Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013
Τρίτη 11 Ιουνίου 2013
Γιατί ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ
Φεγγάρι χωρίς λεπτοδείκτες
Οι νύχτες λευκές το κορμί σου ζητούν
Και όσα μου είπες γιατί μου τα είπες
Δεν ήξερες ότι τα λόγια περνούν;
Και σαν τρομαγμένα πουλιά ταξιδεύουν
Κι απόψε ξανά ζωντανεύουν, γιατί;
Γιατί, τόσα ψέματα γιατί;
Αγάπες κι αίματα, γιατί;
Εσύ θα με ψάχνεις σε σώματα ξένα
Απόψε για μένα κανένα γιατί.
Σημεία ζωής δε μου δίνεις
Αφήνεις να σφίγγει ολοένα ο κλοιός
Ο μαύρος ιστός μιας αράχνης ευθύνης
Με κρίνεις συνέχεια λες κι είσαι θεός
Δεν ήσουν δεν είσαι, ποτέ δε θα γίνεις
Στη σκόνη σου μέσα θα σβήνεις γιατί…
Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013
~~~ ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ~~~
"ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ"
Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω που, δεν ξέρω πότε, όμως τα βράδια
και συχνά μέσα στον ύπνο
ακούμε τα βήματα ή περνούν μες στον καθρέφτη
πρόσωπα
που τα είδαμε κάποτε σ' ένα δρόμο ή ένα παράθυρο και ξανάρχονται
επίμονα
σαν ένα άρωμα απ' τη νιότη μας - το μέλλον είναι άγνωστο,
το παρελθόν ένα αίνιγμα,
η στιγμή βιαστική κι ανεξήγητη. Οι ταξιδιώτες χάθηκαν στο βάθος,
άλλους τους κράτησε για πάντα το φεγγάρι
οι καγκελόπορτες το βράδυ ανοίγουνε μ' ένα λυγμό, οι ταχυδρόμοι ξέχασαν το δρόμο
κι η εξήγηση θα 'ρθει κάποτε όταν δεν θα χρειάζεται πια καμμιά
και συχνά μέσα στον ύπνο
ακούμε τα βήματα ή περνούν μες στον καθρέφτη
πρόσωπα
που τα είδαμε κάποτε σ' ένα δρόμο ή ένα παράθυρο και ξανάρχονται
επίμονα
σαν ένα άρωμα απ' τη νιότη μας - το μέλλον είναι άγνωστο,
το παρελθόν ένα αίνιγμα,
η στιγμή βιαστική κι ανεξήγητη. Οι ταξιδιώτες χάθηκαν στο βάθος,
άλλους τους κράτησε για πάντα το φεγγάρι
οι καγκελόπορτες το βράδυ ανοίγουνε μ' ένα λυγμό, οι ταχυδρόμοι ξέχασαν το δρόμο
κι η εξήγηση θα 'ρθει κάποτε όταν δεν θα χρειάζεται πια καμμιά
εξήγηση...
Η ιστορία της κούκλας από αλάτι.
Μια μέρα, ρώτησε τον Νασρεντίν* ένας μαθητής του:
- Πες μου δάσκαλε: Πώς θα μπορούσες να
περιγράψεις τη δουλειά ενός αναζητητή της Αλήθειας;
Ο Νασρεντίν κοίταξε για λίγο σιωπηλός τον μαθητή του κι ύστερα χαμογέλασε πονηρά και του είπε:...
- Σαν την ιστορία της κούκλας από αλάτι.
- Δηλαδή; ρώτησε ο μαθητής απογοητευμένος, νομίζοντας ότι ο δάσκαλός του τον κοροϊδεύει.
- Άκου την ιστορία, λοιπόν, είπε ο Νασρεντίν, όχι όμως με τ' αυτιά σου, αλλά με την καρδιά σου. Και να η ιστορία που είπε ο Μουλά Νασρεντίν στον μαθητή του:
«Μια κούκλα φτιαγμένη από αλάτι, ψάχνοντας να βρει την αλήθεια για το τι τέλος πάντων ήταν, ταξίδεψε χιλιάδες μίλια στεριάς, μέχρι που έφτασε και σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας. Έμεινε ακίνητη κοιτάζοντας μαγεμένη εκείνη την υγρή κινούμενη μάζα που δεν έμοιαζε με τίποτα από όλα όσα είχε δει ως τότε και δεν ήξερε το όνομά της.
- Τι είσαι εσύ; ρώτησε η κούκλα από αλάτι τη θάλασσα.
- Έλα μέσα και δες μόνη σου, απάντησε η θάλασσα με ένα χαμόγελο καλοσύνης κι αγάπης.
Έτσι, η κούκλα από αλάτι προχώρησε, τσαλαβουτώντας στα νερά, προς τα μέσα.
Όσο πιο βαθιά προχωρούσε, τόσο περισσότερο διαλυόταν μέχρι που έμεινε ένα μικρό κομματάκι από αυτή. Πριν διαλυθεί και το τελευταίο αυτό κομμάτι της και γίνει ένα με τη θάλασσα, η κούκλα από αλάτι πρόλαβε και φώναξε με θαυμασμό, μεθυσμένη από μια αλλόκοτη και πρωτόγνωρη χαρά
- Τώρα ξέρω τι είμαι! ».
--------------------------------------------------------------
Μια από τις πιο όμορφες και αλληγορικές ιστορίες του Νασρεντίν. Η αλήθεια είναι μέρος από το όλο, κι εμείς κατέχουμε απλά κάποιους κόκκους αλήθειας στον ωκεανό- σύμπαν που καταλήγουμε.
* Μια παρόμοια εκδοχή είναι του Anthony De Mello ( Ιησουίτης ιερέας και ψυχοθεραπευτής)
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Κυριακή 9 Ιουνίου 2013
Απόσπασμα από “Το Ημερολόγιο” του Κρισναμούρτι
Για να γίνει μια ριζική αλλαγή στο σημερινό πολιτισμό και στην κοινωνική δομή χρειάζεται καινούρια συνείδηση και μια εντελώς νέα ηθική.Κι αυτό είναι κάτι ολοφάνερο,φαίνεται ότι και οι αριστεροί και οι δεξιοί και οι ριζοσπάστες,το αγνοούν.Όλα τα δόγματα,όλες οι φόρμουλες,όλες οι ιδεολογίες,είναι μέρος της παλιάς συνείδησης.Είναι κατασκευάσματα της σκέψης που η δραστηριότητά της είναι ο τεμαχισμός-αριστερά,δεξιά,κέντρο.Αυτή η δραστηριότητα οδηγεί αναπόφευκτα στην αιματοχυσία της δεξιάς ή της αριστεράς ή στον ολοκληρωτισμό.Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει ολόγυρά μας.Βλέπει κανείς την αναγκαιότητα της κοινωνικής,οικονομικής και ηθικής αλλαγής, αλλά ανταποκρίνεται μέσα από την παλιά συνείδηση,όπου ο κύριος παράγοντας είναι η σκέψη.Το χάος, η σύγχυση και η δυστυχία όπου έχουν πέσει οι άνθρωποι,είναι πράγματα που βρίσκονται μέσα στα όρια της παλιάς συνείδησης και χωρίς βαθιά αλλαγή αλλαγή αυτής της συνείδησης, κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα-πολιτική,οικονομική ή θρησκευτική-θα μας οδηγήσει στην αλληλοκαταστροφή και στην ερήμωση της γης.Αυτό είναι ολοφάνερο σε κάθε σώφρονα άνθρωπο.
Πρέπει να είναι κανείς φως του εαυτού του.Αυτό το φως είναι ο νόμος.Δεν υπάρχει άλλος νόμος.Όλοι οι άλλοι νόμοι κατασκευάζονται από τη σκέψη κι έτσι είναι αντιφατικοί και κομματιασμένοι.Να είναι κανείς το φως του εαυτού του σημαίνει να μην ακολουθεί το φως κάποιου άλλου,οσοδήποτε λογικό,ορθολογιστικό,ιστορικά δικαιωμένο ή πειστικό κι αν είναι.Δεν μπορείς να είσαι το φως του εαυτού σου αν βρίσκεσαι κάτω από τη σκοτεινή σκιά της αυθεντίας,του δόγματος,του συμπεράσματος.Η ηθική δε φτιάχνεται από τη σκέψη.Δεν είναι αποτέλεσμα πιέσεων του περιβάλλοντος.Δεν ανήκει στο χτες,στην παράδοση.Η ηθική είναι παιδί της αγάπης και η αγάπη δεν είναι επιθυμία και ευχαρίστηση.Η σεξουαλική απόλαυση ή η απόλαυση των αισθήσεων δεν είναι αγάπη.(…)
Ελευθερία σημαίνει να είναι κανείς φως του εαυτού του.Μόνο τότε δεν είναι αφηρημένη έννοια,ταχυδακτυλουργία της σκέψης.Η πραγματική ελευθερία είναι ελευθερία από την εξάρτηση.την προσκόλληση,από την επιθυμία για εμπειρίες.Ελευθερία από την ίδια δομή της σκέψης σημαίνει ότι είναι κανείς φως του εαυτού του.Κάθε δραστηριότητα γίνεται κάτω από αυτό το φως κι έτσι δεν είναι ποτέ αντιφατική.Αντίφαση υπάρχει μόνο όταν αυτός ο νόμος,το φως,είναι κάτι χωριστό από την πράξη,όταν αυτός που πράττει είναι χωρισμένος από τις πράξεις του.Τα ιδανικά,οι αρχές ,είναι η άγονη κίνηση της σκέψης και δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν με αυτό το φως.Το ένα αναιρεί το άλλο.Αυτό το φως,αυτός ο νόμος,είναι τώρα κάτι χωριστό από σένα κι εκεί όπου υπάρχει ο παρατηρητής,αυτό το φως,αυτή η αγάπη δεν υπάρχει.Η δομή του παρατηρητή φτιάχνεται από τη σκέψη, η οποία δεν είναι ποτέ φρέσκια,ποτέ ελεύθερη.Δεν υπάρχει κανένα “πως”,κανένα σύστημα,καμιά πρακτική.Υπάρχει μόνο το να βλέπεις,πράγμα που είναι και η πράξη.Πρέπει να δεις αλλά όχι με τα μάτια κάποιου άλλου.Αυτό το φως,αυτός ο νόμος,δεν είναι ούτε δικός σου ούτε κανενός άλλου.Υπάρχει μόνο φως.Αυτό είναι αγάπη.
Κρισναμούρτι “Το ημερολόγιο” εκδ.καστανιώτη μετφρ Ν.Πιλάβιος
http://2insight4.wordpress.com/2012/01/10/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BD/
Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα
Ο Κρισναμούρτι επισκέφτηκε τέσσερις φoρές την Ελλάδα: το Δεκέμβριο του 1930, τον Ιούνιο του 1933, το Μάρτιο του 1954 και τo Σεπτέμβριο τoυ 1956, ενώ ήταν πιθανόν ότι θα την επισκεπτόταν για άλλη μία πέμπτη φορά το Σεπτέμβριο του 1986, αλλά δεν πρόλαβε, αφού το Φεβρουάριο αυτής της χρονιάς έφυγε από τη ζωή.
Το Δεκέμβριο του 1930 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα κι έμεινε στην Αθήνα στο ξενοδοχείο “Μεγάλη Βρετανία”. 'Εδωσε μία ομιλία στο θέατρο ΟΛΥΜΠΙΑ με θέμα, “Ο άνθρωπος και το εγώ”.
Τον Ιούνιο του 1933, έμεινε στο Ξενοδοχείο Ακροπόλ και οργανώθηκε μια πενθήμερη συγκέντρωση φίλων του από την 1η έως τις 5 Ιουνίου, στο Καστρί, όπου έδωσε πέντε ομιλίες κάτω από τα πεύκα, ενώ οργανώθηκε και μία δημόσια ομιλία στις 7 Ιουνίου, στο κινηματοθέατρο “Παλλάς”, στο Σύνταγμα και έδωσε μία συνέντευξη στην εφημερίδα “Ακρόπολη”, στον Αλέκο Λιδωρίκη.
Το Μάρτιο του 1954 έμεινε κάτω από αυστηρό ινκόγκνιτο στην Εκάλη, όπου για δύο βδομάδες είχε συνομιλίες σε τακτικές συναντήσεις με μία μικρή ομάδα φίλων του που ενδιαφέρονταν για τη φιλοσοφία του.
Το Σεπτέμβριο του 1956 έμεινε στην Αθήνα, σε ένα σπίτι φίλων στην οδό Σόλωνος, στα Εξάρχεια, κι έδωσε τρεις ομιλίες στην αίθουσα του “Παρνασσού”, στην πλατεία Καρύτση, στις 24, 26 και 30 Σεπτεμβρίου, καθώς και μία συνέντευξη στην εφημερίδα “Καθημερινή”, στην Λουκία Πετρίτση
http://www.klibrary.gr/el/kig
Το Δεκέμβριο του 1930 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα κι έμεινε στην Αθήνα στο ξενοδοχείο “Μεγάλη Βρετανία”. 'Εδωσε μία ομιλία στο θέατρο ΟΛΥΜΠΙΑ με θέμα, “Ο άνθρωπος και το εγώ”.
Τον Ιούνιο του 1933, έμεινε στο Ξενοδοχείο Ακροπόλ και οργανώθηκε μια πενθήμερη συγκέντρωση φίλων του από την 1η έως τις 5 Ιουνίου, στο Καστρί, όπου έδωσε πέντε ομιλίες κάτω από τα πεύκα, ενώ οργανώθηκε και μία δημόσια ομιλία στις 7 Ιουνίου, στο κινηματοθέατρο “Παλλάς”, στο Σύνταγμα και έδωσε μία συνέντευξη στην εφημερίδα “Ακρόπολη”, στον Αλέκο Λιδωρίκη.
Το Μάρτιο του 1954 έμεινε κάτω από αυστηρό ινκόγκνιτο στην Εκάλη, όπου για δύο βδομάδες είχε συνομιλίες σε τακτικές συναντήσεις με μία μικρή ομάδα φίλων του που ενδιαφέρονταν για τη φιλοσοφία του.
Το Σεπτέμβριο του 1956 έμεινε στην Αθήνα, σε ένα σπίτι φίλων στην οδό Σόλωνος, στα Εξάρχεια, κι έδωσε τρεις ομιλίες στην αίθουσα του “Παρνασσού”, στην πλατεία Καρύτση, στις 24, 26 και 30 Σεπτεμβρίου, καθώς και μία συνέντευξη στην εφημερίδα “Καθημερινή”, στην Λουκία Πετρίτση
http://www.klibrary.gr/el/kig
Jiddu Krishnamurti «Η αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μoνoπάτι»
“ Η παρατήρηση γίνεται η φλόγα που είναι η προσοχή
και που μ’ αυτήν τα ψυχολογικά τραύματα, οι πληγές, το μίσος, κατακαίγονται· φεύγουν”.
“Ο εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος. Αυτός ο προγραμματισμός του εγκεφάλου
(η διαμόρφωση) γίνεται από την οικογένεια,
το κοινωνικό περιβάλλον, την εκπαίδευση και κάνει το άτομο να ταυτίζεται με κάποια θρησκεία
ή να γίνεται άθεο, να γίνεται οπαδός κάποιου πολιτικού κόμματος ή αναρχικός.
Η σκέψη είναι μια υλική διαδικασία, είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας
του εγκεφάλου η ίδια δεν έχει καμιά νοημοσύνη.”
«Η αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μονοπάτι». O άνθρωπος δεν μπορεί να τη φτάσει μέσα από οργανώσεις, μέσα από κάποια πίστη, μέσα από δόγματα, ιερωμένoυς ή τελετουργίες, ούτε και μέσα από κάποια φιλοσοφική γνώση ή ψυχολογική τεχνική. Πρέπει να τη βρει μέσα από τoν καθρέφτη των σχέσεων, μέσα από την κατανόηση τoυ περιεχομένου τoυ νoυ τoυ, με την παρατήρηση και όχι με διανoητική ψυχανάλυση ή ενδoσκοπική αυτοανάλυση.
O άνθρωπος έχει φτιάξει μέσα του σαν φράχτη προστασίας διάφορες εικόνες -θρησκευτικές, πολιτικές, προσωπικές. Αυτές εκδηλώνονται σαν σύμβολα, ιδέες, πίστεις. Τo βάρος αυτών των εικόνων κυριαρχεί πάνω στη σκέψη τoυ ανθρώπου, στις σχέσεις τoυ και στην καθημερινή τoυ ζωή. Αυτές oι εικόνες είναι oι αιτίες των προβλημάτων μας επειδή χωρίζουν τoν έναν άνθρωπo από τoν άλλoν.
Η αντίληψη πoυ έχει o άνθρωπος για τη ζωή διαμορφώνεται από τις έννοιες πoυ ήδη ενυπάρχουν στo νoυ τoυ. Τo περιεχόμενο της συνείδησής τoυ είναι όλη τoυ η ύπαρξη.
Αυτό τo περιεχόμενο είναι κoινό σε όλη την ανθρωπότητα. Η ατoμικότητα είναι τo όνομα, η μορφή και η επιφανειακή παιδεία πoυ αποκτά από την παράδοση και τo περιβάλλον τoυ. Η μοναδικότητα τoυ ανθρώπου δε βρίσκεται στην επιφάνεια, αλλά στην πλήρη ελευθερία από τo περιεχόμενα της συνείδησής τoυ, πoυ είναι κoινή για όλη την ανθρωπότητα. ‘Ετσι, o άνθρωπoς δεν είναι ξεχωριστό άτομο.
Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση· η ελευθερία δεν είναι επιλογή. Είναι ψεύτικος o ισχυρισμός τoυ ανθρώπου ότι είναι ελεύθερος, επειδή μπορεί να διαλέξει. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς φόβο τιμωρίας ή ελπίδα ανταμοιβής.
Η ελευθερία δεν έχει κίνητρο η ελευθερία δε βρίσκεται στo τέλος της εξέλιξης τoυ ανθρώπου, αλλά υπάρχει στo πρώτο βήμα της ύπαρξής τoυ. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στη χωρίς εκλογή επίγνωση της καθημερινής μας ζωής και δραστηριότητας.
Η σκέψη είναι χρόνος. Η σκέψη γεννιέται από την εμπειρία και τη γνώση, πoυ είναι αξεχώριστα δεμένες με τo χρόνo και τo παρελθόν. O ψυχολογικός χρόνoς είναι εχθρός τoυ ανθρώπoυ. Η δράση μας βασίζεται στη γνώση, άρα στo χρόνο, κι έτσι o άνθρωπος είναι πάντα σκλάβος στo παρελθόν.
Η σκέψη είναι πάντα περιορισμένη κι έτσι ζούμε σε συνεχή σύγκρουση και αγώνα. Δεν υπάρχει ψυχολογική εξέλιξη.’Oταν o άνθρωπος αποκτήσει επίγνωση της κίνησης των σκέψεών τoυ, θα δει τη διαίρεση ανάμεσα στoν σκεπτόμενο και τη σκέψη, στoν παρατηρητή και τo παρατηρούμενο, στoν εμπειρώμενo και την εμπειρία. Θα ανακαλύψει ότι αυτή η διαίρεση είναι ψευδαίσθηση.
Μόνο τότε υπάρχει καθαρή παρατήρηση, πoυ είναι άμεση αντίληψη χωρίς σκιά από τo παρελθόν ή από τo χρόνo. Αυτή η άχρoνη αντίληψη φέρνει μια βαθιά ριζική αλλαγή στo νoυ.
Η ολοκληρωτική άρνηση είναι η ουσία τoυ θετικoύ. ‘Oταν υπάρχει άρνηση όλων εκείνων των πραγμάτων πoυ έχει γεννήσει ψυχολογικά η σκέψη, μόνο τότε υπάρχει αγάπη, πoυ είναι συμπόνια, πάθoς και νοημοσύνη.
O Jiddu Krishnamurti γεννήθηκε τo Μάιo τoυ 1895 στo Μαντάναπαλι, κoντά στo Μαντράς. Η μητέρα τoυ πέθανε τo 1905 και o πατέρας τoυ, την επόμενη χρονιά, πήγε μαζί με τoυς τέσσερεις γιους τoυ να ζήσει στo ‘Αντιαρ, όπου ήταν τα κεντρικά γραφεία της Θεoσoφικής Εταιρείας. Λίγο αργότερα ο Krishnamurti υιοθετήθηκε από την Αnnie Besant, πρόεδρο της Θεοσοφικής που είχε πειστεί ότι τo αγόρι ήταν ο παγκόσμιος διδάσκαλος που περίμεναν οι θεοσοφιστές.
Τρία χρόνια αργότερα τον πήγαν στην Αγγλία για να μορφωθεί, (sic ) ενώ ίδρυσαν στο όνομά του το Τάγμα τoυ Αστέρoς της Ανατoλής που αριθμούσε χιλιάδες οπαδούς. Το 1929, όμως, ύστερα από 18 χρόνια ο Krishnamurti το διέλυσε και επέστρεψε όλη την περιουσία του πίσω στους δωρητές της. Η αναγγελία της διάλυσης, εκείνη την ημέρα είναι το πιο πάνω κείμενο …
Από τότε o Krishnamurti-και μέχρι το θάνατό του, το Φεβρουάριο του 1986- συνέχισε να ταξιδεύει σε όλο τoν κόσμο μιλώντας, συζητώντας και ακούγοντας αναρίθμητους ανθρώπους που ήθελαν να τoν δουν. Μιλούσε όπου τον καλούσαν -σε ιδιώτες και μικρά σχολεία ή σε μέρη όπως Πανεπιστήμια ή τo Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στo Los Αlamos και τον Ο.Η.Ε. που τον παρασημοφόρησε για το έργο του, λίγο πριν πεθάνει, το 1985.
Ο Krishnamurti ανέπτυξε τη μοναδική, πραγματικά, διδασκαλία του αντλώντας από την ίδια του την ύπαρξη και τη ζωή του, αφού δεν είχε διαβάσει κανενός είδους φιλοσοφικό ή θρησκευτικό βιβλίο. ‘Έως τώρα έχουν εκδοθεί γύρω στα 80 δικά του βιβλία, ενώ τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 10 γλώσσες σε όλο το κόσμο. Υπάρχουν επίσης καταγραμμένες σε βιντεοκασέτες και κασέτες ήχου, δημόσιες ομιλίες του και προσωπικές συζητήσεις του με διάφορους επιστήμονες και πνευματικούς ανθρώπους, ενώ γι’ αυτόν έχουν γράψει κείμενα ο ΄Αλντους Χάξλεϋ, ο Χένρυ Μίλλερ, η ‘Αιρις Μέρντοχ κ.ά.
O Krishnamurti ήταν ένας παγκόσμιος διδάσκαλος. Παρ’ όλο που είχε γεννηθεί από Ινδούς γονείς δε σταμάτησε να δηλώνει ότι δεν είχε καμιά εθνικότητα, ότι δε συνέχιζε καμιά παράδοση και δεν ανήκε σε καμιά ομάδα. Ο ίδιος έζησε όλα όσα έλπιζε πως θα μάθουν εκείνοι που τον άκουγαν. Μα Παρατηρώντας το Ολοφάνερο, κάποιοι ελεύθεροι άνθρωποι, αντιλαμβάνονται πως αυτή η ουτοπία που ο Krishnamurti -μα και όλοι οι σοφοί άνθρωποι που παρέλασαν επάνω στο πρόσωπο της γης- με τόση ζέση την δίδαξε, αυτή επιμένει να παραμένει ουτοπία.
http://www.terrapapers.com/?p=15905
και που μ’ αυτήν τα ψυχολογικά τραύματα, οι πληγές, το μίσος, κατακαίγονται· φεύγουν”.
“Ο εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος. Αυτός ο προγραμματισμός του εγκεφάλου
(η διαμόρφωση) γίνεται από την οικογένεια,
το κοινωνικό περιβάλλον, την εκπαίδευση και κάνει το άτομο να ταυτίζεται με κάποια θρησκεία
ή να γίνεται άθεο, να γίνεται οπαδός κάποιου πολιτικού κόμματος ή αναρχικός.
Η σκέψη είναι μια υλική διαδικασία, είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας
του εγκεφάλου η ίδια δεν έχει καμιά νοημοσύνη.”
«Η αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μονοπάτι». O άνθρωπος δεν μπορεί να τη φτάσει μέσα από οργανώσεις, μέσα από κάποια πίστη, μέσα από δόγματα, ιερωμένoυς ή τελετουργίες, ούτε και μέσα από κάποια φιλοσοφική γνώση ή ψυχολογική τεχνική. Πρέπει να τη βρει μέσα από τoν καθρέφτη των σχέσεων, μέσα από την κατανόηση τoυ περιεχομένου τoυ νoυ τoυ, με την παρατήρηση και όχι με διανoητική ψυχανάλυση ή ενδoσκοπική αυτοανάλυση.
O άνθρωπος έχει φτιάξει μέσα του σαν φράχτη προστασίας διάφορες εικόνες -θρησκευτικές, πολιτικές, προσωπικές. Αυτές εκδηλώνονται σαν σύμβολα, ιδέες, πίστεις. Τo βάρος αυτών των εικόνων κυριαρχεί πάνω στη σκέψη τoυ ανθρώπου, στις σχέσεις τoυ και στην καθημερινή τoυ ζωή. Αυτές oι εικόνες είναι oι αιτίες των προβλημάτων μας επειδή χωρίζουν τoν έναν άνθρωπo από τoν άλλoν.
Η αντίληψη πoυ έχει o άνθρωπος για τη ζωή διαμορφώνεται από τις έννοιες πoυ ήδη ενυπάρχουν στo νoυ τoυ. Τo περιεχόμενο της συνείδησής τoυ είναι όλη τoυ η ύπαρξη.
Αυτό τo περιεχόμενο είναι κoινό σε όλη την ανθρωπότητα. Η ατoμικότητα είναι τo όνομα, η μορφή και η επιφανειακή παιδεία πoυ αποκτά από την παράδοση και τo περιβάλλον τoυ. Η μοναδικότητα τoυ ανθρώπου δε βρίσκεται στην επιφάνεια, αλλά στην πλήρη ελευθερία από τo περιεχόμενα της συνείδησής τoυ, πoυ είναι κoινή για όλη την ανθρωπότητα. ‘Ετσι, o άνθρωπoς δεν είναι ξεχωριστό άτομο.
Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση· η ελευθερία δεν είναι επιλογή. Είναι ψεύτικος o ισχυρισμός τoυ ανθρώπου ότι είναι ελεύθερος, επειδή μπορεί να διαλέξει. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς φόβο τιμωρίας ή ελπίδα ανταμοιβής.
Η ελευθερία δεν έχει κίνητρο η ελευθερία δε βρίσκεται στo τέλος της εξέλιξης τoυ ανθρώπου, αλλά υπάρχει στo πρώτο βήμα της ύπαρξής τoυ. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στη χωρίς εκλογή επίγνωση της καθημερινής μας ζωής και δραστηριότητας.
Η σκέψη είναι χρόνος. Η σκέψη γεννιέται από την εμπειρία και τη γνώση, πoυ είναι αξεχώριστα δεμένες με τo χρόνo και τo παρελθόν. O ψυχολογικός χρόνoς είναι εχθρός τoυ ανθρώπoυ. Η δράση μας βασίζεται στη γνώση, άρα στo χρόνο, κι έτσι o άνθρωπος είναι πάντα σκλάβος στo παρελθόν.
Η σκέψη είναι πάντα περιορισμένη κι έτσι ζούμε σε συνεχή σύγκρουση και αγώνα. Δεν υπάρχει ψυχολογική εξέλιξη.’Oταν o άνθρωπος αποκτήσει επίγνωση της κίνησης των σκέψεών τoυ, θα δει τη διαίρεση ανάμεσα στoν σκεπτόμενο και τη σκέψη, στoν παρατηρητή και τo παρατηρούμενο, στoν εμπειρώμενo και την εμπειρία. Θα ανακαλύψει ότι αυτή η διαίρεση είναι ψευδαίσθηση.
Μόνο τότε υπάρχει καθαρή παρατήρηση, πoυ είναι άμεση αντίληψη χωρίς σκιά από τo παρελθόν ή από τo χρόνo. Αυτή η άχρoνη αντίληψη φέρνει μια βαθιά ριζική αλλαγή στo νoυ.
Η ολοκληρωτική άρνηση είναι η ουσία τoυ θετικoύ. ‘Oταν υπάρχει άρνηση όλων εκείνων των πραγμάτων πoυ έχει γεννήσει ψυχολογικά η σκέψη, μόνο τότε υπάρχει αγάπη, πoυ είναι συμπόνια, πάθoς και νοημοσύνη.
O Jiddu Krishnamurti γεννήθηκε τo Μάιo τoυ 1895 στo Μαντάναπαλι, κoντά στo Μαντράς. Η μητέρα τoυ πέθανε τo 1905 και o πατέρας τoυ, την επόμενη χρονιά, πήγε μαζί με τoυς τέσσερεις γιους τoυ να ζήσει στo ‘Αντιαρ, όπου ήταν τα κεντρικά γραφεία της Θεoσoφικής Εταιρείας. Λίγο αργότερα ο Krishnamurti υιοθετήθηκε από την Αnnie Besant, πρόεδρο της Θεοσοφικής που είχε πειστεί ότι τo αγόρι ήταν ο παγκόσμιος διδάσκαλος που περίμεναν οι θεοσοφιστές.
Τρία χρόνια αργότερα τον πήγαν στην Αγγλία για να μορφωθεί, (sic ) ενώ ίδρυσαν στο όνομά του το Τάγμα τoυ Αστέρoς της Ανατoλής που αριθμούσε χιλιάδες οπαδούς. Το 1929, όμως, ύστερα από 18 χρόνια ο Krishnamurti το διέλυσε και επέστρεψε όλη την περιουσία του πίσω στους δωρητές της. Η αναγγελία της διάλυσης, εκείνη την ημέρα είναι το πιο πάνω κείμενο …
Από τότε o Krishnamurti-και μέχρι το θάνατό του, το Φεβρουάριο του 1986- συνέχισε να ταξιδεύει σε όλο τoν κόσμο μιλώντας, συζητώντας και ακούγοντας αναρίθμητους ανθρώπους που ήθελαν να τoν δουν. Μιλούσε όπου τον καλούσαν -σε ιδιώτες και μικρά σχολεία ή σε μέρη όπως Πανεπιστήμια ή τo Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στo Los Αlamos και τον Ο.Η.Ε. που τον παρασημοφόρησε για το έργο του, λίγο πριν πεθάνει, το 1985.
Ο Krishnamurti ανέπτυξε τη μοναδική, πραγματικά, διδασκαλία του αντλώντας από την ίδια του την ύπαρξη και τη ζωή του, αφού δεν είχε διαβάσει κανενός είδους φιλοσοφικό ή θρησκευτικό βιβλίο. ‘Έως τώρα έχουν εκδοθεί γύρω στα 80 δικά του βιβλία, ενώ τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 10 γλώσσες σε όλο το κόσμο. Υπάρχουν επίσης καταγραμμένες σε βιντεοκασέτες και κασέτες ήχου, δημόσιες ομιλίες του και προσωπικές συζητήσεις του με διάφορους επιστήμονες και πνευματικούς ανθρώπους, ενώ γι’ αυτόν έχουν γράψει κείμενα ο ΄Αλντους Χάξλεϋ, ο Χένρυ Μίλλερ, η ‘Αιρις Μέρντοχ κ.ά.
O Krishnamurti ήταν ένας παγκόσμιος διδάσκαλος. Παρ’ όλο που είχε γεννηθεί από Ινδούς γονείς δε σταμάτησε να δηλώνει ότι δεν είχε καμιά εθνικότητα, ότι δε συνέχιζε καμιά παράδοση και δεν ανήκε σε καμιά ομάδα. Ο ίδιος έζησε όλα όσα έλπιζε πως θα μάθουν εκείνοι που τον άκουγαν. Μα Παρατηρώντας το Ολοφάνερο, κάποιοι ελεύθεροι άνθρωποι, αντιλαμβάνονται πως αυτή η ουτοπία που ο Krishnamurti -μα και όλοι οι σοφοί άνθρωποι που παρέλασαν επάνω στο πρόσωπο της γης- με τόση ζέση την δίδαξε, αυτή επιμένει να παραμένει ουτοπία.
http://www.terrapapers.com/?p=15905
Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013
Του δημοσιογράφου και φιλολόγου ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ
«Επενδύοντας στη … φυγή»
--------------------------------------
«… ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ»
«Είναι … γλυκό το ψωμί της ξενιτιάς»
---------------------------------------------------
… Όπως και τότε - πριν από εξήντα χρόνια - έτσι και σήμερα !... Μόνον που δε γεμίζουν τα τρένα, οι ταχείες και οι «καρβουνιάρηδες», αλλά τα … αεροπλάνα – μικρά και μεγάλα!...
… Μόνον που δε φεύγει η εργατιά, αλλά τα ταλέντα … τα καλύτερα μυαλά, οι εγκέφαλοι, οι επιστήμονες, οι ερευνητές … η γνώση, ο πολιτισμός, ο λογισμός, το μεράκι, η φαντασία … τα νιάτα μας, οι νέοι μας : η πιο σημαντική επένδυση !... απ’όλες αυτές που προωθούμε και εστιάζουμε το ενδιαφέρον μας .
… «Πληγή» της μνημονιακής Ελλάδας, που δε βρίσκει το «γιατρικό» να την επουλώσει!.. «Πληγή» που - εδώ και τρία χρόνια – δε λέει να «κλείσει» … «Μεγάλωσε» το κακό και δεν μπορούμε να το σταματήσουμε !...
Αρκεί και μόνον η ζοφερή διαπίστωση του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας πως μόνον τα τελευταία χρόνια έβαλαν … «πλώρη» και … «έδεσαν» σε «λιμάνια» του εξωτερικού 6500 (!) ανειδίκευτοι, αλλά και ειδικευμένοι γιατροί – επιστήμονες με πλούσια βιογραφικά, με διδακτορικά, με έρευνες, με μελέτες, με ανακοινώσεις σε Συνέδρια, με εφεύρεση νέων μεθόδων, με άρθρα σε καταξιωμένα ιατρικά περιοδικά του παγκόσμιου «ιατρικού γίγνεσθαι» … με εφόδια, γνώση, πείρα και ενθουσιασμό για δουλειά. Εφόδια που η πατρίδα τα «ανταμείβει» και τα … «επιβραβεύει» με 900 (!) και 1200 (!) ευρώ το μήνα !.. Κι’ αυτά ύστερα από αρκετούς μήνες … εξόφληση (!)
… «Πληγή που πάνε να την επουλώσουν με «μαγικές συνταγές», με μισθούς των 300 και 400 ευρώ, με εξαντλητικά ωράρια των δέκα και δώδεκα ωρών σε μια ζούγκλα εργασιακής και εργοδοτικής ανασφάλειας : συνθήκες που δε συνάδουν, που δεν αρμόζουν, δεν ανταποκρίνονται και έρχονται σε πλήρη διαμετρική αντίθεση με τις πολύχρονες σπουδές των νέων, τον κόπο τους, τα έξοδα των γονιών τους και την αέναη μελέτη τους … Μα πάνω απ’όλα σε αντίθεση με τα όνειρα, την αξιοπρέπεια και την εντιμότητα του νέου επιστήμονα … Του επιστήμονα που επιθυμεί ακράδαντα να εισέλθει άμεσα στον παραγωγικό ιστό της κοινωνίας, «παντρεύοντας» τον ενθουσιασμό της νιότης του με την πείρα των παλιότερων.
Και την ίδια ώρα – ιθύνοντες και μή – κάνουμε λόγο για… «πορεία προοπτικής και επιτυχίας», όταν αντίθετα τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνουν λόγο για παρατεταμένη ύφεση, για πρωτόγνωρα ύψη ανεργίας, αλλά και για «διαχρονικά» αργόμισθους και επίορκους υπαλλήλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και όταν - από τη μια - «δέσμιοι» του χρέους μας, τα νούμερα παίρνουν την ανιούσα για τους καθημερινούς αυτόχειρες και για χιλιάδες συνανθρώπους μας που στερούνται το βασικό αγαθό : το καθημερινό φαγητό.
Και όταν - από την άλλη - τα στοιχεία εμφανίζουν την Ελλάδα – κάτω της «βάσης» - σε τομείς σήμερα «ανύπαρκτους», όπως η υγεία, η παιδεία η έρευνα και η καινοτομία : Τομείς που επιζητούν αλλαγή νοοτροπίας, αλλά και δημιουργίας ενός άλλου κλίματος που θα ευνοεί δράσεις πρωτοβουλίας, έρευνας και καινοτομίας σε όλο το επιστημονικό πεδίο…
Τομείς που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον αντίποδα – την άλλη «βαριά βιομηχανία» - μαζί με τον Τουρισμό και τον Πολιτισμό – ώστε να σταματήσει να ρέει το… «αίμα» των επιστημόνων… «σ’άλλη γη, σ’άλλα μέρη!...
Τομείς που – μαζί με τον Τουρισμό και τον Πολιτισμό – (είναι ανάγκη να το επαναλαμβάνουμε), αποτελούν ένα από τα «διαβατήρια» για την έξοδο από την οικονομική κρίση…
Αξιόλογοι Τομείς και Δράσεις που ωστόσο θα συρρικνώνονται ακόμα περισσότερο, όσο θα επιμένουμε και θα προωθούμε τη … «γερμανοποίηση», την «ολλανδοποίηση», τη «ρωσοποίηση», αλλά και την «κινεζοποίηση» της ελληνικής οικονομίας, αλλά και όλων των παραμέτρων που πλαισιώνουν και σκιαγραφούν το παρόν της χώρας μας, υπό το πρίσμα φυσικά μιας «κοντόφθαλμης» τακτικής και πολιτικής.
Και όχι μόνον : όταν απουσιάζει αισθητά η ΚΟΙΝΗ πολιτική βούληση, αλλά και η θέληση της κοινωνίας, των ΠΟΛΙΤΩΝ για αλλαγή νοοτροπίας, για υπέρβαση στις παθογένειες, στις διαχωριστικές γραμμές, τις αγκυλώσεις και στις αναποτελεσματικές εμμονές του παρελθόντος !...
Μιας «τακτικής» που χαρακτηρίζει – όπως αναφέραμε - το «παρόν» της χώρας και αγνοεί ταυτόχρονα, σε πολλές περιπτώσεις, τη λαϊκή εκείνη θυμοσοφία που διατείνεται πως «το παρόν και το μέλλον του καθενός μας δεν είναι άσχετο με το παρελθόν»!..
Το ιστολόγιο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ευχαριστεί θερμά τον κο Καραχάλιο για την εμπιστοσύνη του...
Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ-J Krishnamurti - World Suffering
Ο Jiddu Krishnamurti, (12 Μάη 1895, 17 Φεβρουαρίου 1986) ήταν ένας διάσημος συγγραφέας και ομιλητής σχετικά με φιλοσοφικά και πνευματικά θέματα.
Στα θέματα του περιλαμβάνονται: ψυχολογική επανάσταση, η φύση του νου, στοχασμός, Ανθρώπινες σχέσεις, θετική αλλαγή στην κοινωνία.
Επισήμανε διαρκώς την ανάγκη για μια επανάσταση στην ψυχοσύνθεση του κάθε ανθρώπου και τόνιζε ότι μια τέτοια επανάσταση δεν μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε εξωτερική οντότητα, είτε αυτή είναι θρησκευτική, πολιτική ή κοινωνική.
http://www.katohika.gr/2013/01/Jiddu-Krishnamurti.html
Στα θέματα του περιλαμβάνονται: ψυχολογική επανάσταση, η φύση του νου, στοχασμός, Ανθρώπινες σχέσεις, θετική αλλαγή στην κοινωνία.
Επισήμανε διαρκώς την ανάγκη για μια επανάσταση στην ψυχοσύνθεση του κάθε ανθρώπου και τόνιζε ότι μια τέτοια επανάσταση δεν μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε εξωτερική οντότητα, είτε αυτή είναι θρησκευτική, πολιτική ή κοινωνική.
http://www.katohika.gr/2013/01/Jiddu-Krishnamurti.html
Περί Αξιοπρέπειας (Κρισναμούρτι)
Η αξιοπρέπεια είναι κάτι πολύ σπάνιο. Ένα γραφείο ή μία αξιοσέβαστη θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Είναι σαν να φοράς γραβάτα. Η γραβάτα, το κοστούμι, το πόστο, δίνουν αξιοπρέπεια. Ένας τίτλος ή μια θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Ξεγύμνωσε όμως τους ανθρώπους απ’ όλα αυτά και θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία τού να μην είσαι τίποτα.
Οι άνθρωποι λαχταρούν να είναι κάτι, και με το να είναι κάτι παίρνουν μια θέση στην κοινωνία που θεωρείται σεβαστή. Οι άνθρωποι κατατάσσονται σε διάφορες κατηγορίες -έξυπνοι, πλούσιοι, επιστήμονες, άγιοι- κι όποιος δεν μπορεί να καταταγεί σε μια κατηγορία αναγνωρισμένη από την κοινωνία, θεωρείται πρόσωπο περιθωριακό.
Η αξιοπρέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι δεδομένο, δεν μπορεί να καλλιεργηθεί και αν κανείς είναι συνειδητά αξιοπρεπής σημαίνει ότι όλη την ώρα νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του, που σημαίνει ότι είναι ασήμαντος, μικροπρεπής. Το να είσαι τίποτα σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα του να είσαι κάτι. Αληθινή αξιοπρέπεια υπάρχει όταν δεν ανήκεις ή βρίσκεσαι σε κάποια ξεχωριστή θέση. Αυτό δεν μπορεί κανείς να στο αφαιρέσει, θα υπάρχει πάντα.
Το ν’ αφήνεις τη ζωή να κυλάει ελεύθερα χωρίς να μένει πίσω της κανένα κατακάθι, σημαίνει ύπαρξη πραγματικής επίγνωσης.
Ο ανθρώπινος νους είναι σαν το κόσκινο που άλλα κρατάει κι άλλα αφήνει να περνάνε. Εκείνα που κρατάει έχουν το μέγεθος των επιθυμιών του και οι επιθυμίες, όσο κι αν είναι βαθιές, δυνατές ή ευγενικές, είναι μικρές κι ασήμαντες γιατί η επιθυμία είναι κατασκεύασμα του νου.
Χρειάζεται ολοκληρωτική επίγνωση να μη συγκρατείς τη ζωή, αλλά να την αφήνεις να κυλάει ελεύθερα, χωρίς να κάνεις καμιά επιλογή. Πάντοτε διαλέγουμε και κρατάμε· διαλέγουμε εκείνα που έχουν σημασία και τα κρατάμε για πάντα. Αυτό είναι που ονομάζουμε εμπειρία και τον πολλαπλασιασμό των εμπειριών τον ονομάζουμε πλούτο της ζωής.
Ο πλούτος της ζωής είναι η απελευθέρωση από την αποθήκευση εμπειριών. Η εμπειρία που παραμένει, που κρατιέται, εμποδίζει εκείνη την κατάσταση όπου το γνωστό δεν υπάρχει. Το γνωστό δεν είναι ο θησαυρός, αλλά ο νους προσκολλιέται σ’ αυτό κι έτσι καταστρέφει ή ρυπαίνει το άγνωστο.
Η ζωή είναι μια περίεργη ιστορία. Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν είναι τίποτα.
Είμαστε – οι περισσότεροι τουλάχιστον – πλάσματα της διάθεσης ή μιας ποικιλίας από διαθέσεις. Λίγοι από μας ξεφεύγουν απ’ αυτό.
Για μερικούς έχει σχέση με τη σωματική τους κατάσταση, για άλλους με τη διανοητική και μας αρέσει αυτή η «μια πάνω μια κάτω» κατάσταση, νομίζουμε ότι αυτή η αλλαγή διάθεσης είναι μέρος της ύπαρξης ή πάλι απλώς αφήνει κανείς να παρασύρεται μια από τη μία διάθεση και μια από την άλλη.
Υπάρχουν όμως μερικοί που δεν είναι πιασμένοι σ’ αυτό το «πάνω κάτω», που είναι ελεύθεροι από το να παλεύουν να γίνουν κάτι, έτσι που εσωτερικά υπάρχει μια σταθερότητα που δεν είναι αποτέλεσμα θέλησης, μια σταθερότητα που δεν έχει καλλιεργηθεί, που δεν είναι σταθερότητα από συγκεντρωμένο ενδιαφέρον σε κάτι, ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας δραστηριότητας σαν τις παραπάνω. Εμφανίζεται όταν η θέληση παύει να δρα.
Τα χρήματα πραγματικά καταστρέφουν τους ανθρώπους. Οι πλούσιοι έχουν μια ιδιαίτερη αλαζονεία. Με πολύ λίγες εξαιρέσεις, σε κάθε χώρα, οι πλούσιοι έχουν γύρω τους εκείνη την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν οποιονδήποτε, ακόμα και τους θεούς, και μπορούν πράγματι ν’ αγοράσουν τους δικούς τους θεούς. Αυτή η ατμόσφαιρα όμως δεν υπάρχει μόνο στον πλούτο, αλλά και στις ικανότητες, τα ταλέντα, που μπορεί να έχει κανείς. Οι ικανότητες δίνουν στον άνθρωπο μια παράξενη αίσθηση ελευθερίας. Τον κάνουν να νιώθει επίσης ότι είναι ανώτερος από τους άλλους, ότι είναι διαφορετικός. Όλα αυτά του δίνουν μια αίσθηση υπεροχής: κάθεται ικανοποιημένος και κοιτάζει τους άλλους να πασχίζουν και να ντροπιάζονται• δεν έχει συναίσθηση της δικής του άγνοιας και σε τι σκοτάδι βρίσκεται ο νους του.
Τα λεφτά και οι ικανότητες προσφέρουν μια πολύ καλή φυγή απ’ αυτό το σκοτάδι. Αλλά και η φυγή είναι ένα είδος αντίστασης που γεννάει τα δικά της προβλήματα. Η ζωή είναι μια περίεργη ιστορία.
Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν είναι τίποτα
Πηγή: Περί Αξιοπρέπειας (Κρισναμούρτι) - RAMNOUSIA
Τρίτη 4 Ιουνίου 2013
Γευσιγνωσία λαδιού
Μετά το κρασί, σειρά να ασχοληθούμε λίγο και με το λάδι.
Οργανοληπτική δοκιμή του λαδιού
Ισια ίσια ελιές με λαδι: Ιμβιώρικη παροιμία
Ισια ίσια ελιές με λαδι: Ιμβιώρικη παροιμία
O καλύτερος τρόπος για να μάθαιτε να καταλάβετε την ποιότητα του λαδιού είναι να βρείτε ένα δείγμα λαδιού που είσαστε σίγουροι ότι είναι καλό.Ύστερα αγοράζετε ένα μπουκάλι τρεχούμενου λαδιού της αγοράς, καλύτερα χαμηλής αξίας.
Πάρτε δυό ποτηράκια από λεπτό γυαλί καί ρίχτε μέσα στο καθένα μιά κουταλιά λάδι από το κάθε δείγμα λαδιού.
Τρίψετε στις παλάμες σας λίγο κάθε ποτηράκι. Το τρίψιμο στίς παλάμες σας χρησιμεύει γιά να ζεσταθεί το περιεχόμενο λάδι και να απελευθερώσει τις πτητικές ουσίες του, τα αρώματά του. Σκεπάζουμε το ποτηράκι με ένα γυαλί, κι αν δεν υπάρχει με την παλάμη. Με σκεπασμένο το ποτήρι αναδεύουμε το περιεχόμενο περιστρέφοντάστο ώστε να αλοίψει όσο περισσότερη εσωτερική επιφάνεια του. Φέρετε το ποτήρι όσο μπορείτε κοντά στην μύτη σας και ξεσκεπάστετο. Εισπνεύσετε βαθιά από την μύτη δυό-τρες φορές, στην σειρά, για να ακούσετε τα αρώματα που αναδύονται και να τα απομνημονεύσετε. Αν δεν είσαστε σίγουροι αφήστε να περάσουν 3-4 λεπτά και ξαναδοκιμάστε. Έτσι μαθαίνετε να κάνετε την σύγκριση των αρωμάτων των δυό δειγμάτων.
Περάστε τώρα στο δοκίμασμα της γεύσης. Βάλτε μιά μικρή γουλιά λάδι στο στόμα σας από το ένα ποτήρι και ύστερα από τό άλλο.
Ανακατώστε το ελαφρά στο στόμα κι αμέσως σφίχτε τα δόντια σας και ακουμπήστε πίσω τους την άκρη της γλώσσας και με τα χείλη μισάνοιχτα εισπνεύσετε γρήγορα δυο-τρεις φορές στην σειρά χρησιμοποιώντας τους μύες του διαφράγματος. Κατ’αυτό τον τρόπο το λάδι θα αλοίψει όλο το στόμα. Στό τέλος καταπιείτε το λάδι γιά να ολοκληρώσετε την γευστική εντύπωση. Απομνημονεύστε τις γεύσεις που διακρίνατε. Και δοκιμάστε με το άλλο. Μπορείτε να ξαναδοκιμάσετε αλλά εφόσον έχετε ξεπλύνει το στομα σας με νερό κι έχετε φάει λίγο ψωμί ή μία φέτα μήλου.
Μετά από κάθε δοκιμή πρέπει περιμένετε 5-10 λεπτά πριν ξαναδοκιμάσετε.
Panel Test
Αγόραζε λάδι κορφή, κρασί μέση και πάτο μέλι. Πανελληνια παροιμία
Αγόραζε λάδι κορφή, κρασί μέση και πάτο μέλι. Πανελληνια παροιμία
Το πάνελ τεστ (΄τεστ γευσιγνωσίας)που είναι μιά οργανοληπτική ανάλυση ενόςπροϊόντος εκτελείτε από μια ομάδα (πάνελ) εκπαιδευμένων δοκιμαστών (γευσιγνωστών).
Τα πάνελ εκγυμνασμένων γευσιγνωστών όταν πρόκειται να εξετάσουν ένα προϊόν, σε περίπτωση που προηγούμενες έρευνες δεν έχουν προκαθορίσει τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά προς αναζήτηση και ένα μέσο διάγραμμα της βαθμολογίας τους, είναι σε θέσει να τα καθορίσουν μόνα τους.
Τα πάνελ εκγυμνασμένων γευσιγνωστών όταν πρόκειται να εξετάσουν ένα προϊόν, σε περίπτωση που προηγούμενες έρευνες δεν έχουν προκαθορίσει τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά προς αναζήτηση και ένα μέσο διάγραμμα της βαθμολογίας τους, είναι σε θέσει να τα καθορίσουν μόνα τους.
Στήν περίπτωση του λαδιού για να αποφευχθούν διαφορετικές ερμηνείες της ποιότητας η Ευρωπαϊκή Ένωση με κανονισμό της (Καν. αριθ.2568/91) έχει καθορίσει ένα στάνταρντ μεθοδολογίας, ορολογίας, βαθμολογίας και εκγύμνασης των γευσιγνωστών. Όπως γίνεται και με τις χημικές μεθόδους που πρέπει να εφαρμόζονται απο τα χημεία για την αναζήτηση και μέτρηση των χημικών συστατικών του λαδιού.
Έτσι ο ευρωπαϊκός κανονισμός έχει προκαθορίσει το λεξικό των χαρακτηριστικών του λαδιού που πρέπει να αναζητηθούν και να καθοριστούν, τα χαρακτηριστικά των δοκιμαστικών ποτηριών (τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο), άλλα απαραίτητα αντικείμενα, τα χαρακτηριστικά της αίθουσας συνεδριάσεων στην οποία προβλέπονται ατομικά περίπτερα γιά κάθε δοκιμαστή, τις περιβαλλοντικές συνθήκες, την μέθοδο και τον τρόπο εκτέλεσης της δοκιμασίας, την κλίμακα βαθμολογίας, τον τρόπο εκπαίδευσης των γευσιγνωστών κλπ. Δηλ. όλα τα κριτικά σημεία της διαδικασίας.
Η ομάδα όσο μεγαλύτερη είναι τόσο καλύτερα.. Ο αριθμός αυτών που συνεδριάζουν για να εκτελέσουν το τεστ κυμαίνεται ανάμεσα στους 8 και στους 12.΄Συνήθως 12.
Επειδή οι επίσημες συνεδριάσεις γίνονται τις πρωινές ώρες (λίγες ώρες πριν το μεσημεριάτικο φαγητό) και κάτω τις πιό ομαλές ψυχολογικές ατομικές συνθήκες ο αριθμός των εκγυμνασμένων γευσιγνωστών στην διάθεση πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερος Όπως στις ομάδες ποδόσφαιρου.
Το λεξιλόγιο του λαδίου
Λαδερές κουβέντες θέλω: Κρητική παροιμία
Λαδερές κουβέντες θέλω: Κρητική παροιμία
Όλες οι ενέργειες που εφορμαστηκαν στην οργανοληπτική δοκιμασία μαζί με την εξέταση και του χρώματος ανήκουν στην γευσιγνωσία.Η οποία σημερα γίνεται με επιστημονικό τρόπο μέσω ενός PANEL εκπαιδευμένων δοκιμαστών.
Η οργανοληπτική δοκιμή επιδειώκει να διακρίνει την ύπαρξη και το μέγεθος (τo πόσο είναι έντονες) των ιδιοτήτων ή χαρακτηριστικών του λαδιού.Που διακρίνονται σε θετικά ή αρνητικά και τα οποία γίνονται αισθητά από τα οσφραντικά μας όργανα, από την μύτη ή από την οπισθορινική ζώνη. Αλλά και από τις γευστικές θιλές της γλώσσας.
Θετικές οργανοληπτικές ιδιότητες
1. Φρουτώδες (fruity)
Συνδυασμός γευστικό-οσφραντικών αισθήσεων (flavour), χαρακτηριστικός των λαδιών που προέρχονται από υγιείς, φρέσκες ελιές συλλεχθείσες στο βέλτιστο στάδιο ωρίμανσης. Το φρουτώδες γίνεται αντιληπτό είτε απευθείας από τη μύτη είτε από το πίσω μέρος αυτής και εξαρτάται από την ποικιλία της ελιάς.Η ιδιότητα αυτή είναι η πλέον σημαντική στην οργανοληπτική αξιολόγηση της νέας μεθόδου, διότι εάν δεν γίνει αντιληπτή το δοκιμαζόμενο ελαιόλαδο δεν θα ταξινομηθεί ως εξαιρετικό ή παρθένο.
2. Πικρό (Bitter)
Χαρακτηριστική γεύση ελαιολάδου που προέρχεται από πράσινες ελιές ή από ελιές που αρχίζει να αλλάζει το χρώμα τους. Μπορεί να είναι ευχάριστη ή όχι εξαρτώμενη από την ένταση. Πάντως σε ουδεμία περίπτωση θα θεωρηθεί ελάττωμα. Για το λόγο αυτό εάν η πικράδα γίνεται αντιληπτή με ένταση μεγαλύτερη από το ήμισυ της κλίμακας πρέπει να δηλώνεται στο πιστοποιητικό ανάλυσης έτσι ώστε ο ενδιαφερόμενος να το γνωρίζει και να προβεί σε κάποιες ενέργειες (π.χ ανάμειξη) αν ο καταναλωτής ζητά λιγότερο πικρό.
3. Πικάντικο (Pungent)
Έντονη κιναισθητική αίσθηση, χαρακτηριστική λαδιών που παράγονται στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου, κυρίως από ελιές που είναι ακόμη ανώριμες.Προκαλείται από την δράση των φαινολικών ουσιών στα άκρα του τριδύμου νεύρου, απλώνεται σε ολόκληρη την στοματική κοιλότητα και εξαλείφεται λίγα δευτερόλεπτα μετά την δοκιμή. Η ένταση του πικάντικου μειώνεται κατά την διάρκεια της ωρίμανσης του ελαιολάδου. Δεν πρέπει να συγχέουμε αυτή την αίσθηση του πιασίματος με εκείνη του ταγγού όπου εκεί η αίσθηση είναι πολύ ενοχλητική και διατηρείται για πολύ περισσότερο χρόνο.
Αρνητικές οργανοληπτικές ιδιότητες
1. Ατροχάδο (fusty)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδου που έχει παραληφθεί από ελιές αποθηκευμένες σε σωρούς και που ευρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αναερόβιας ζύμωσης.
2. Μουχλιασμένο – Νοτισμένο (musty)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδων που έχουν παραληφθεί από ελιές στις οποίες έχει αναπτυχθεί μεγάλος αριθμός μυκήτων και ζυμομυκήτων μετά από παραμονή των καρπών σε υγρές συνθήκες για αρκετές ημέρες.
3. Μούργα (muddy sediment)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδου που έχει παραμείνει σε επαφή με το ίζημα που καθιζάνει στις δεξαμενές φύλαξης. Για τον λόγο αυτό συνιστάται η μετάγγιση του ελαιολάδου ύστερα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα σε άλλο δοχείο φύλαξης λαμβάνοντας μέτρα ώστε η επαφή του με τον αέρα να είναι όσο το δυνατό λιγότερη.
4. Κρασώδες- ξυδάτο (winey)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδων που θυμίζουν κρασί ή ξύδι. Αυτή η γεύση οφείλεται κυρίως σε μια διαδικασία ζύμωσης στους καρπούς της ελιάς που οδηγεί στο σχηματισμό οξεικού οξέος, οξεικού αιθυλεστέρα και αιθανόλης.
5. Μεταλλικό (metallic)
Γεύση που θυμίζει μέταλλα. Είναι χαρακτηριστικό ελαιολάδου που έχει έλθει σε παρατεταμένη επαφή με μεταλλικές επιφάνειες κατά την διάρκεια της θραύσης των ελαιοκάρπων, της μάλαξης, της πίεσης ή της αποθήκευσης.
6. Ταγγό (rancid)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) γεύση ελαιολάδου που έχει υποστεί μια διαδικασία οξείδωσης οφειλόμενη σε παρατεταμένη επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Αυτή η γεύση είναι αδύνατον να διορθωθεί.
Άλλες αρνητικές οργανοληπτικές ιδιότητες
1. Ψημένο ή καμένο (Heated or burnt)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδου που προήλθε από υπερβολική ή και παρατεταμένη θέρμανση κατά την παραγωγή του, ιδιαίτερα κατά την θερμομάλαξη της ελαιόπαστας, αν πραγματοποιείται σε ακατάλληλες θερμικές συνθήκες.
2. Άχυρο – ξύλο (Hay – wood)
Χαρακτηριστική οσμή-γεύση (flavour) ορισμένων ελαιολάδων που έχουν παραχθεί από ξηραμένες ελιές.
3. Δριμύ (Rough)
Χαρακτηριστική πηχτή και ζυμώδης αίσθηση που παράγεται στο στόμα από κάποια ελαιόλαδα.
4. Λιπαντικό (Greasy)
Οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδου που θυμίζει πετρέλαιο, λιπαντικό ή ορυκτέλαιο.
5. Απόνερα (Vegetable water)
Οσμή-γεύση (flavour) που αποκτάται από το ελαιόλαδο μετά από παρατεταμένη επαφή του με τα απόνερα.
6. Άλμη (Brine)
Οσμή-γεύση (flavour) ελαιολάδου που προέρχεται από ελιές που έχουν διατηρηθεί σε αλατούχα διαλύματα.
7. Σπάρτο (Esparto)
Χαρακτηριστική οσμή - γεύση (flavour) ελαιολάδου που προέρχεται από ελιές που έχουν υποστεί έκθλιψη μέσα σε καινούργιους σάκκους από σπάρτο. Η γεύση μπορεί να διαφέρει ανάλογα αν πρόκειται για σάκκους που έχουν κατασκευασθεί από πράσινο ή ξηρό σπάρτο.
8. Χωματίλα (Earthy)
Οσμή - γεύση (flavour) ελαιολάδου που προέρχεται από ελιές που έχουν μαζευθεί μαζί με χώμα ή λάσπη και δεν έχουν πλυθεί.
9. Σκουλήκι (Grubby)
Οσμή - γεύση (flavour) ελαιολάδου που παραλαμβάνεται από ελιές που έχουν σοβαρά προσβληθεί από νύμφες του δάκου.
10. Αγγούρι (Cucumber)
Οσμή - γεύση (flavour) που παράγεται όταν το ελαιόλαδο είναι συσκευασμένο σε ερμητικά κλειστά δοχεία για πολύ χρόνο και ειδικά σε λευκοσιδηρά δοχεία. Η γεύση αυτή αποδίδεται στο σχηματισμό της 2-6 εννεανοδιενάλης .
Ο χρωματισμός του λαδιού:
Το χρώμα του λαδιού είναι κι αυτό ένα οργανοληπτικό χαρακτηριστικό που εξετάζεται με το αισθητικό όργανο της όρασης: τό μάτι.
Το χρώμα κυμαίνεται ανάμεσα στο χρυσοπράσινο και στο χρυσοκίτρινο. Και οφείλεται στις ουσίες που περιέχουν οι ελιές: την χλωροφύλλη (πράσινη) και τις καροτίνες (κίτρινες).
Οι ελιές στην αρχή της συγκομιδής περιέχουν περισσότερη χλωροφύλλη και δίνουν λαδι πράσινο.Οι ώριμες έχουν περισσότερες καροτίνες και δίνουν λάδι πιό κίτρινο.
Το σκούρο χρώμα ή ακόμη μαύρο μπορεί να έρχεται από υπερώριμες ελιές
Το ξεθωριασμένο κίτρινο προς το διαφανές εμφανίζεται όταν το λάδι έμεινε εκτεθειμένο για πολύ καιρό στο φώς ή στον ήλιο.
Πρέπει να’χουμε υπόψη μας ότι το χρώμα δεν χαρακτηρίζει πάντα την ποιότητα!!
Πχ οι ειδικοί προτιμούν να μήν είναι το χρώμα διαυγές αλλα ελαφρά θολό, ένα τέτοιο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο είναι ανώτερης ποιότητας από ένα αλλο πιό διαυγές.
Οι περισσότεροι καταναλωτές,λαθεμένα, προτιμούν περισσότερο το διαυγές λάδι
Παθολογίες του χρώματος
Δυσμενείς συνθήκες κατα την συγκομιδή και την αποθήκευση μπορούν να προκαλέσουν αλλοιώσεις των χρωστικών ουσιών ή την εμφάνιση καινούργιων χρωστικών ουσιών όπως συμβαίνει όταν αλλοιώνονται οι πρωτεΐνες των φυτικών ή ζωικών ιστών.
Το χρώμα που εμφανίζεται, από τέτοιες αλλοιώσεις, γίνεται εντονότερο και σταθερότερο και είναι δύσκολο να απομακρυνθεί. Τότε, κι όταν θέλουν να γίνει το λάδι πιο διαυγές, επεμβαίνει η βιομηχανία με ειδικές επεξεργασίες
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)