στην εξουσία ενός απρόσωπου και αφηρημένου δικαίου και έτσι προκύπτει ένα ρεπουμπλικανικό μοντέλο όπου ο νόμος είναι υπεράνω προσώπων και κατ' επέκταση παράγεται ένα είδος έλλογης νομικογραφειοκρατικής εξουσίας. Η γραφειοκρατική διοίκηση του κράτους είναι η δικαιότερη και αποτελεσματικότερη, αφού η εξουσία θεμελιώνεται στην αρμοδιότητα και όχι στο έθιμο ή στη δύναμη. Επίσης η γραφειοκρατική λειτουργία απαγορεύει τις πελατειακές σχέσεις, προάγει την εξειδίκευση και ρυθμίζει την σταδιοδρομία με αντικειμενικά κριτήρια.
Τέλος υπάρχουν δύο βεμπεριανά ρητά που έχουν μείνει στην ιστορία:
1.«Αναμφίβολα, όλη η ιστορική εμπειρία επιβεβαιώνει την αλήθεια ότι ο άνθρωπος δε θα 'χε πετύχει το εφικτό αν δεν είχε ξανά και ξανά προσπαθήσει να φτάσει το ανέφικτο» ("Es ist ja durchaus richtig, und alle geschichtliche Erfahrung bestätigt es, daß man das Mögliche nicht erreichte, wenn nicht immer wieder in der Welt nach dem Unmöglichen gegriffen worden wäre").
2.«Πνευματικοί άνθρωποι δίχως κρίση, ηδονιστές χωρίς καρδιά: αυτά τα μηδενικά νομίζουν ότι είναι η πεμπτουσία της επιστήμης» ("Fachmenschen ohne Geist, Genußmenschen ohne Herz: dies Nichts bildet sich ein, eine nie vorher erreichte Stufe des Menschentums erstiegen zu haben").
