Αυθεντικός Μαραθώνιος: Ρεκόρ και Χρυσό Μετάλλιο για τον Τουρισμό

                                                                                                

         Υπογράφει

                                                                                               ο Γιώργος Καραχάλιος

     Δημοσιογράφος – Φιλόλογος

Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας: Μια μεγάλη αθλητική συνάντηση με σημαντικές προεκτάσεις για πολλούς τομείς και ειδικότερα για τον Τουρισμό της Ελλάδας.

Το φετινό ρεκόρ αύξησης των δρομέων που συμμετείχαν στο Μαραθώνιο έφερε και το ρεκόρ στο… Μαραθώνιο ανάκαμψης των ξενοδοχείων.

Άλλωστε, η διαδρομή του Μαραθωνίου της Αθήνας θεωρείται η πιο Ιστορική και μία από τις δυσκολότερες σ’ όλο τον κόσμο. Και είναι επόμενο να συγκεντρώνει πλήθος δρομέων και ξένων συμμετοχών και να αποτελεί ταυτόχρονα ένα από τα κεντρικά θέματα των διεθνών Μέσων Ενημέρωσης.

Και τούτο, καθώς ο αυθεντικός Μαραθώνιος αποτελεί – εκτός των άλλων – μια ελληνική υπόθεση που προσελκύει το ενδιαφέρον όχι μόνον των πάσης φύσεως τουριστών, αλλά και των απανταχού celebrities.

Είναι μια ετήσια «αφορμή»:

·        να προβληθεί η Ελλάδα

·        να ενισχυθεί η αποκτηθείσα ήδη δυναμική του τουρισμού

·        να βρεθεί η ελληνική πρωτεύουσα στο επίκεντρο της παγκόσμιας δημοσιότητας

·        να αναβαθμισθεί το εθνικό τουριστικό προϊόν και

·        να εμπεδωθεί στη συνείδηση της παγκόσμιας τουριστικής κοινότητας πως η Ελλάδα βρίσκεται στο προσκήνιο και αναβαθμίζεται διαρκώς σε υποδομές, ποιότητα και τουριστικό προϊόν, κερδίζοντας την αναγνώριση των επισκεπτών της.

 

Πολλαπλά λοιπόν και φέτος τα οφέλη από τη διοργάνωση αυτού του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος της πρωτεύουσας – του mega event, όπως είθισται να αποκαλείται – και ποικίλες συνάμα οι προσδοκίες για την απογείωση στον Τουρισμό, καθώς έχουν ήδη υπογραφεί έως σήμερα αρκετά σημαντικά συμβόλαια με τους μεγαλύτερους ανά χώρες tour operators.

Ωστόσο, όσο σημαντικά κι αν είναι αυτά τα συμβόλαια, κάποια στιγμή έχουν την «ημερομηνία λήξης» τους .

Αυτό που δεν έχει «ημερομηνία λήξης», είναι το όραμα για τον Τουρισμό, η δημιουργία, οι καινοτόμες παρεμβάσεις, η προοπτική και τα «φρέσκα μυαλά»…

Κι’ όπως στην κοινωνία υπάρχουν άνθρωποι, μεγάλοι στην ηλικία κι’ όμως εκπέμπουν περισσή ζωντάνια, αλλά και νέοι άνθρωποι που μυρίζουν ναφθαλίνη, σκόνη, μούχλα κι’ αράχνη… έτσι και στον Τουρισμό θα πρέπει να συνδυασθεί η πείρα των παλαιοτέρων του Τουριστικού Κλάδου με τον ενθουσιασμό των νέων!..

«Ήπειρος - Ένας πολιτιστικός θησαυρός»

Συγχρονία και Διαχρονία στους μουσικούς ήχους
και στους χορούς της Ηπείρου

14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014/20:30

Μια αριστουργηματική παράσταση με γνήσιες μουσικές εκτελέσεις από τους βετεράνους της Ηπειρωτικής μουσικής, αυθεντικές φορεσιές και κοσμήματα έως και 100 ετών από το ιστορικό Λύκειο Ελληνίδων Ιωαννίνων, θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το Αθηναϊκό κοινό.

Από τον Πετρο-Λούκα Χαλκιά, τον ζωντανό θρύλο του κλαρίνου.

Με την σύμπραξη των κορυφαίων αριστοτεχνών του ηπειρωτικού κλαρίνου:
Σταύρου Καψάλη, Νίκου Φιλιππίδη, Γιώργου Κωτσίνη και Χαράλαμπου Χαλκιά

Ερμηνεύουν:
Αντώνης Κυρίτσης, Σάββας Σιάτρας, Κώστας Τζίμας, Παγώνα Αθανασίου,
Ανθούλα Νούση, Δημήτρης Υφαντής και Γιάννης ΚαψάληςΜουσική επιμέλεια: Γιώργος Κωτσίνης
Διοργάνωση: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΑΡΕΩΣ ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Δωρεάς Οργάνων Σώματος και Μεταμοσχεύσεων και της Πανελλήνιας Ημέρας Δωρεάς Οργάνων και Ιστών

ώρος:
Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Ημερομηνία/ Ώρα έναρξης:
14 Νοεμβρίου 2014/20:30

Προπώληση από:
24 Οκτωβρίου 2014

20 χρόνια δράσης για το "Χαμόγελο του παιδιού"

Μπ.Ράσελ - Ποιος είναι ο σκοπός της παιδείας;

Δείτε τι απάντησε ο νομπελίστας φιλόσοφος/μαθηματικός Μπέρτραντ Ράσελ στο γράμμα ενός μαθητή, που τον προκάλεσε να διατυπώσει την αποψή του για το σκοπό της παιδείας.

Το γράμμα

«... Είμαι ένας ’Αμερικανός μαθητής 18 χρόνων, και πάω στην ένατη τάξη... Σ’ αυτόν τον ανάστατο και ταραγμένο κόσμο, με τα σπέρματα της ανησυχίας παντού γύρω μας, εμείς, ή σημερινή νεολαία, Απευθυνόμαστε σε ανθρώπους σαν κι εσάς για να ζητήσουμε καθοδήγηση και πίστη στα ιδανικά. Το πιο φριχτό όπλο πού πάει να φανεί στον ορίζοντα. της Ανθρωπότητας είναι ή ατομική βόμβα. Αυτό δεν είναι αναπόφευκτο, γιατί είναι στο χέρι μας να χαλιναγωγήσουμε την ατομική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς κι’ όχι για τον πόλεμο. Γι’ αυτό και πιστεύουμε πώς θα έπρεπε να χαλιναγωγήσουμε τις δημιουργικές μας ικανότητες, με τη βοήθεια μιας μόρφωσης πού να κατευθύνει σε μια ειρηνική και καρποφόρα ζωή... Επειδή εσείς, σαν δάσκαλος, φιλόσοφος, μαθηματικός και κοινωνιολόγος έχετε τόσες εμπειρίες από τον μεταβαλλόμενο κόσμο των τελευταίων πενήντα ετών, κι’ επειδή σταθήκατε ένας άνθρωπος τόσο θαρραλέος και δημιουργικός, ίσως μπορείτε, με μια σύντομη δήλωσή σας, να διατυπώσετε τις απόψεις σας για τον σκοπό της παιδείας...»

 Η απάντηση

26 Μαρτίου 1962

Αγαπητέ Μάρκ Ορφινγκερ

Σ’ ευχαριστώ για τα θαυμάσιο γράμμα σου, πού το διάβασα με πολύ ενδιαφέρον. Λυπάμαι πού δεν μπόρεσα να σου απαντήσω νωρίτερα.

Πιστεύω ότι o κύριος στόχος της παιδείας πρέπει να είναι να σπρώχνει τούς νέους να ερευνούν και να αμφιβάλλουν για όλα τα πράγματα πού θεωρούνται γενικώς αποδεκτά. Εκείνο που έχει σημασία είναι η ανεξαρτησία της σκέψης. Το χειρότερο στην εκπαίδευση είναι η απροθυμία να επιτρέπει στους νέους να θέτουν εν αμφιβάλω τις παραδεδεγμένες απόψεις και τούς ανθρώπους πού κατέχουν την εξουσία. Για να αναφανούν νέες ιδέες, είναι απαραίτητο να ενθαρρύνονται με κάθε τρόπο οι νέοι στο να διαφωνούν ριζικά με τις ηλιθιότητες της εποχής τους. Πολλοί Από τούς ανθρώπους πού θεωρούνται αξιοσέβαστοι, και πολλές από τις ιδέες πού θεωρούνται θεμελιώδεις αποτελούν φραγμούς στις ανθρώπινες επιτεύξεις.

Νομίζω ότι το σημαντικότερο δεν είναι να μαθαίνουμε πολλά πράγματα, όσο το να πιστεύουμε με πάθος ότι έχουμε το δικαίωμα να διαφωνούμε και την υποχρέωση να διατυπώνουμε καινούργιες ιδέες. Όπως λες, ο κόσμος είναι ταραγμένος κι ανάστατος. 'Ολόκληρος ό ανθρώπινος πολιτισμός κινδυνεύει άμεσα. Αν πρόκειται να υπάρξει κάποια ελπίδα για τις Ανθρώπινες ζωές, πρέπει όλοι μας να δουλέψουμε για την απαγόρευση αυτών των τρομακτικών όπλων και να σκεφτούμε με ανεξαρτησία για την πολιτική όλων των κυβερνήσεων μας. Αυτές οι κυβερνήσεις προετοιμάζουν μια σφαγή σε ευρύτατη κλίμακα, κι είναι απαραίτητο όλοι μας, νέοι και γέροι, να εμποδίσουμε να πραγματοποιηθεί αυτό το έγκλημα.

Σου στέλνω μερικές δηλώσεις, και θα χαρώ πολύ αν θα έχουν κάποιο ενδιαφέρον για σένα.

Με πολλές ευχές

Ειλικρινά δικός σου Μπέρτραντ Ράσελ

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Οι γυναίκες της Πίνδου

Εθαυμάσθησαν οι γυναίκες αυτές. Όταν φύγαμε από τη Λάρισα για να πάμε στην Κοζάνη, στο Σαραντάπορο εκεί πέρα οι δρόμοι τότε ήτανε καλντερίμια και χωματόδρομοι, θυμάμαι εκεί επάνω πριν από τα Σέρβια ότι ήταν γυναίκες οι οποίες την δεύτερη ημέρα ακριβώς προς την τρίτη φτιάχνανε τον δρόμο, δηλαδή ρίχνανε πέτρες μες στις λάσπες. Από τότε, από την ίδια μέρα και βέβαια εν συνεχεία στην Ήπειρο εθαυμάσθησαν οι γυναίκες αυτές. Εθαυμάσθησαν πολύ γιατί μετέφεραν εκεί που δεν μπορούσε ούτε μουλάρι. Βάζανε στην πλάτη, μαθημένες αυτές, αυτές κουβαλούσαν νερό και ξύλα. Πήγαιναν στο ρουμάνι μια ώρες δυο, φορτωνόταν τα ξύλα στην πλάτη και τα μετέφεραν στα σπίτια τους μέσα στα χιόνια. Εκάνανε βέβαια μια προμήθεια από το καλοκαίρι για τον χειμώνα, κάνανε για ένα μήνα, από κει και ύστερα. Πηγαίνανε πλέον μέσα στα χιόνια... (Προφορική μαρτυρία Τάκη Τράντα, στο: Χατζηπατέρα-Φαφαλιού,Μαρτυρίες 1940-1941, Αθήνα, Κέδρος, 1982, σ. 103.) Γυναίκες που κουβαλούσαν πυρομαχικά. 7 Νοεμβρίου 1940. Σήμερα σκοτώθηκαν δύο παιδιά του 33ου Συντάγματος και αυτό μάνιασε περισσότερο τους στρατιώτες. Φωνάζαν εμπρός για τη Ρώμη. Ο θάνατος αυτός αντί να μας δειλιάσει μας έδωσε περισσότερα φτερά για να κυνηγήσουμε τους Ιταλούς. Συνάντησα γυναίκες που κουβαλούσαν πυρομαχικά. Μία ήτο 88 ετών. Μία μου είπε κλείδωσε το μικρό σε μια καλύβα για να βοηθήσει τον στρατό. Το βράδυ είδα μια γριούλα να κρατά δυο μικρά και η μητέρα τους ζύμωνε ψωμί για τον στρατό με το φως δυο κεριών που είχε μέσα σ' ένα ποτήρι. Τα χιόνια, ο πάγος, το τρομερό κρύο, δεν φαίνονταν να τις τρόμαζε. Όλες γεμάτες χαρά ήθελαν να προσφέρουν στο στρατό ό,τι δεν μπορούσαν τα μεταγωγικά. Αλήθεια γυναίκες θαύμα. Τι διαφορά με τις πόλεις! (Από το Ημερολόγιο Πολέμου του Αργύρη Μπαλατσού, στο: Χατζηπατέρα-Φαφαλιού, Μαρτυρίες 1940-1941, Αθήνα, Κέδρος, 1982, σ. 103) Ζωντανό τείχος. Οι νικηταί της Πίνδου προχωρούσαν. Καθώς έφτασαν στον ποταμό Βογιούσα κι είδαν οι ατρόμητες γυναίκες της Πίνδου πως το απότομο ρέμα εμπόδιζε τους σκαπανείς στη δουλειά τους, έκαναν αυθόρμητα κάτι, που ξανάγινε ύστερα στον Καλαμά και στο Δρίνο: μπήκαν οι ίδιες μέσα στα νερά και, πιασμένες σφικτά από τους ώμους, σχημάτισαν πρόσχωμα, που ανάκοβε την ορμή του ποταμού και ευκόλυνε τους γεφυροποιούς! (Τάκης Ε. Παπαγιαννόπουλος, στο: Χατζηπατέρα-Φαφαλιού,Μαρτυρίες 1940-1941, Αθήνα, Κέδρος, 1982, σ. 104) Ο αντίκτυπος του πολέμου στην πολιτιστική ζωή Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Οκτώβριο του 1940, οι πνευματικοί άνθρωποι και οι καλλιτέχνες συνενώθηκαν με τον ελληνικό λαό και επιστρατεύτηκαν κι αυτοί στο μέτωπο ή στα μετόπισθεν. Από τις πρώτες μέρες της εισβολής μερικοί Έλληνες διανοούμενοι, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο ’γγελος Σικελιανός, ο Στρατής Μυριβήλης, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος κατέθεσαν μια γραπτή δήλωση διαμαρτυρόμενοι για την "ιταμή αξίωση της φασιστικής βίας". Η πολιτιστική ζωή στα μετόπισθεν και για όσο διάστημα ο ελληνικός στρατός βρισκόταν στο μέτωπο συντονίστηκε στο ρυθμό των πολεμικών γεγονότων. Για να εμψυχώσουν τους Έλληνες στρατιώτες, αλλά και να παρηγορήσουν τους ανθρώπους που είχαν μείνει πίσω και αγωνιούσαν, οι καλλιτέχνες του θεάτρου, ηθοποιοί, τραγουδιστές και σεναριογράφοι, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στα γεγονότα του πολέμου. Επιθεωρήσεις με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως "Κορόϊδο Mουσολίνι", "Πολεμικές Καντρίλιες ", "Aθήνα-Pώμη  και φεύγουμε" αναδείκνυαν μια θεματική που πρόβαλλε τις ελληνικές νίκες, διακωμωδούσε την αποτυχημένη απόπειρα των Ιταλών να καταλάβουν την Ελλάδα και καλούσε όλους τους Έλληνες να δείξουν θάρρος και υπομονή. Αξέχαστα έχουν μείνει τα τραγούδια της Σοφίας Βέμπο που εμψύχωναν τόσο τον κόσμο στα μετόπισθεν όσο και τους στρατιώτες στα πεδία των μαχών. Εκτός από τις επιθεωρήσεις και οι γελοιογραφίες ακολουθούσαν τα πολεμικά ανακοινωθέντα και τις ανταποκρίσεις από το μέτωπο. Γνωστοί σκιτσογράφοι όπως ο Φώκος Δημητριάδης, ο Αντώνης Βώττης, ο Γ. Γκεϊβέλης, ο Σοφοκλής Αντωνιάδης, ο Nίκος Καστανάκης, ο Στ. Πολενάκης και πολλοί άλλοι αξιοποιούσαν γόνιμα τη δύναμη του γέλιου για να ενισχύσουν το ηθικό του πληθυσμού. Στα πεδία των μαχών βρέθηκαν και ζωγράφοι με την επίσημη ιδιότητα του πολεμικού εικονογράφου, όπως ο Ουμβέρτος Αργυρός και ο Γιώργος Προκοπίου ή υπηρετώντας ως μάχιμοι, όπως ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης και ο Γιάννης Τσαρούχης που αποτύπωσαν τις εμπειρίες τους στο έργο τους. Εξάλλου, πολλοί εικαστικοί καλλιτέχνες (Κωσταντίνος Παρθένης, Γιώργος Γουναρόπουλος, Περικλής Βυζάντιος, Δημήτρης Γιολδάσης κλπ.) φιλοτέχνησαν μεμονωμένα έργα εμπνευσμένα από το έπος του 1940-41.  Ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέσα λαϊκής έκφρασης αλλά και ενημέρωσης, υπήρξαν οι λαϊκές εικόνες, λιθογραφίες επώνυμων ή ανώνυμων καλλιτεχνών, που τα θέματά τους ετούτη την περίοδο ήταν αποκλειστικά αφιερωμένα στα γεγονότα του πολέμου. Οι λαϊκές εικόνες παράγονταν με αδιάπτωτο ρυθμό και πριν καλά καλά στεγνώσουν τα λιθογραφικά μελάνια από τα πιεστήρια, οι εκδότες τις έβγαζαν στους αθηναϊκούς δρόμους ενώ κάποιες ποσότητες τις διοχέτευαν και στην επαρχία. Με αυτή την τελευταία δραστηριότητα συνδέεται και η δημιουργία αφισών από γνωστούς χαράκτες, μέλη του εργαστηρίου χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού στη Σχολή Καλών Τεχνών, οι περισσότεροι από τους οποίους συνέχισαν ένα γόνιμο όσο και μαχητικό έργο κατά την περίοδο της Κατοχής. Ο αντίκτυπος του πολέμου στην πολιτιστική ζωή Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Οκτώβριο του 1940, οι πνευματικοί άνθρωποι και οι καλλιτέχνες συνενώθηκαν με τον ελληνικό λαό και επιστρατεύτηκαν κι αυτοί στο μέτωπο ή στα μετόπισθεν. Από τις πρώτες μέρες της εισβολής μερικοί Έλληνες διανοούμενοι, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο ’γγελος Σικελιανός, ο Στρατής Μυριβήλης, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος κατέθεσαν μια γραπτή δήλωση διαμαρτυρόμενοι για την "ιταμή αξίωση της φασιστικής βίας".  Η πολιτιστική ζωή στα μετόπισθεν και για όσο διάστημα ο ελληνικός στρατός βρισκόταν στο μέτωπο συντονίστηκε στο ρυθμό των πολεμικών γεγονότων.  Για να εμψυχώσουν τους Έλληνες στρατιώτες, αλλά και να παρηγορήσουν τους ανθρώπους που είχαν μείνει πίσω και αγωνιούσαν, οι καλλιτέχνες του θεάτρου, ηθοποιοί, τραγουδιστές και σεναριογράφοι, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στα γεγονότα του πολέμου. Επιθεωρήσεις με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως "Κορόϊδο Mουσολίνι", "Πολεμικές Καντρίλιες ", "Aθήνα-Pώμη  και φεύγουμε" αναδείκνυαν μια θεματική που πρόβαλλε τις ελληνικές νίκες, διακωμωδούσε την αποτυχημένη απόπειρα των Ιταλών να καταλάβουν την Ελλάδα και καλούσε όλους τους Έλληνες να δείξουν θάρρος και υπομονή. Αξέχαστα έχουν μείνει τα τραγούδια της Σοφίας Βέμπο που εμψύχωναν τόσο τον κόσμο στα μετόπισθεν όσο και τους στρατιώτες στα πεδία των μαχών.  Εκτός από τις επιθεωρήσεις και οι γελοιογραφίες ακολουθούσαν τα πολεμικά ανακοινωθέντα και τις ανταποκρίσεις από το μέτωπο. Γνωστοί σκιτσογράφοι όπως ο Φώκος Δημητριάδης, ο Αντώνης Βώττης, ο Γ. Γκεϊβέλης, ο Σοφοκλής Αντωνιάδης, ο Nίκος Καστανάκης, ο Στ. Πολενάκης και πολλοί άλλοι αξιοποιούσαν γόνιμα τη δύναμη του γέλιου για να ενισχύσουν το ηθικό του πληθυσμού. Στα πεδία των μαχών βρέθηκαν και ζωγράφοι με την επίσημη ιδιότητα του πολεμικού εικονογράφου, όπως ο Ουμβέρτος Αργυρός και ο Γιώργος Προκοπίου ή υπηρετώντας ως μάχιμοι, όπως ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης και ο Γιάννης Τσαρούχης που αποτύπωσαν τις εμπειρίες τους στο έργο τους. Εξάλλου, πολλοί εικαστικοί καλλιτέχνες (Κωσταντίνος Παρθένης, Γιώργος Γουναρόπουλος, Περικλής Βυζάντιος, Δημήτρης Γιολδάσης κλπ.) φιλοτέχνησαν μεμονωμένα έργα εμπνευσμένα από το έπος του 1940-41.  Ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέσα λαϊκής έκφρασης αλλά και ενημέρωσης, υπήρξαν οι λαϊκές εικόνες, λιθογραφίες επώνυμων ή ανώνυμων καλλιτεχνών, που τα θέματά τους ετούτη την περίοδο ήταν αποκλειστικά αφιερωμένα στα γεγονότα του πολέμου. Οι λαϊκές εικόνες παράγονταν με αδιάπτωτο ρυθμό και πριν καλά καλά στεγνώσουν τα λιθογραφικά μελάνια από τα πιεστήρια, οι εκδότες τις έβγαζαν στους αθηναϊκούς δρόμους ενώ κάποιες ποσότητες τις διοχέτευαν και στην επαρχία.  Με αυτή την τελευταία δραστηριότητα συνδέεται και η δημιουργία αφισών από γνωστούς χαράκτες, μέλη του εργαστηρίου χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού στη Σχολή Καλών Τεχνών, οι περισσότεροι από τους οποίους συνέχισαν ένα γόνιμο όσο και μαχητικό έργο κατά την περίοδο της Κατοχής.

www.ime.gr

Kerry James Marshall: Πολεμώντας το ρατσισμό στην ιστορία της τέχνης

 Για αιώνες, οι μαύροι άνθρωποι εμφανίστηκαν στην τέχνη ως σκλάβοι  - και ο ζωγράφος Κέρι Τζέιμς Μάρσαλ θέλει να αμφισβητήσει αυτές τις ρατσιστικές ιδέες .

 "Αν κοιτάξεις οποιοδήποτε περιοδικό , σου εγγυώμαι ότι εννέα από τα 10 εξώφυλλα θα διαθέτουν μια λευκή , ξανθιά , γαλανομάτα , λεπτή γυναίκα γιατί αυτό είναι ακόμα το ιδανικό της ομορφιάς . Όταν μια έγχρωμη ή Ασιάτισα εμφανίζεται σε ένα περιοδικό μόδας , αυτή είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας . Λοιπόν, τι σημαίνει αυτό , όταν μιλάμε για ισότητα ; Για μένα , η ισότητα σημαίνει ότι θα είναι πιο πιθανό να δούμε μαύρες φιγούρες , όπως οποιοσδήποτε άλλη . "

Ο Μάρσαλ γεννήθηκε στην Αλαμπάμα και , για πρώτη φορά κατάλαβε την αφάνεια των μαύρων ανθρώπων μέσα σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί « το οπτικό πεδίο " όχι μέσα από επίσκεψη μουσείων , αλλά διαβάζοντας κόμικς.

Δεν υπήρχαν μαύροι υπερήρωες », θυμάται . « Όταν παρουσιάστηκε ο Μαύρος Πάνθηρας στο Fantastic Four [ το 1966 ] , κατάλαβα ότι ο μαύρος υπερήρωας ήταν ένα περίεργο φαινόμενο - μια εξαίρεση στον κανόνα . Τότε άρχισα να παρατηρώ το ίδιο πράγμα και οπουδήποτε αλλού . Μαύρες φιγούρες δεν ήταν ποτέ τα κεντρικά θέματα σε βιβλία τέχνης ή την ιστορία . Για εμάς τους μαύρους ανθρώπους , " λέει , " ό, τι κάνουμε πρέπει να επικυρωθεί και να εγκριθεί από μια δομή εξουσίας που είναι λευκή . Και αυτό ενισχύει ένα είδος φυλετικής ιεραρχίας όπουη λευκότητα είναι η προνομιακή θέση για να υπάρχεις. Αλλά αν πάντα στέκεσαι στο περιθώριο ως μάρτυρας σε άλλους ανθρώπους που πραγματοποιούν μεγάλα πράγματα , αυτό τελικά έχει καταστροφικές ψυχολογικές συνέπειες , διότι υπονομεύει την αίσθηση της αυτο-αξίας σου . "

Ε.Ν. από bbc.com

«Από δυο χωριά… χωριάτες» : Βρείτε τα!...

                                                                       

                          

 Υπογράφει

                                                                                           ο Γιώργος Καραχάλιος

 Δημοσιογράφος - Φιλόλογος

Ως «αναλαμπή αισιοδοξίας», χαρακτηρίζεται από τους πολιτικούς συντάκτες το προχθεσινό «τετ α τετ»  Αβραμόπουλου - Τσίπρα, στο Πεντάγωνο,  για μια θεσμική ενημέρωση του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για θέματα άμυνας.

Και τούτο, καθώς νοσηρό σκιαγραφείται, τούτες τις μέρες, το κλίμα και η ατμόσφαιρα στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο… Μπαρουτοκαπνισμένο, το πολιτικό σκηνικό :

Διαλεκτικές αντιπαραθέσεις, αμφισβητήσεις ηγεσιών, εσωκομματικές έριδες, μετακινήσεις και διαγραφές, πολιτικά ειδύλλια,  φλέρτ και μελλοντικοί αρραβώνες και γενικά αψιμαχίες στα  τηλεοπτικά παράθυρα και λεκτικά πυρά που είναι φυσικό να οριοθετούν πολιτικές συνθήκες αναξιοπιστίας, έντασης και ειδικότερα πολιτικής αστάθειας με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα…

Αποτέλεσμα : να σκιαγραφείται μια «διχαστική πόλωση», αλλά και μια πρωτόγνωρη έμμεση αποδοκιμασία του πολιτικού συστήματος με ενδεχόμενο να πυροδοτήσει αρνητικές καταστάσεις και να οδηγήσει - γιατί όχι - σε ακυβερνησία.

Στο επίκεντρο, φυσικά, της αντιπαράθεσης η επικείμενη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με τους νεοέλληνες, ωστόσο, να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και αμηχανία από τα λεκτικά πυρά που εκτοξεύονται ένθεν κακείθεν:

«- Αργυρώνυτος ο βουλευτής που δε θα ψηφίσει Πρόεδρο Δημοκρατίας…»

«- Αργυρώνυτος και ο βουλευτής που θα ψηφίσει Πρόεδρο Δημοκρατίας…»

Διαλέγεις και παίρνεις…

Άλλωστε, οι Έλληνες στα λόγια και το … κρασί  «επιλέγουμε και προτιμάμε το … χύμα» . 

Πολλοί εξάλλου «οι τραγικοί - μικρή, η Επίδαυρος!..»

… Και όπως έλεγε και ο Εμμαν. Ροϊδης:

«Στην Ελλάδα αυτοί που έχουν νύχια, αγωνίζονται να τα μπήξουν σ’ αυτούς που έχουν φτερά».

Το ερώτημα, ωστόσο, «είναι ποιός έχει τα … νύχια και ποιός τα … φτερά»;»

*  *  *  *

Στη σκιά λοιπόν της … «πολιτικής κόντρας» για μελλοντικούς ενδεχομένως  «αργυρώνυτους βουλευτές» και μη, αλλά και στη σκιά της πρόσφατης «ελεύθερης πτώσης» στο Χρηματιστήριο, με την κομματική αντιπαράθεση να βρίσκεται στο «κόκκινο» και με τις «θεωρίες συνομωσίας» για την εκλογή του Προέδρου Δημοκρατίας επί τάπητος…

«Λάσπη» στον ανεμιστήρα… «Ψέκασμα» με λάσπη… Λάσπη και «κουμπαράδες» σε ημερήσια διάταξη…

Αντιπαράθεση, ωστόσο, σε λάθος ώρα, σε λάθος στιγμή, σε λάθος εποχή. Και τούτο, καθώς:

·        Σε συνθήκες οικονομικής αστάθειας, οι αγορές αντιμετωπίζουν την κάθε χώρα ως σύνολο, χωρίς να δίνουν σημασία για το ποιος βρίσκεται στο τιμόνι της διακυβέρνησης της… Και το κυριότερο:

·        Σε γεωπολιτικό θρίλερ για πολύ γερά νεύρα εξελίσσεται το προκλητικό παιχνίδι από την Τουρκία και το λάδι στη φωτιά, που ρίχνει η Άγκυρα, με τη διέλευση του τουρκικού πλοίου «Barbaros” στη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου!..

·        Κι όταν συνάμα σε… «μπαρουτοαποθήκη» φαίνεται να μοιάζει αυτό τον καιρό η ευρύτερη περιοχή του Νησιού της Αφροδίτης.

Χωρίς, ωστόσο, να μπορεί κάποιος να προβλέψει την εξέλιξη της κατάστασης…

MODUS VIVENDI

Ανέκαθεν, η αρχομανία, η αλαζονεία, η πεισματική  κομματική ιδεολογία, η κομματική ζυγαριά, η πολιτική της κολοκυθιάς για ευθύνες και μη, η άγνοια, η απειρία, το κομματικό συμφέρον και τόσα άλλα, αποτελούσαν δυνητικά παράγοντες που μπορούσαν να βλάψουν τόσο τα εθνικά συμφέροντα, όσο και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού…

Άλλωστε, τις δυσκολίες δεν τις αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση, αλλά η χώρα και ο λαός της…

… Ο λαός που σίγουρα δεν αντιμετωπίζει δα και με την καλύτερη ματιά την έλλειψη εθνικής συναίνεσης και την αμφισβήτηση της πολιτικής σταθερότητας.

… Ο λαός που θεωρεί ιδιαίτερα επιτακτική τη θεσμική συνεννόηση και αναγκαίους τους δίαυλους και τις γέφυρες επικοινωνίας τουλάχιστον σε κρίσιμα θέματα εθνικής ασφάλειας, άμυνας, εξωτερικής πολιτικής.

… Ο λαός που εξακολουθεί να έχει τις αγωνίες και τα προβλήματα που είναι συναρτημένες με την επιβίωση, την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής του… 

Είναι εξάλλου κοινά αποδεκτή η αναγκαιότητα ενός minimum εθνικής συνεννόησης. Και ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές και εποχές, καθώς στην πολιτική δεν υπάρχουν αμετάκλητες σταθερές.

Η «σιγή ασυρμάτου», καθώς και ο «διάλογος κωφών» δεν ωφελεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανέναν και τίποτα…

Απαιτείται η… ελάχιστη συνεννόηση, ένα modus Vivendi για ζητήματα που σίγουρα δεν αποτελούν «κτήμα» και «βιλαέτι» κανενός κόμματος και καμιάς κυβέρνησης…

Εκτός κι’ αν αυτή η… «απαίτηση» της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού χαλάει τη… «σούπα της πόλωσης» που δυστυχώς ορισμένοι επιθυμούν διακαώς να μην… «αναταραχθεί»!..

Απαιτείται από όλες τις πλευρές «πολιτική ουσίας» και όχι «πολιτική τεχνασμάτων»…

Καιρός να διορθωθούν τα λάθη του παρελθόντος και του παρόντος

Καιρός να δοθεί στο λαό όραμα, όνειρο και προοπτική για το μέλλον… Ιδιαίτερα για τους νέους.

Οι καιροί οι μενετοί … ή κατά το λαϊκότερο:

«Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος…»

Και όπως έλεγε ο αείμνηστος καθηγητής μου, αρχαιολόγος Μανόλης Ανδρόνικος:

«Η ευγένεια ενός ανθρώπου είναι αντιστρόφως ανάλογη με το εμβαδόν του χώρου που καταλαμβάνει όταν κάθεται»!..

…Όπως, εξάλλου, ευθέως ανάλογη με το χρόνο είναι... και  η προσπάθεια να πεισθεί ο ελληνικός λαός για ό, τι καλύτερο γι’ αυτόν και την πατρίδα!... 

Η τέχνη του αποχαιρετισμού

Πάντα κάποιος φεύγει, κάτι αλλάζει, κάτι χάνεται ή κάτι αρχίζει και πάντα υπάρχει ένα αίτημα αποχαιρετισμού.

Εκείνο το βράδυ στο Μαρόκο καθώς ο Χάμφρευ Μπόγκαρντ αποχαιρετούσε την Ίνγκριτ Μπέργκμαν με την αγωνία του πολέμου στον αέρα γύρω τους και τον έρωτα μετέωρο στη ματιά τους γραφόταν μια από τις κλασσικότερες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου. Καζαμπλάνκα. Οι δυο τους συμβόλιζαν όλους τους άντρες και όλες τις γυναίκες που ξαφνικά, εσπευσμένα και αθέλητα αναγκάστηκαν να αποχαιρετιστούν σπρωγμένοι από συνθήκες που δεν μπορούσαν να ελέγξουν.

Την εμπειρία αυτή την έχει γευτεί σε άπειρες παραλλαγές ολόκληρη η ανθρωπότητα από τότε που πρωτάρχισε τα όρθια βήματά της. Πάντα κάποιος φεύγει , κάτι αλλάζει, κάτι χάνεται ή κάτι αρχίζει και πάντα υπάρχει ένα αίτημα αποχαιρετισμού. Συνήθως δεν το καλωσορίζουμε. Μάλλον το φοβόμαστε. Το συνδέουμε με το τέλος, με ένα είδος απώλειας.

Όμως πέρα από την πρώτη βιαστική αντίδρασή μας, αν ξανακοιτάξουμε την εμπειρία του αποχαιρετισμού θα δούμε πως κανένα τέλος δεν έρχεται αζευγάρωτο.

Συνοδεύεται πάντα από μια αρχή. Καμιά λήξη δεν έρχεται χωρίς να σηματοδοτεί ταυτόχρονα και μια έναρξη. Εξάλλου υπάρχουν αποχαιρετισμοί που ευχαρίστως θα κάναμε. Στις ρυτίδες λ.χ. ή στα παραπανίσια κιλά, σε μια κακοποιητική σχέση, σε μια μελαγχολική περίοδο ή σε μια ανεπιθύμητη παρέα. Όλες μπορούμε να φτιάξουμε μια λίστα από πρόσωπα και καταστάσεις που πρόθυμα θα αποχαιρετούσαμε. 

η συνέχεια εδώ..

πηγή: http://www.thessalonikiartsandculture.gr/life/aytoveltiwsi/i-texni-tou-apoxairetismoy?fb_action_ids=10204832868003077&fb_action_types=og.comments#.VEijvPmsWfJ

Η ερμηνευτική ιστορία ενός τραγουδιού....

 written by Burt Bacharach and Hal David






Richard Chamberlain




      





 Dionne Warwick

Περίπτερα, περιπτεράδες και ιστορίες της γειτονιάς !

 

Κάτι σαν εισαγωγή

Τα περίπτερα στη χώρα μας είναι κομμάτι της κοινωνίας μας εδώ και πολλά χρόνια. Η μορφή τους όπως την ξέρουμε, είναι Ελληνική ιδιαιτερότητα και πρωτοτυπία, η οποία όμως παρέχει ευκολία και πρακτικότητα στην καθημερινότητα, και τη δικιά μας και των τουριστών.

Ετυμολογία 

Η λέξη «περίπτερο» είναι σε χρήση από την αρχαιότητα, ως επιθετικός προσδιορισμός. Συγκεκριμένα, ο ναός που περιβαλλόταν από κίονες σε όλες του τις πλευρές ονομαζόταν«περίπτερος ναός». 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: http://www.lolanaenaallo.blogspot.gr/2014/04/blog-post_26.html

«Η χαμένη αδερφή» (Missing Sister)

11 τεχνάσματα χειραγώγησης

Αν τους δώσεις μια ευκαιρία, οι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να σε χειραγωγήσουν.

Είναι ένα λυπηρό γεγονός της ζωής. Και δεδομένου ότι η γνώση είναι η καλύτερη άμυνα, ορίστε δώδεκα τεχνικές που κατά πάσα πιθανότητα θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν κάποιοι για να σας χειραγωγήσουν.

 
1. Στοχεύοντας την έλλειψη χρόνου ή προσοχής.

Κάποιος σε πείθει εσκεμμένα να δεσμευτείς σε κάτι, ακριβώς τη εκείνη τη στιγμή που σε άλλη περίπτωση θα είχες πει «όχι». Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν βιάζεσαι ή είσαι ψυχικά κουρασμένος.

Παράδειγμα:
Στις 5μμ την Παρασκευή, καθώς περπατάς έξω από το γραφείο σου, ένας συνάδελφος σε ρωτάει αν μπορείς να αναλάβεις αντί για αυτόν την Χ εργασία, επειδή την επόμενη εβδομάδα θα βρίσκεται σε διακοπές. «Εντάξει», απαντάς γρήγορα. «Στείλε μου ένα email με τις λεπτομέρειες». Τη Δευτέρα το πρωί μαθαίνεις ότι η Χ εργασία είναι αρκετά σημαντική και θα προτιμούσες να μην είχες δεσμευτεί να την κάνεις.

 
2. Παραποίηση γεγονότων βασιζόμενοι σε δημοφιλής πεποιθήσεις.

Όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι κάτι είναι αποδεδειγμένο γεγονός, μόνο και μόνο επειδή είναι μια δημοφιλής πεποίθηση.
Παράδειγμα:
«Όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά 9 στους 10 γιατρούς συμφωνούν ότι το X χάπι διατροφής είναι ασφαλές».

 
3. Χρησιμοποιώντας σύνθετες λέξεις για να εξηγήσουν κάτι απλό.

Ειδικά στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας, η αργκό και η συσκότιση είναι τακτικές που χρησιμοποιούνται συχνά για να σε προκαλέσουν να συμφωνήσεις με κάτι που δεν κατανοείς πλήρως.

Παράδειγμα:
«Ο δυναμικής ροής πίνακας μας έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί ένα πρωτόκολλο απαράμιλλης αντοχής».

 
4. Εκμετάλλευση μιας θέσης εξουσίας.

Είναι πολύ πιο πιθανό να πειστείς από κάποιον που σου αρέσει ή κάποιον που έχει μια θέση εξουσίας.

Παράδειγμα:
Ένας αστυνομικός σου λέει, «Είναι νόμιμο να ψάξω το διαμέρισμα σου αυτή τη στιγμή». Και από τη στιγμή που είναι αστυνομικός, (αν και ποτέ δεν σου έδειξε το ένταλμα) πιστεύεις ότι λέει την αλήθεια.

 
5. Κάνοντας μια παράλογη αίτηση πρώτα.

Όταν κάποιος κάνει πρώτα μια αίτηση που είναι υπερβολική και την οποία σίγουρα θα αρνηθείς. Στη συνέχεις φαίνονται απογοητευμένοι και κάνουν ένα δεύτερο αίτημα, το οποίο φαίνεται πιο λογικό.

Παράδειγμα:
- «Θα δωρίσεις 100€ για τον σκοπό μας»;
- «Δεν βγαίνω οικονομικά».
- «Ω! Καλά, θα μπορούσες τότε να δωρίσεις 5€»;

 
6. Βγάζοντας σχετικά συμπεράσματα.

Όταν κάποιος προσπαθεί να σε πείσει για κάτι, βγάζοντας ένα συμπέρασμα που είναι σχεδόν σχετικό με τις πληροφορίες που του έδωσες.

Παράδειγμα:
«Αυτή η τροφή για μωρά είναι εμπλουτισμένη με βιταμίνες και μέταλλα. Είναι εξαιρετικά υγιεινή. Αν ακόμα αγοράζεις άλλες παιδικές τροφές, παραμελείς την υγεία του μωρού σου».

 
7. Η ψευδαίσθηση της έλλειψης.

Αν το προϊόν βρίσκεται σε έλλειψη, τότε πρέπει να υπάρχει μεγάλη ζήτηση, σωστά; Πολλές φορές η έλλειψη είναι ψευδής και προέρχεται από τον πωλητή του προϊόντος. Επειδή, τα προϊόντα φαίνονται πολύ πιο ελκυστικά όταν υπάρχει περιορισμένη διαθεσιμότητα.

Παράδειγμα:
«Εκπτώσεις μόνο για σήμερα! Προσφορά περιορισμένων τεμαχίων! Προλάβετε πριν εξαντληθούν!».

 
8. Χρυσώνοντας το χάπι.

Όταν κάποιος σε κάνει να συμφωνήσεις με κάτι που δεν είναι ιδανικό, λέγοντας σου ότι είναι ελαφρώς καλύτερο από ότι είναι.

Παράδειγμα:
 «Θα είναι έτοιμο σε πέντε λεπτά».

– Γιατί ακούγεται πολύ καλύτερο από τα 15 λεπτά που χρειάζονται στην πραγματικότητα.

 
9. Αλλάζοντας το θέμα.

Όταν κάποιος εκτρέπει την προσοχή από το θέμα της συζήτησης σε ένα εντελώς νέο (αλλά αόριστα σχετικό) θέμα σε μια προσπάθεια να σε πείσει.

Παράδειγμα:
«Ώστε δεν πιστεύεις ότι η πράσινη ενέργεια αποτελεί βασική προτεραιότητα αυτή τη στιγμή με την τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας. Λοιπόν, όλοι είδαμε τι συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού με την πετρελαϊκή καταστροφή. Αυτό θέλεις; Να δεις αθώα θαλάσσια πλάσματα καλυμμένα με πετρέλαιο; Εντάξει λοιπόν, προχώρα, καταψήφισε το πράσινο νομοσχέδιο του τρέχοντος έτους».

 
10. Το τεκμήριο της ενοχής.

Όταν η ερώτηση ή δήλωση υποθέτει αυτόματα ότι το πρόσωπο είναι ένοχος.

Παράδειγμα:
«Είδα τους μώλωπες στην πλάτη του γιού σου. Πότε αποφάσισες ότι το να χτυπάς το παιδί σου με όλη σου τη δύναμη είναι εντάξει;».

 
11. Δημιουργώντας φόβο και μια λύση για αυτό.

Κάποιος παίζει με τα συναισθήματα σου βάζοντας διακριτικά τον φόβο μέσα σου και όταν αρχίζεις να το σκέφτεσαι και ψάχνεις μια λύση, σου προσφέρει μια.

Παράδειγμα:
«Οι επιδόσεις σου είναι πεσμένες τον τελευταίο καιρό και ο διευθύνων σύμβουλος μου πρότεινε να κάνω περικοπές στο προσωπικό. Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να το κάνω ακόμα. Αλλά θέλω να μου δείξεις για το τι είσαι ικανός. Θα σε πείραζε να εργαστείς το Σάββατο για να ανεβάσεις τον μέσο όρο σου;».

Πηγή: dailyarticle.gr

Thessaloniki Arts and Culture,   http://www.thessalonikiartsandculture.gr/