Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

ΜΕΤΑΞΑ ακούγοντας το χρόνο



                                                          



 
 
ντοκιμαντέρ, 87min, παραγωγή ΣΤΑΥΡΟΣ ΨΥΛΛΑΚΗΣ ©2012

Από την Πέμπτη 11 Απριλίου
στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136  Μετρό  Κεραμεικός,   210 3609695

Συμβιώνοντας με τον καρκίνο. Μια συγκλονιστική εμπειρία αυτογνωσίας σ’ ένα υποθηκευμένο μέλλον. Ένα μοναδικό σημείο ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.
Ιωάννα Καρυστιάνη
συγγραφέας

Ένα ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη
με σπλαχνική διάθεση απέναντι στη Ζωή

Σύνοψη
Με αφετηρία γιατρούς και προσωπικό του αντικαρκινικού νοσοκομείου ΜΕΤΑΞΑ που πάσχουν οι ίδιοι από καρκίνο, παρακολουθούμε αυτήν τη ξεχωριστή ομάδα ασθενών καθώς συνεχίζουν να εργάζονται στο νοσοκομείο. 
Από το σοκ της πρώτης φοράς που το ακούει κάποιος, έως την εμπειρία του «... έμαθα να ακούω το χρόνο», ο καρκίνος από απειλή θανάτου γίνεται δάσκαλος ζωής γι’ αυτούς τους ανθρώπους, όχι μόνο προσθέτοντας χρόνια στη ζωή τους, αλλά και προσθέτοντας ζωή στα χρόνια τους.
Ένα ακόμη ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη (Άλλος δρόμος δεν υπήρχε, Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν), για την υπαρξιακή κατάσταση του ανθρώπου όταν βρίσκεται σε οριακές καταστάσεις.


Συντελεστές
σενάριο – σκηνοθεσία – δ. παραγωγής: Σταύρος  Ψυλλάκης
από μια ιδέα του Νίκου Καρβούνη
διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας  Πάλμας
πρωτότυπη Μουσική: Βαγγέλης  Φάμπας
μοντάζ: Σπύρος Κόκκας
ηχολήπτης: Σταύρος Ψυλλάκης
σχεδιασμός ήχου: Βαγγέλης  Φάμπας  – Σπύρος Κόκκας
βοηθοί παραγωγής: Νέστορας Γουσέτης  - Λευτέρης Πατεράκης 
συνεργάτης  παραγωγός: Νικόλας Πανουτσόπουλος
παραγωγός: Σταύρος Ψυλλάκης
χορηγοί: Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας,  Safe Blood BioAnalytica Α.Ε.,     
                Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά, Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών 
                Γιατρών Ελλάδας
συμπαραγωγός:  Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.
με την υποστήριξη του Ε.Κ.Κ.

και τη σελίδα της ταινίας στο Facebook http://www.facebook.com/Metaxalisteningtotime

2 κείμενα για την ταινία
Όταν μια νόσος με θανάσιμο σήμα χτυπά την πόρτα, ο χρόνος μοιάζει να παγώνει. Στο συλλογικό Συνειδητό η λέξη καρκίνος παραμένει κάτι άλλο∙ μια βαριά ετυμηγορία, η είσοδος στην Επικράτεια του Φόβου. Το ντοκουμέντο που έχετε στα χέρια σας αποτελεί ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στον αόριστο χωροχρόνο του ασθενούς με καρκίνο.
Ο Σταύρος Ψυλλάκης, γνωστός για την οξυδερκή ματιά του σε μια σειρά αθέατων ή αποσιωπημένων πτυχών της ζωής, τεντώνει επιδέξια την κάμερα βαθιά μέσα στην ψυχή ανθρώπων από τον χώρο της Υγείας και αφουγκράζεται τις κραυγές και τους ψιθύρους της. Ακούει τον αιφνίδια ακινητοποιημένο χρόνο τους να επιστρέφει μουδιασμένα, αλλά αποφασιστικά στους προηγούμενους ρυθμούς του∙ επειδή η ζωή είναι πιο δυνατή και πάντα θα διεκδικεί τον βηματισμό της.  Η καταγραφή της εμπειρίας των προσώπων που συνομιλούν με τον σκηνοθέτη, που παραμένει αθέατος πίσω από την κάμερα ως εάν "σιωπηλός εξομολόγος", συναρθρώνεται σε μια ουσιωδώς ενιαία αφήγηση-ποταμό με το απορρέον Νόημα να οδηγεί τελικά στην απελευθέρωση από τις τανάλιες του Φόβου.   
Είναι μεγάλη τιμή για την Εταιρεία Παθολόγων Ογκολόγων Ελλάδας, το ότι συνέβαλε με τις μικρές δυνάμεις της στην ανάδειξη αυτού του μοναδικού εγχειρήματος πρόκλησης ρήγματος στον Μύθο του Καρκίνου.
Ευχαριστούμε τον δημιουργό του, αλλά και όσους παραμέρισαν κάθε δισταγμό και μίλησαν∙  ιδιαίτερα ευχαριστούμε το εκλεκτό μέλος της Εταιρείας Νίκο Καρβούνη για την καίρια συμβολή του στη σύλληψη και εκτέλεση αυτής της μνημειώδους προσπάθειας.       
Αλέξανδρος Αρδαβάνης
                                              Ογκολόγος Παθολόγος, νοσοκομείο Άγιος Σάββας
Λένε ότι το μεγαλείο του ανθρώπου έγκειται στο ότι ενώ είναι θνητός, φέρεται σαν να ήταν αθάνατος. Τι συμβαίνει όμως, όταν αυτή η υποκειμενική τάξη ανατρέπεται, όταν ο θάνατος σε κοιτάζει κατάματα, όταν ο δάσκαλος γίνεται μαθητής και ο γιατρός γίνεται ασθενής; Τότε «ο χρόνος σωματοποιείται», η ψευδαίσθηση της αθανασίας χάνεται, τα μέτρα και τα σταθμά μεταβάλλονται. Και ίσως τότε κάποιοι ανακαλύπτουμε ότι «οφείλουμε περισσότερα στην ποίηση παρά στην εφορία».
Η ταινία «ΜΕΤΑΞΑ ακούγοντας το χρόνο» δεν επιχειρεί να μας συμφιλιώσει με το θάνατο, με τη φθορά. «Δεν υπάρχει αξιοπρέπεια στο θάνατο», ξεκαθαρίζεται. Υπάρχει όμως αξιοπρέπεια, πείσμα και ελπίδα στα μαρμαρένια αλώνια. Αρκετοί καρκινοπαθείς, ανάμεσά τους και γιατροί του νοσοκομείου Μεταξά, μιλούν σε πρώτο πρόσωπο για ό,τι έμαθαν. Για μια γνώση ακριβοπληρωμένη και μοναδική. Για τον «εμφύλιο πόλεμο» που είναι ο καρκίνος, αφού αυτός που σε πολεμά είναι «ο ίδιος ο εαυτός σου», το σώμα σου, ένας αδυσώπητος, αλλά όχι αήττητος εσωτερικός εχθρός.
Μια ταινία αισιόδοξη; Όχι ακριβώς. Οι αφηγήσεις, τα βλέμματα, οι κινήσεις των ανθρώπων, συνθέτουν μια αισιοδοξία διαφορετική από αυτή των ταινιών με χάπι εντ. «Η διάγνωση δεν σημαίνει και το τέλος», τονίζεται. Ακολουθεί ένας δρόμος που αρκετοί καταφέρνουν να τον διαβούν με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ανοιχτά. Σήμερα χρησιμοποιούνται φάρμακα που πριν από δέκα χρόνια ήταν άγνωστα, μαθαίνουμε. Ο χρόνος κερδίζεται, έστω και στάλα στάλα. Και ο κερδισμένος –όχι ο χαρισμένος- χρόνος είναι πολύτιμος, μοναδικός, ακόμα και αν πρόκειται μόνο για ένα καλοκαίρι, για το τελευταίο (;) πάρτι γενεθλίων.
Η ταινία αυτή δεν είναι ένας οδηγός αυτοβοήθειας για τους καρκινοπαθείς και τους οικείους τους, π.χ., δεν αναφέρεται στην πρόληψη, δεν προπαγανδίζει το κόψιμο του τσιγάρου και των βλαβερών συνηθειών. Η ταινία μιλά για την ελπίδα, όπως δεν μπορεί να μιλήσει η στατιστική. Μιλά για τη δύναμη του ανθρώπινου μυαλού, για τη συλλογικότητα, για το κοινωνικό χρώμα της ατομικής περιπέτειας.
Λένε ότι ο αισιόδοξος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, ενώ ο απαισιόδοξος το βλέπει μισοάδειο. Ας φανταστούμε μια κλεψύδρα στη θέση του ποτηριού. Η ταινία αυτή μοιάζει με μια κλεψύδρα όπου η άμμος κινείται, αλλά ο όγκος της παραμένει σταθερός. Κάτι αδειάζει και, ταυτόχρονα, κάτι γεμίζει. Ποιος ξέρει, κάποια μέρα ίσως η επιστήμη μάς επιτρέψει να αναποδογυρίσουμε την κλεψύδρα και όλα ν’ αρχίσουν ξανά από την αρχή.

                                                                                                          Δημήτρης Χρήστου
              Safe Blood BioAnalytica Α.Ε.



Βιογραφικό
Σταύρος Ψυλλάκης
Γεννήθηκε στα Χανιά το 1954.  Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Σκηνοθεσία στη σχολή Ε. ΧΑΤΖΙΚΟΥ. Συνέχισε τις σπουδές του, ως υπότροφος του Γαλλικού κράτους στο Παρίσι, στη Σκηνοθεσία ανθρωπολογικού ντοκιμαντέρ στα Ateliers VARAN. Ζει στην Αθήνα και ασχολείται με την σκηνοθεσία και την παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ.

Επιλεκτική Φιλμογραφία
2012  ΜΕΤΑΞΑ ακούγοντας το χρόνο (doc., 87΄) (2ο Βραβείο Ταινίας Μεγάλου Μήκους στο 6ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας). 
2011  Μυλωνογιάννη 120, Χανιά (επεισόδιο της σειράς Docville για ΕΡΤ) (doc., 45΄)
2011  Στράτος-Alice Anne (επεισόδιο της σειράς ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ για ΕΡΤ) (doc., 45΄)
2011  Προκόπης-Καρολίνα (επεισόδιο της σειράς ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ, για ΕΡΤ) (doc., 45΄)
2011  Φιλιππίνες (επεισόδιο της σειράς ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, για ΝΕΤ) (doc., 45΄)
2009  Άλλος δρόμος δεν υπήρχε (doc., 87΄) (Βραβείο κοινού στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λευκωσίας – Όψεις του κόσμου, 1ο Βραβείο Ταινίας Μεγάλου Μήκους στο 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας & 1ο Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Τεκμηρίωσης (Ντοκιμαντέρ) της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου).
2005  Πολλά μπορούμε να κάνουμε (doc., 62΄)
2005  Τιροθέα – Λιανοκλάδι (doc., 28΄)
2002  Οι φύλακες της μνήμης (doc., 57΄)
2001  Α.Β.Ε.Α.  ο πηγμένος χρόνος (doc., 28΄)
2001  Ήρθαμε εδώ (doc., 52΄)
2000  Η ζημιά του σπασμένου καθρέπτη (doc., 56΄)
2000  Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν (doc., 52΄) (Ειδικό βραβείο καλύτερου ελληνικού δημιουργικού ντοκιμαντέρ στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας & βραβείο Καλύτερης Ελληνικής ταινίας (εξ ημισείας με το ντοκιμαντέρ «Η άδεια») από την Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών).
1999  Πειραιάς – Χυτήριο δυο αιώνων (doc., 30΄)
1995  Σφακιά – Η χώρα των φαραγγιών (doc., 25΄)
1994  Τ’ αδέρφια (doc., 62΄)
1993  Το μυστικό (doc., 59΄)












                  
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136
104 35 Κεραμεικός,  Αθήνα
Τηλ:  (+30) 210 3609695, (+30) 210 3612046 
Fax: (+30) 210 3628468










                        







Τρίτη 2 Απριλίου 2013

ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ ΥΠΟΤΡΟΦΙΑΣ





Το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη, ύστερα από εισήγηση της Πέμης Ζούνη, ανακοινώνει,  για 2η χρονιά, την χορήγηση μιας υποτροφίας για μεταπτυχιακές σπουδές στην Yποκριτική,  για το ακαδημαϊκό έτος 2013-14, σε χώρα της επιλογής του σπουδαστή.

Οι υποψήφιοι οφείλουν να στείλουν μέχρι τις 23 Απριλίου 2013
·        σύντομο βιογραφικό σημείωμα
·        απολυτήριο λυκείου
·        απολυτήριο πρώτου πτυχίου με βαθμολογία
·        Αποδεικτικό επάρκειας ξένης γλώσσας για την χώρα προορισμού
·        φωτοαντίγραφο ταυτότητας ή διαβατηρίου
·        μία συστατική επιστολή
·        προσωπική επιστολή (personal statement)

ΟΙ υποψήφιοι θα εξεταστούν από τριμελή επιτροπή σε
2 Μονολόγους  (κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου)
 Αυτοσχεδιασμό
Τραγούδι
Κίνηση

Εκείνος/η που θα κερδίσει την υποτροφία, θα πρέπει να καταθέσει – σε εύλογο χρόνο - γράμμα από το Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, που να επιβεβαιώνει ότι έχει γίνει δεκτός/ή στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
ΟΙ ακροάσεις θα γίνουν στις 27 και 28 Απριλίου στο Bios, Πειραιώς 84, ώρα 12-5 μμ, το οποίο ευγενικά παραχωρεί την αίθουσα ειδικά για αυτόν τον  σκοπό.
Οι υποψήφιοι μπορούν να στείλουν τον φάκελό τους μόνο ηλεκτρονικά στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση: Sophia_Antoniadou@hotmail.co.uk

Η δύναμη παρέμβασης του κινηματογράφου στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες τότε και σήμερα.



Μια συζήτηση
με αφετηρία την ταινία «Μέγαρα»
των Γιώργου Τσεμπερόπουλου
και Σάκη Μανιάτη
στο πλαίσιο της Σειράς Megaron Plus

Δευτέρα 8 Απριλίου, ώρα 7.00
Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας
Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 5.30

Τα «Μέγαρα», ένα προκλητικό πείραμα στον άμεσο κινηματογράφο, απαθανάτισαν μια εποχή  καταλυτικής μετάβασης στην ελληνική κοινωνία και έγιναν ένας κινηματογραφικός μύθος-μνημείο, μας έδειξαν, ίσως για πρώτη φορά, πως οι ανώνυμοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις αλλαγές, τις πολιτικές εξεγέρσεις, τις κοινωνικές τραγωδίες και τελικά τον εαυτό τους.

Αυτό το μεγάλο ντοκιμαντέρ-σταθμός γίνεται η αφετηρία για μια εξαιρετικά επίκαιρη συζήτηση, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Megaron Plus, για τη δύναμη του κινηματογράφου ως αυτόπτη μάρτυρα της ιστορίας τη στιγμή που συμβαίνει, ως μια δυναμική πράξη ατίθασης αποκάλυψης των ανεπίσημων όψεων των γεγονότων.

Στη συζήτηση συμμετέχουν, οι σκηνοθέτες της ταινίας, Γιώργος Τσεμπερόπουλος και Σάκης Μανιάτης, ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, ο κριτικός κινηματογράφου, Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, ο Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς και ο Γενικός Διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, Νίκος Χαραλαμπίδης. Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση με το κοινό, συντονίζει ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος.

Τα «Μέγαρα», ταινία του 1974, δεν είναι μόνο η αφετηρία για τη συγκεκριμένη συζήτηση, αλλά και η επιστροφή μας σε μια άλλη αφετηρία, εκεί στον πρώτο καιρό μετά την πτώση της δικτατορίας, που φάνηκε να μπαίνουν τα θεμέλια ενός ριζοσπαστικού μέλλοντος, «η θεσμοθέτηση μιας προοδευτικής φαντασίωσης», όπως την αποκάλεσε ο Κορνήλιος Καστοριάδης, και που μαζί με άλλα ντοκιμαντέρ της εποχής αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας: ένα χάος ευφορίας, παράτολμες ελπίδες και αχαλίνωτος οπτιμισμός. Η κάμερα έβγαινε από την ασφάλεια των στούντιο, ο σκηνοθέτης από τη βεβαιότητα ενός συγκεκριμένου σεναρίου και ο θεατής από την οικεία αισθητική του εμπορικού κινηματογράφου. Έβλεπε τις κοινωνικές αλλαγές και τις τραγωδίες στην οθόνη, κοινούς ανθρώπους να παίρνουν τη μοίρα τους στα χέρια τους, να χειραφετούνται από το παρελθόν και από τα στερεότυπα της εθνικής, πολιτικής και προσωπικής ταυτότητας.

Τα «Μέγαρα» δίνουν διαρκώς το λόγο στους εκατοντάδες φιλήσυχους αγρότες, που οι ζωές τους αναποδογύρισαν από την εκβιομηχάνιση της περιοχής, η κάμερα των δύο σκηνοθετών τους αφήνει να αφηγούνται πως ζούσαν πριν την καταστροφή, να θυμώνουν και να διεκδικούν, μέχρι που ενώνονται και αυτοί με την εξεγερμένη νεολαία του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973. Από τη μικρή εικόνα μιας περιοχής που αλλάζει βίαια, μεταφέρονται στη μεγάλη εικόνα της ελληνικής  πολιτικής και κοινωνικής οικονομίας και προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σε αυτήν.

«Το πρώτο σημαντικό ελληνικό ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, ένα οξύτατο φιλμ –έκρηξη. Ο φακός αποκαλύπτει την εσωτερική ομορφιά των χωρικών και δίνει στο σπαραγμό τους διαστάσεις απροσμέτρητες», έγραψε στην Καθημερινή, ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, τον Σεπτέμβριο του 1974. Και ο κριτικός του Los Angeles Weekly, Τζίντζερ Βάρνι, το 1980, «Η γλώσσα των ξεριζωμένων αυτών ανθρώπων είναι η πιο εκφραστική που έχω ακούσει ποτέ σε ντοκιμαντέρ. Υπάρχει χάρη στα λόγια τους, στα πρόσωπά τους έχει αποτυπωθεί η ανατροπή του κόσμου τους και η σκέψη τους είναι σαν τα ξεριζωμένα ελαιόδεντρά, που μαραίνονται στα χωράφια τους».

«Ένα αποφασιστικό βήμα του πολιτικού άμεσου κινηματογράφου στην Ελλάδα, χρησιμοποιεί πολύ αποτελεσματικά την κάμερα-μάτι, στην προσπάθεια να συλλάβει μια πραγματικότητα που αλλάζει. Δεν αρκείται απλά στο ορατό και το εμφανές, αλλά θέλει να αποκαλύψει και το κρυμμένο κάτω από την επιφάνεια. Ένα μαχητικά αναλυτικό φιλμ, τέλεια οργανωμένο από το μοντάζ του», σημείωνε ο Μισέλ Δημόπουλος, στον Σύγχρονο Κινηματογράφο, εκείνη την εκτός τροχιάς χρονιά, το 1974, που τα «Μέγαρα» κέρδισαν το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Το πρώτο μετά την δικτατορία Φεστιβάλ ήταν ένα ορόσημο στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Έμεινε στην ιστορική μνήμη ως «Το Φεστιβάλ της Εξέγερσης», τέλειωσε μέσα σε αντιπαραθέσεις κοινού και συμμετεχόντων, και έγινε το πεδίο μιας ριζοσπαστικής έκρηξης και αφορμή για πανηγυρισμούς για την φρέσκια επιστροφή της ελευθερίας. Για πρώτη φορά οι σκηνοθέτες ένιωσαν να κουμαντάρουν την τέχνη τους και ότι μπορούσαν να πάνε τον κινηματογράφο, ελεύθερα, όπου ήθελαν.
Τα «Μέγαρα» δεν σταμάτησαν στη Θεσσαλονίκη. Προβλήθηκαν σε εννέα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και κέρδισαν το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών στο Φεστιβάλ Forum του Βερολίνου, την ίδια χρονιά, 1974.


Η συζήτηση θα μεταδοθεί ζωντανά για τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας από το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας & Τεχνολογίας http://diavlos.grnet.gr



 Πληροφορίες για το κοινό στο τηλέφωνο: 210 72.82.333
και στην ιστοσελίδα του ΜΜΑ: www.megaron.gr



























Ambassador Μάριος Περάκης To manipulate delusions




Στα πλαίσια του κύκλου Ambassadors, η Frown παρουσιάζει την Πέμπτη 4 Απριλίου μια βραδιά με τα σχέδια και τα κείμενα του Μάριου Περάκη.

Μια προσπάθεια χαρτογράφησης των ψευδαισθήσεων, ψήγματα απαντήσεων και σπουδές πάνω στο παράλογο της καθημερινότητας σε μορφή βινιετών. Ανάγνωση  κειμένων του Μάριου Περάκη από φίλους, μουσική επιλογή από τον Constant Dice και επί τόπου απαντήσεις του καλλιτέχνη σε γράμματα του κοινού.

Είσοδος ελεύθερη

Πότε: Πέμπτη, 4 Απριλίου, 20.00
Πού:  Frown,  Αγ. Ελεούσης 14 & Πρωτογένους, 105 54,  +30 2103253668, www.frowntails.com

«Κινηματογράφος και Λογοτεχνία»



                                         

 

Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης

«Κινηματογράφος και Λογοτεχνία»

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης ξεκινά τον τρίτο κύκλο προβολών της, με το αφιέρωμα «Κινηματογράφος και Λογοτεχνία», το οποίο θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 4 έως την Κυριακή 7 Απριλίου 2013 στην Αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου - Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α΄, Λιμάνι).  

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τέσσερις εμβληματικές ταινίες που βασίζονται σε λογοτεχνικά έργα: Η πείνα / Sult του Χένινγκ Κάρλσεν / Henning Carlsen (Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, 1966), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κνουτ Χάμσουν, Επικίνδυνες σχέσεις / Les liaisons dangereuses του Ροζέ Βαντίμ / Roger Vadim (Ιταλία, Γαλλία, 1959), βασισμένη στο ομώνυμο επιστολογραφικό μυθιστόρημα του Σοντερλό Ντε Λακλό, Γυμνοί στον ήλιο / Plein soleil του Ρενέ Κλεμάν / René Clément (Γαλλία, Ιταλία, 1960), βασισμένη στο μυθιστόρημα «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλευ» της Πατρίτσια Χάισμιθ και Το μωρό της Ρόζμαρυ / Rosemary’s Baby του Ρομάν Πολάνσκι / Roman Polanski (ΗΠΑ, 1968), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άιρα Λέβιν.

Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το λογοτεχνικό περιοδικό της Θεσσαλονίκης ΕΝΕΚΕΝ.

Πρόγραμμα προβολών

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

«Επιστολές και τα Ποιήματα της Μέλπως Αξιώτη: Μια σύντομη διαδρομή της ζωής της μέσα από video και μουσική»



ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ


 
Αγίας Ειρήνης 17, 105 51, Αθήνα | T: 210 322 88 39
E: info@gavrielidesbooks.gr | S: www.gavrielidesbooks.gr
FB: Εκδόσεις Γαβριηλίδης | TW: @ekd_gavrielides




«Επιστολές και τα Ποιήματα της Μέλπως Αξιώτη:
Μια σύντομη διαδρομή της ζωής της μέσα από video και μουσική»

Τρίτη 2 Απριλίου και Τρίτη 9 Απριλίου, στις 10.00 μ.μ.


Μετά τους μονολόγους «Δύσκολες Νύχτες» το 1992 και «Μέλπω Αξιώτη – η Μεταμόρφωση της Χρυσαλλίδας» στο Φεστιβάλ Αθηνών 2011, η Σοφία Σεϊρλή θα παρουσιάσει στις 2 και 9 Απριλίου τις «Επιστολές και τα Ποιήματα της Μέλπως Αξιώτη - μια σύντομη διαδρομή της ζωής της μέσα από video και μουσική».

Μέλπω Αξιώτη 1905-1973: Πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος, εξορία 18 χρονών, Παρίσι, Βερολίνο, Σόφια, Βαρσοβία· βρέθηκες στο ραντεβού του κόσμου και δεν έχεις κανέναν και τίποτα και γυρίζεις μέσα στον κόσμο με μια βαλίτσα και μια κάσα βιβλία (Ράινερ Μαρία Ριλκε). Η μυκονιάτισσα συγγραφέας, με το εντελώς δικό της προσωπικό ύφος γραφής, λαμπερό, μετέωρο, σουρεαλιστικό.

«Και ίσως θα χρειαστεί εμείς τώρα να ξαναπλάσουμε μια παιδική καρδιά για να μπορέσουμε να διαβάσουμε».

O Μεγάλος Ερωτικός μήνας Απρίλιος στο Comme il FauX Bar της πλατείας Καρύτση!


 
Οι Δευτέρες του Απρίλη είναι αφιερωμένες στον Έρωτα της Άνοιξης και στην ‘Άνοιξη του Έρωτα! Τις σπονδές με ποτά, τσιγάρα και ποιήματα θα προσφέρουν οι δημιουργοί: 

8/4 στις 9μμ - Ο ποιητής Ανδρέας Γιαννόπουλος με το βιβλίο του «Μεθύστε - ο έρωτας δεν είναι υπονοούμενο, είναι αρχή».

15/4 στις 9μμ - Η συγγραφέας Ειρήνη Σουργιαδάκη με αποσπάσματα ανεπίδοτων ερωτικών επιστολών. Διαβάζει η ηθοποιός Λένα Δροσάκη. Εκθέτει ο εικαστικός Γιώργος Τσόπανος.

22/4 στις 9μμ - Η ποιήτρια και εικαστικός Έλλη Γρίβα
με τα βιβλία της: ναι-49 ζωγραφισμένα ποιήματα και 11+ - / μιΑ ιστορι- Αγάπ ηΣ στον ΕΝΔΙ + α - ΜΕΣΟ ΧΡ0Ν0.

29/4 στις 9μμ - Η σκηνοθέτις της «Κασσίας» Ιόλη Ανδρεάδη, διαβάζει η ίδια, επιλογές της από το Τροπάριο της Κασσιανής.

Όλες τις Τρίτες του Απρίλη το πρώτο ποτό-σπονδή είναι προσφορά στις γυναίκες, μαινάδες, λολίτες, κορίτσια του Comme il FauX Bar! Τις Τρίτες δεν θα μοιράζονται πυξίδες νηφαλιότητας, μόνο ποιήματα αφιερωμένα εξαιρετικά! ...Aς το πούμε Girl's night!




Comme il FauX Bar
Καρύτση 6, Πλατεία Καρύτση



Silent Space Stand Still






ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΙΕΡΕΥΝΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ
www.silentspacestandstill.gr

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΡΓΙΑΝΑΣ / TAREK ATOUI / CEVDET EREK / DANI GAL
Επιμέλεια Μαρία Θάλεια Καρρά και Σοφία Τουρνικιώτη / locus athens
29 Μαρτίου – 27 Απριλίου 2013, Τζαμί Τζισδαράκη, πλατεία Μοναστηρακίου

Η έκθεση SilentSpaceStandStill διερευνά τη χρήση του ήχου σε ένα Τζαμί στο κέντρο της Αθήνας, που εδώ και καιρό είναι σιωπηλό. Οι τέσσερις καλλιτέχνες που παίρνουν μέρος στην έκθεση και χρησιμοποιούν το μέσο του ήχου στο έργο τους, θα εγκαινιάσουν τις προσωπικές τους εκθέσεις παρουσιάζοντας ο καθένας μια performance, μια ομιλία ή ένα δρώμενο μέσα ή στο περίγυρο του Τζαμιού. Μετά από κάθε performance, έργα του εκάστοτε καλλιτέχνη, με κεντρικό στοιχείο αυτό του ήχου, θα στεγάζονται στο Τζαμί για μια εβδομάδα. Ενώ η έκθεση φαινομενικά θα λειτουργεί ως μια σειρά από ατομικές εκθέσεις, αυτές τελικά μέσα από τον ρυθμό, τις παύσεις, τα στίγματα και τις εναλλαγές τους, θα ενορχηστρώνονται σε ενιαίο σύνολο.
Η έκθεση SilentSpaceStandStill έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα διάλογο με το χώρο του Τζαμιού
έτσι ώστε να τον βιώσουμε εκ νέου, µέσα από την έκφραση έργων σύγχρονης τέχνης. Πιο
συγκεκριμένα η έκθεση θα επανεντάξει μετά από αιώνες τον ήχο σε ένα χώρο αρχικά φτιαγµένο για το μέσο αυτό, θυμίζοντάς μας την πρωταρχική χρήση του.

Η έκθεση SilentSpaceStandStill διερευνά πώς ο ήχος μπορεί να ενεργοποιήσει και να πλαισιώσει
το φυσικό χώρο μέσα από ποικίλες προσεγγίσεις, όπως ο ρυθμός, η κρούση, η συχνότητα, η χρήση
της φωνής αλλά και άλλων πιο σύγχρονων μέσων, όπως η δειγματοληψία των ήχων και η ψηφιακή
σύνθεση. Μέσα από μια σειρά παρεμβάσεων η έκθεση αναδεικνύει τον ήχο μέσα στον ιστορικό
χώρο του Τζαμιού ενώ παράλληλα προσδιορίζεται από αυτόν, αγγίζοντας το κοινό.

Το Τζαμί της Πλατείας Μοναστηρακίου χτίστηκε το 1759 από τον τότε Βοεβόδα των Αθηνών
Τζισδαράκη. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, το Τζαμί χρησιμοποιήθηκε για ποικίλους
σκοπούς (στρατώνας της στρατιωτικής μουσικής, φυλακή, αποθήκη). Το 1915 αναστηλώθηκε από
τον Αναστάσιο Ορλάνδο και το 1918 στέγασε το "Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων" που
ιδρύθηκε τότε. Στο Τζαμί στεγάζεται από το 1975 η πλούσια Συλλογή Κεραμεικής, δωρεά του
Καθηγητή Β. Κυριαζόπουλου. Από το 1991, η Συλλογή προβάλλεται µε ανανεωμένη εκθεσιακή
Παρουσίαση.
Ημερομηνίες Εκθέσεων και Εβδομαδιαίο Πρόγραμμα
Η έκθεση του κάθε καλλιτέχνη θα διαρκέσει μια εβδομάδα, ενώ τα εγκαίνια της κάθε έκθεσης θα ενσωματώνουν και μια performance
Αθανάσιος Αργιανάς:   29 Μαρ. – 5 Απρ.    (Εγκαίνια Παρ. 29 Μαρτίου)
Dani Gal:                        5 Απρ. – 12 Απρ.          (Εγκαίνια Παρ. 5 Απριλίου)                
Tarek Atoui:                  12 Απρ. – 19 Απρ.       (Εγκαίνια Παρ. 12 Απριλίου)
Cevdet Erek:                 19 Απρ.-  27 Απρ.        (Εγκαίνια Παρ. 19 Απριλίου)
Εγκαίνια:  Παρασκευή 20.00-22.00. Οι performances αρχίζουν στις 21.00.
Ώρες Λειτουργίες: Σαβ, Κυρ 08.00 -15.00, 18.00-20.00, Δευτ έως Παρ 08.00 -15.00, Τρίτη κλειστά.
Η έκθεση φιλοξενείται από το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης.                                                                              

«Εξω φτώχεια και καημοί!!»




Μουσική Σκηνή Χαμάμ
Δημοφώντος 97 Άνω Πετράλωνα
210-3421212






Κάθε Δευτέρα, από τις 1η Απρίλη, η Ελένη Κοκκίδου και πάλι στο ‘Χαμάμ’
Παρέα με τον Παναγιώτη Τσεβά στο ακορντεόν
και την Βάλια Πλαΐνη στο πιάνο,
παρουσιάζει τα τραγούδια της σκηνής
και του πάλκου.

Η Δανάη συναντά τον Τσιτσάνη,
ο Κραουνάκης την Ρόζα Εσκενάζυ,
η Σοφία Βέμπο τον Στράτο Διονυσίου
και η Ρίτα Σακελλαρίου τον Αττίκ,
σε μια μουσική παράσταση όπου
η οπερέτα,
η επιθεώρηση,
το θέατρο
και το πάλκο
γίνονται ένα,
με τίτλο '' Έξω φτώχεια και καημοί ".


ώρα έναρξης: 10μ.μ

«ΧΕΛΩΝΑ»








TEΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΣΤΗ «ΧΕΛΩΝΑ»!!!





  Γιώτα Νέγκα - μουσική παράσταση «Με τα μάτια κλειστά» τις Δευτέρες.Μέχρι και 22 Απριλίου.

Αργυρώ Καπαρού και  «Χειρολαβές» της Λίνας Νικολακοπούλου και της Δάφνης Αλεξανδρή
Τελευταία παράσταση Τετάρτη 27 Μαρτίου.

  Σταμάτης Κραουνάκης και  Σπείρα. «Η αγκαλιά η μεγάλη».
Μέχρι Σάββατο 27 Απριλίου (Του Λαζάρου)

παιδικό  «Σπείρα Σπείρα με σπιρούνια» μέχρι και Κυριακή 28 Απριλίου (Κυριακή των Βαϊων)


Μια πυλωτή αισθήματος που οι Αθηναίοι στόμα με στόμα ήρθαν να ζεσταθούν με το πελλετ της δημιουργίας…
Μια «λάμπα θυέλλης», ένα σημείο συνάντησης και σύμπνοιας για το φετινό χειμώνα από δύο δημιουργούς που το τραγούδι τους  δεν έπαψε ποτέ να συνοδοιπορεί με τα εύκολα και με τα δύσκολα της ζωής μας
σ’ αυτόν τον τόπο και σ αυτήν την πόλη.


Ειδικά για τις τελευταίες εβδομάδες γκρουπ άνω των 10 ατόμων ισχύει το φοιτητικό μας εισιτήριο των 10 ευρώ! Γκρουπάρετε τις παρέες σας!







ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ



«Η ΑΓΚΑΛΙΑ Η ΜΕΓΑΛΗ» του Σταμάτη Κραουνάκη

Ένα μεγάλο μουσικό ταξίδι αγάπης και συντροφικότητας από τον Σταμάτη Κραουνάκη και την Σπείρα Σπείρα.
Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 10 μ.μ.


ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ -  «ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ ΜΕ ΣΠΙΡΟΥΝΙΑ»

Τέσσερα θρυλικά παραμύθια
σε λυρικό λόγο της Λίνας Νικολακοπούλου
και μελοποίηση του Σταμάτη Κραουνάκη.
Η μουσικοθεατρική παράσταση της Αθήνας που λατρεύουν μικροί και μεγάλοι.
Κάθε Κυριακή στις 12.00 μ.μ. και στις 5.00 μ.μ.


«ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ» της Λίνας Νικολακοπούλου

Δίωρο μουσικό πρόγραμμα βασισμένο στην καινούργια δισκογραφική δημιουργία σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου και μουσική
της Δάφνης Αλεξανδρή με τίτλο «ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ»
που ερμηνεύει η Αργυρώ Καπαρού.
Κάθε Τετάρτη στις 8.30 μ.μ.


ΓΙΩΤΑ ΝΕΓΚΑ «ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ»

Η Γιώτα Νέγκα σε αθάνατα λαϊκά τραγούδια.
Καθαρόαιμη λαϊκή διασκέδαση κάθε Δευτέρα βράδυ.
Επιλογή τραγουδιών Σταμάτης Κραουνάκης – Δημήτρης Μανιάτης.
Κάθε Δευτέρα στις 10 μ.μ.



«ΧΕΛΩΝΑ»

Δεκελέων 26 Γκάζι (2 βήματα από το μετρό του Κεραμεικού)
T.K. 11854

Τηλέφωνα κρατήσεων : 216-9002000 & 2001

Τιμή ποτού 7 ευρώ
Τιμή μπύρας, κρασιού 4 ευρώ
Τιμή αναψυκτικού 3 ευρώ