ΠΑΡΕΑ

του Νίκου Κυριακίδη

...ένα ρολόγι τοίχου

πιο ευαίσθητο κι από σκυλί.

Ένας μόνος πιτσιρίκος

Βουτηγμένος στ΄απογευματινά δωμάτια

Η συντροφιά της Λίζας.

Που δεν θυμάται λεπτομέρειες

Τουλάχιστον ο τοίχος δεν έχει υγρασία

Κι΄ο μικρός βαριέται τις βιασύνες.

Τις νύχτες η Λίζα

-χωρίς την παρέα της-

βγαίνει

εντοπίζει

σχεδιάζει

κάνει

Τους άγιους φόνους της.

Την περιμένουν όμως…

Το ένα με δυό χαρμόσυνους χτύπους

Ο άλλος μ΄ένα χαμογελάκι.

Αξιοποίηση ανθρώπινων πόρων σε ένα δίκτυο δομών για άτομα με αναπηρία

Eπιμέλεια:  Δ. Μαγριπλής – Λ. Μωράκου

Συνοπτική ανάλυση: Το  συγκεκριμένο βιβλίο περιλαμβάνει τα κείμενα των εισηγήσεων, όπως με την άδεια των συγγραφέων τα επιμεληθήκαμε,  που παρουσιάστηκαν στο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο με τίτλο « Αξιοποίηση Ανθρώπινου Δυναμικού στο Δίκτυο δομών για Άτομα με Αναπηρία», το οποίο οργανώθηκε από το ΠεΣΥΠ Πελοποννήσου και το Κ.Α.Φ.Κ.Α. Μεσσηνίας και πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του Κέντρου το Σάββατο 31 Ιανουαρίου και την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου του 2004. Σκοπός του ήταν να δώσει την ευκαιρία σε επιστήμονες ερευνητές από όλη την Ελλάδα, να διατυπώσουν την δική τους απάντηση στο ερώτημα σχετικά με την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού σε υπηρεσίες και δομές σε αναφορά με Άτομα με Αναπηρίες. Πιο συγκεκριμένα στο βιβλίο παρουσιάζονται εμπεριστατωμένες απαντήσεις σε πέντε θεματικές υποθέσεις που αφορούν : 1. Την Ανάπτυξη Δικτύου Δομών για ΑμεΑ. 2.  Την Εκπαίδευση για όλους ενάντια στον αποκλεισμό από την γνώση. 3. Τα Ανθρώπινα Δίκτυα Παραγωγικότητας. 4. Το Πρόσωπο με Πρόσωπο καθημερινά με την διαφορετικότητα και την Τέχνη. 5. Την Θεραπεία – Ανθρώπινα Δίκτυα Τέχνης. Συγκεκριμένα στα παραπάνω ερωτήματα απαντούν (με την σειρά που φιλοξενούνται στον συλλογικό τόμο), οι: Ο. Βουδούρης, «Η περιφερειόποίηση του δικτύου των δομών για Α.με.Α. / Ι. Βαρδακαστάνης, «Η λειτουργία των δικτύων δομών για Α.με.Α. στην Ευρώπη /Γ. Μανιαδάκης, «Μπορεί να αντλήσει ικανοποιήσεις από την εργασία του το προσωπικό των ενδιάμεσων δομών;» / Π. Καλλιγέρη – Βυθούλκα, «Εθελοντής – Ειδικός: Αμφισβήτηση και σύγκρουση ή παραδοχή και συνεργασία;» / Κ. Σκουμπάκη, «Προσχολική Ειδική Αγωγή» /Β. Σακκάς, «Ειδική αγωγή στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Κατασκηνώσεις Α.με.Α» / Ε. Κουδούνα – Παπαστρατηγάκη, «Ειδική αγωγή στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση» / Ολ. Στασινοπούλου, « Άτομα με αναπηρίες στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση» / Α. Μιχαλακέας, «Προεπαγγελματική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Ψυχιατρικών Ασθενών» / Δ. Ψαρούλη, «Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Κατάρτισης Α.με.Α. Ψυχοκοινωνικές Διαστάσεις» / Σ. Καρπενησιώτης, « Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Νέα προοπτική αξιοποίησης ανθρώπινου δυναμικού στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση» /  Δ. Γ. Μαγριπλής, « Αξιοποίηση Ανθρώπινων Πόρων σε ένα Κέντρο Αποθεραπείας Φυσικής και Κοινωνικής Αποκατάστασης» / Ε. Σιδηροπούλου – Τσατσαρού, «Εμψύχωση ατόμων με νοητική υστέρηση και ψυχολογική υποστήριξη των οικογενειών τους» / Π. Νικολίνταη, « Η αναγκαιότητα της συνεργασίας των ειδικών» / Β. Καρτσωνάκης, «Ο ρόλος του Φυσιάτρου στην Αποκατάσταση» / Α. Μαρκουτσά, «Ο ρόλος του Φυσικοθεραπευτή στην Αποκατάσταση» / Π. Καταραχιάς, « Ο ρόλος της Εργοθεραπείας στην Αποκατάσταση» /Επιστημονική Ομάδα του 18 Άνω (Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών), « Θέατρο – Φωτογραφία ως θεραπευτικά μέσα» / Μ. Προυσαλέντη, «Θεραπεία μέσω της μουσικής».


 ΠεΣΥΠ Πελοποννήσου – Κ.Α.Φ.Κ.Α. Μεσσηνίας,Anko Press, Φιλιατρά 2004



http://nanodihghma.blogspot.gr/search/label/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82

Η σφυγμομέτρηση των πολιτών έδειξε:

Η Νέα Ιωνία αλλάΖΕΙ

        Υπογράφει

ο Γιώργος Καραχάλιος

 Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος

           «Δύναμη  Προοπτικής»

«… Η πείρα μας διδάσκει,

αφού προηγουμένως την πληρώσουμε

με τα σφάλματά μας!...», διατείνεται η λαϊκή θυμοσοφία…

… Κι ήταν μεγάλο σφάλμα που η απερχόμενη Δημοτική Αρχή δε «σεβάστηκε» την «λαϊκή ετυμηγορία» των κατοίκων της Ν. Ιωνίας που της έδωσαν το 2010 την «πρωτοκαθεδρία» στο Δήμο.

Και όχι μόνον αυτό:

Αθέτησε ταυτόχρονα – σε πολλές περιπτώσεις – και τις πάλαι ποτέ προεκλογικές «υποσχέσεις» και «δεσμεύσεις» της, με αποτέλεσμα τα τέσσερα τελευταία χρόνια που πέρασαν, ήταν - χωρίς υπερβολή – χαμένα χρόνια για την πόλη και τις γειτονιές της Ν. Ιωνίας.

Και κάτι ακόμα:

Εφάρμοσε – απ’ ό,τι φαίνεται - στην πράξη το αρχαίο εκείνο ρητό: «Το φυλάξειν ταγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι», καθώς όχι μόνο δεν πρόσεξε και δε συντήρησε τα έργα που είχαν γίνει πριν από το 2010, αλλά – με την ανοχή  της – τα άφησε να καταστραφούν και να αφεθούν στη… «μοίρα» τους.

Φυσικά, ο … ισχυρισμός «για όλα φταίει  η κρίση», δεν ευσταθεί. Είναι εν πολλοίς αβάσιμος και διάτρητος .

Και τούτο, καθώς λίγο νερό, λίγο τσιμέντο, καμιά βίδα κλπ. αρκούσαν για να μη βρίσκονται σε άθλια κατάσταση το πράσινο, τα πάρκα, τα παρτέρια, οι πεζόδρομοι, οι παιδικές χαρές: «στοιχεία» δηλαδή που αναβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής των κατοίκων της πόλης.

 Σίγουρα, δε φταίει για όλα αυτά η … κρίση. Είναι κοινά αποδεκτό. Φταίει πάνω απ’ όλα: η αδράνεια, η αδιαφορία, η ατολμία, η στασιμότητα, η αναποτελεσματικότητα …

«Άλλωστε όποιος θέλει βρίσκει τρόπους… όποιος δε θέλει βρίσκει προφάσεις». Εξάλλου, το Ταμείο του Δήμου της Ν. Ιωνίας παραδόθηκε χωρίς… αρνητικό πρόσιμο. Χωρίς χρέη και οικονομικές υποχρεώσεις!

* * * * * *

Ωστόσο, σήμερα ύστερα από ένα αξιοπρεπή και έντιμο προεκλογικό αγώνα, τα δεδομένα αλλάζουν.

Τα μηνύματα  απ’ όποια πηγή κι αν προέρχονται, απ’ όποια περιοχή της Ν. Ιωνίας κι’ αν αποστέλλονται, κινούνται στο ίδιο «μήκος κύματος»:

«Η Νέα Ιωνία αλλάΖΕΙ…»

Κι αλλάζει, όχι γιατί κάποιοι νοιώθουν άνετα στην «κομματική στρούγκα», αλλά γιατί οι ψηφοφόροι, οι δημότες της Ν. Ιωνίας, δε ζουν πλέον σε εποχές που ακολουθούν … «ως πρόβατο τον τσοπάνη»

Οι Δήμοι, οι πόλεις, οι γειτονιές δεν είναι «κομματικά λάφυρα»… Την επόμενη των εκλογών, τα σκουπίδια δε θα τα μαζέψει ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Κουτσούμπας, ούτε ο Κουβέλης…

Θα τα μαζέψουν αυτοί, για τους οποίους οι ψηφοφόροι πιστεύουν πως διαθέτουν τόλμη για δράσεις, που από πολλούς θεωρούνται ανέφικτες και ακατόρθωτες.

Αυτοί που θέλουν να πάρουν στα χέρια τους το τιμόνι του Δήμου Ν. Ιωνίας, όχι για να αποδημήσουν και να καταστρέψουν, αλλά για να δημιουργήσουν!..

Στη σημερινή χρονική συγκυρία, ο κόσμος, οι πολίτες, οι δημότες γνωρίζουν και έχουν καταχωρήσει και καταγράψει  αρνητικά  πλέον στο μυαλό τους και μάλιστα  με ανεξίτηλο μελάνι – όλους εκείνους που δεν  «αντιστάθηκαν» στις παθογένειες του παρελθόντος.

Όλους  εκείνους που με «εκβιασμούς», μικροπολιτικές σκοπιμότητες, διλήμματα, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, έντονο λαϊκισμό, πολιτικές ίντριγκες, καταγγελίες, συνθήματα, και χωρίς σοβαρή επιχειρηματολογία… «ρίχνουν τη μπάλα στην εξέδρα...» και «πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Κι’ αυτό είναι θλιβερό!..

Κι από την άλλη :

Οι δημότες «γυρίζουν την πλάτη» σ’ όλους εκείνους που τους … «βομβαρδίζουν» - μέρες τώρα - με πολυτελή πανάκριβα φυλλάδια και πολυσέλιδα έντυπα προγραμμάτων, ομαδικές ταχυδρομικές αποστολές στα σπίτια τους και στις δουλειές τους και με απεριόριστο αριθμό αφισών σε κάθε δρόμο, δρομάκι και γειτονιά της Ν. Ιωνίας.

… «Επικοινωνιακές» παλαιοκομματικές «πρακτικές» που συνάμα κάνουν τους δημότες – ψηφοφόρους να προβληματίζονται και να αναρωτιούνται :

«Μα, υπάρχουν τόσα λεφτά για ξόδεμα;

Πού βρέθηκαν; Ποιός τα έχει; Ποιός τα διαθέτει; Και σε τι πρεσβεύει;»

Και  μάλιστα σε μια εποχή που πολλοί κάτοικοι της Ν. Ιωνίας έχουν ήδη χάσει την αξιοπρέπειά τους, έχουν φτωχοποιηθεί και εξαθλιωθεί…

Κι’ όταν την ίδια ώρα όλοι αυτοί οι υποψήφιοι δήμαρχοι δε διστάζουν – με την επικοινωνιακή αυτή «επιλογή» τους – να επιδεικνύουν πολιτικό ύφος και ήθος που δε συνάδει με την καθημερινότητα των πολιτών της Ν. Ιωνίας.

Και συνάμα οι ίδιοι – (έλεος !) – να «κόπτονται» για την κοινωνική αλληλεγγύη!..

* * * * * *

Ωστόσο, ο λαός της Νέας Ιωνίας, οι δημότες – ψηφοφόροι της Νέας Ιωνίας έχουν «αφομοιώσει» πλέον συνειδητά  πως … «το Σήμερα είναι εδώ και τους καλεί       – με την ψήφο τους  -  να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων!..»

*        Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους πειραματισμούς!

*        Δεν υπάρχει χρόνος για άλλη αδράνεια:

Και κάτι ακόμα:

-        Οι εκλογές δε γίνονται κάθε χρόνο.

-        Δεν μπορούμε να αφήσουμε να πάει χαμένη μια πενταετία!

-        Η επιλογή Δημοτικής Αρχής ισοδυναμεί – σ’ αυτές τις εκλογές – με την επιλογή για το ΑΥΡΙΟ της Ν. Ιωνίας!

-        Η «Δύναμη Προοπτικής» - με την εμπνευσμένη και καταξιωμένη καθοδήγηση της Δέσποινας Θωμαϊδου - έχει τις ικανότητες να εγγυηθεί ότι «θα κάνει το όραμα – πράξη»

-        Η «Δύναμη Προοπτικής» υπογράφει το «ΜΕΛΛΟΝ της Ν. Ιωνίας!..»

Indila - Dernière Danse

Dernière Danse

Oh ma douce souffrance,

Pourquoi s'acharner tu r'commence

Je ne suis qu'un être sans importance

Sans lui je suis un peu "paro"

Je déambule seule dans le metro

Une dernière danse

Pour oublier ma peine immense

Je veux m'enfuir, que tout recommence

Oh ma douce souffrance

Je remue le ciel, le jour, la nuit

Je danse avec le vent, la pluie

Un peu d'amour, un brin de miel

Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse

Et dans le bruit, je cours et j'ai peur

Est-ce mon tour?

Vient la douleur...

Dans tout Paris, je m’abandonne

Et je m'envole, vole, vole, vole, vole

Que d’espérance...

Sur ce chemin en ton absence

J'ai beau trimer, sans toi ma vie n'est qu'un décor qui brille, vide de sens

Je remue le ciel, le jour, la nuit

Je danse avec le vent, la pluie

Un peu d'amour, un brin de miel

Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse

Et dans le bruit, je cours et j'ai peur

Est-ce mon tour?

Vient la douleur...

Dans tout Paris, je m’abandonne

Et je m'envole, vole, vole, vole, vole

Dans cette douce souffrance.

Dont j'ai payé toutes les offenses

Ecoute comme mon cœur est immense

Je suis une enfant du monde

Je remue le ciel, le jour, la nuit

Je danse avec le vent, la pluie

Un peu d'amour, un brin de miel

Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse

Et dans le bruit, je cours et j'ai peur

Est-ce mon tour?

Vient la douleur...

Dans tout Paris, je m’abandonne

Et je m'envole, vole, vole, vole, vole

Taken from http://lyricstranslate.com/el/indila-derni%C3%A8re-danse-lyrics.html#ixzz31PObAaJX

Ο τελευταίος χορός

Για την νομιμοποίηση της πολιτικής και την εμβάθυνση της δημοκρατίας

Η ορθολογική προσέγγιση των κοινών συμβαδίζει ασφαλώς με το  συμπέρασμα  ότι οι κρίσεις οποιασδήποτε μορφής  δεν αποτελούν αποκύημα της φύσης ή κάποιας θεϊκής προστακτικής αλλά είναι αδήριτο αποτέλεσμα κάποιων συλλογικών ανθρώπινων επιλογών και αποφάσεων

Ακριβώς σε αυτό το πνεύμα των συλλογικών αποφάσεων και στην θέσπιση αντίστοιχων κανόνων και διαδικασιών έγκειται το φάσμα της σύγχρονης πολιτικής στον βαθμό που της αποδίδουμε δημοκρατικό και όχι απολυταρχικό πρόσημο. Θεσμικές διαδικασίες λοιπόν που εμφορούνται από δημοκρατικό πνεύμα επιχειρούν να σπάσουν εκείνες τις προϋποθέσεις που παράγουν τις λεγόμενες ολιγαρχίες .

Οι 7 λόγοι που δεν θα κάνεις κάτι πραγματικά εξαιρετικό στη ζωή σου

 

Μεταφράζει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης από το πρωτότυπο του Raymmar Tirado



Ναι, καλά με άκουσες…Σε σένα μιλάω…Σε ξεμπροστιάζω.
Σε κοιτάω στα μάτια, (εντάξει, όχι ακριβώς αφού μάλλον διαβάζεις αυτό το άρθρο, αλλά μεταφορικά, σκίζω μία κυκλωπική τρύπα στο πρόσωπό σου αυτή τη στιγμή) και σου λέω ότι δεν έχεις καμιά ελπίδα.
Σου λέω ότι αν μπορείς να διαβάσεις αυτό το άρθρο, να δεις αυτήν τη λίστα και να μην πεις ότι αφορά εσένα, τότε πρέπει να ανησυχήσεις λιγάκι.
Για την ακρίβεια, πρέπει να ανησυχήσεις πολύ. Πρέπει να παρατήσεις τα πάντα και να αμφισβητήσεις αμέσως την ύπαρξή σου στη Γη. Πρέπει να βρεις έναν καθρέπτη, να κοιτάξεις τον εαυτό σου στα μάτια, να σηκώσεις το χέρι σου και να χαστουκίσεις το πρόσωπό σου.
Κατάλαβες; Τώρα επανάλαβε μέχρι να συνέλθεις και συνέχισε το διάβασμα όταν είσαι έτοιμος.

Μιλάω για το πανεπιστήμιο της ζωής, φίλε!

« Πρόσω ολοταχώς» …  προς τις εκλογές

                          «… Βγήκαμε στις αγορές !..
                                   Θα βγούν άραγε και οι δημότες στις Λαϊκές ;» 

Υπογράφει

ο Γιώργος Καραχάλιος

        Δημοσιογράφος – Φιλόλογος

                     «…  Εδώ κύριε, εδώ σε μένα !..

                                              Δώσε και σε μας ρε φίλε !..»

… Φράσεις και πλάνα που θυμίζουν τους … πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και κάνει πολλούς να αναρωτιούνται :

«… Πρόσφυγες στον τόπο μας ;»

Σχεδόν καθημερινή η εικόνα … «Πλεόνασμα» φτώχειας … Αδιαχώρητο και ουρές σε διανομές τροφίμων…  Σκηνές  ντροπής και εξαθλίωσης με ανθρώπους να ποδοπατούνται για λίγα τρόφιμα, με αφορμή τη δωρεάν διανομή αγροτικών προϊόντων από τους παραγωγούς των λαϊκών αγορών.

Μπορεί, ωστόσο, η «Ελλάδα να βγήκε στις αγορές…» αλλά πρέπει παράλληλα και οι πολίτες, οι δημότες να … «μπορούν να βγούν στις Λαϊκές !..»

Και τούτο, καθώς η τραγική αλήθεια των αριθμών αφορά ανθρώπους της διπλανής πόρτας : Ανέχεια, ανεργία, αδυναμία ιατροφαρμακευτικής  περίθαλψης κλπ. συνθέτουν και σκιαγραφούν – εδώ και καιρό – μια νέα κοινωνική πραγματικότητα.

Και καθώς βαδίζουμε - «πρόσω ολοταχώς» … στην κάλπη των αυτοδιοικητικών εκλογών – κάνει επιτακτική, αναγκαία και επείγουσα την εφαρμογή μιας αξιόλογης κοινωνικής πολιτικής από τους μελλοντικούς δημοτικούς άρχοντες και συμβούλους !..

… Δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης - σε συνδυασμό και με άλλες σοβαρές και υλοποιήσιμες επιλογές ανάπτυξης και δημιουργίας - για τις οποίες θα πρέπει να δεσμευθούν από τώρα 

·        με τον πλέον κατηγορηματικό και ειλικρινή τρόπο,

·        με την πλέον έντιμη, την πιο ειλικρινή , την πιο ουσιαστική τοποθέτηση και πρόταση, όλοι όσοι «εκτίθενται» - με κάθε τρόπο – στις προσεχείς εκλογές.

Το δίλλημα, φυσικά,

·        δεν είναι μεταξύ… «μαυρογιαλουρισμού» και «κομματικού οπορτονισμού»…

·        δεν είναι το «μνημονιακός – αντιμνημονιακός» που άλλωστε -εν πολλοίς- έχει ξεπερασθεί…

Είναι πάνω απ’ όλα:

«αποτελεσματικός – αναποτελεσματικός» Δήμαρχος, Αντιδήμαρχος, Δημοτικός Σύμβουλος κλπ...

Και όχι μόνον:

Η δέσμευση – εκ μέρους των υποψηφίων – να αλλάξουν πορεία και νοοτροπία για

·        την καθημερινότητά μας

·        το παρόν και το μέλλον της γειτονιάς μας, της πόλης μας, αλλά και

·        για όλα αυτά που δικαιούνται όλοι οι πολίτες

Προφανώς, φυσικά υπάρχουν ακόμη τμήματα των τοπικών κοινωνιών που παραμένουν «δέσμια» μιας  πελατειακής λογικής … Πολίτες – δημότες που θα σπεύσουν να ψηφίσουν αυτούς που προβάλλουν «ανέξοδες υποσχέσεις», αυτούς που τους «χαϊδεύουν τα αφτιά» και όλους αυτούς που με κάθε «τρόπο»,  «μέσο»  και «υπόσχεση»  τους έχουν εγκλωβίσει σ΄ ένα κλίμα φανατισμού, αντιπαροχής και διαπλοκής.

Αντίθετα, ωστόσο, είναι εύλογη και έκδηλη η βούληση σημαντικού τμήματος των τοπικών κοινωνιών που έχουν θέσει … «τελεία και παύλα» στις συνταγές, στις εξαρτήσεις και στις ιδεοληψίες του παρελθόντος !..

Αρκεί να μην εφαρμοσθεί – για άλλη μια φορά – στην πράξη εκείνο το αξίωμα που διατείνεται :

«Όλοι θέλουν ν΄ αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δε θέλει ν΄ αλλάξει τον εαυτό του …» 

Και το σπουδαιότερο :

«… Στις εκλογές βλέπεις (πολλές φορές) ό,τι συμβαίνει και στις  ζυγαριές : οι άδειοι δίσκοι ανεβαίνουν και οι γεμάτοι κατεβαίνουν …»

«Οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη»

ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ: Η Ιδιοφυΐα του πλήθους

 

 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΚΕΤΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ, ΜΙΣΟΣ, ΒΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟ ΑΝΘΡΩΠΟ που αρκεί για να προμηθεύσει οποιονδήποτε στρατό μια οποιαδήποτε μέρα, και οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του, και οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη, και οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη…


EΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΚΥΡΥΤΤΟΥΝ ΘΕΟ, ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΘΕΟ.
Εκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη.
Εκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.
Προσοχή στους κήρυκες. Προσοχή στους γνώστες.
Προσοχή σ’ εκείνους που όλο διαβάζουν βιβλία.
Προσοχή σ’ εκείνους που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια,
είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν.

ΠΡΟΣΟΧΗ Σ’ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΑΙΝΕΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΕΠΑΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ. Προσοχή σ’ εκείνους που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν. Προσοχή σ’ εκείνους που αναζητούν τα πλήθη, γιατί είναι ένα τίποτα μόνοι τους.
Προσοχή στο μέσο άντρα. Τη μέση γυναίκα.
Προσοχή στην αγάπη τους, η αγάπη τους είναι μέτρια αναζητά το μέτριο.

ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΔΙΟΦΥΪΑ ΣΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΚΕΤΗ ΙΔΙΟΦΥΪΑ ΣΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΚΟΤΩΣΕΙ, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά. Θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε… Οτιδήποτε διαφοροποιείται απ' τα δικά τους μέτρα.

ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΕΧΝΗ, ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ, θα εκλάβουν την αποτυχία τους ως δημιουργών μόνο ως αποτυχία του κόσμου συνολικά. Ανίκανοι όπως είναι να αγαπήσουν πλήρως
θα θεωρήσουν και τη δική σας αγάπη ελλειπή
και θα σας μισήσουν γι’ αυτό
και το μίσος τους θα είναι τέλειο.
Όπως ένα αστραφτερό διαμάντι
όπως ένα μαχαίρι, όπως ένα βουνό,
όπως μια τίγρη, όπως το δηλητήριο…

Η πιο τελειοποιημένη Τέχνη τους.


Τσαρλς Μπουκόφσκι, (16 Αυγούστου 1920 - 9 Μαρτίου 1994), αμερικανός ποιητής και συγγραφέας. Από τη στιγμή του θανάτου του, ο Μπουκόφσκι έχει γίνει θέμα πάμπολλων άρθρων κριτικής απέναντι στη ζωή και το έργο του. Αν και αγαπήθηκε από το κοινό κι έγινε σύμβολο για ανθρώπους με προβλήματα αλκοολισμού, οι ακαδημαϊκοί κριτικοί έχουν δώσει ελάχιστη σημασία στα γραπτά του. Θεωρείται όμως από πολλούς ένας πολύ σπουδαίος ποιητής, με μεγάλη επιρορή. Οι Ζαν Ζενέ (Jean Genet) και Ζαν-Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Sartre) τον είχαν χαρακτηρίσει ως τoν «μεγαλύτερο ποιητή» της Αμερικής. Έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία. Ανάμεσα στα πιο γνωστά που κυκλοφορούν και στα ελληνικά είναι τα Σημειώσεις ενός Πορνόγερου Ι και ΙΙ, Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας, Η Λάμψη της Αστραπής Πίσω Από το Βουνό και Γυναίκες.




http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG5975

 

Ελληνική οικογένεια: όταν η ανάγκη βαφτίζεται αγάπη

Ο θεσμός της οικογένειας, κρατά τα σκήπτρα. Είναι ο σημαντικότερος θεσμός του ανθρώπου και γιατί;

Τρύφων Ζαχαριάδης: Ο βιολογικός ορισμός της οικογένειας δεν ανταποκρίνεται στην ευρύτερη  διάστασή του, ούτε κοινωνιολογικά ούτε απόλυτα ψυχολογικά. Συχνά, άτομα χωρίς σχέσεις αίματος μπορούν να αποτελέσουν μία οικογένεια. Η λειτουργία της οικογένειας υπάρχει από τη στιγμή που δημιουργούνται δεσμοί στις σχέσεις των μελών της. Πράγματι, ο θεσμός διατήρησε τα πρωτεία του ισχυρά. Διατηρήθηκε, γιατί είναι ανθρώπινη ανάγκη να ανήκουμε κάπου και να προσδοκούμε αυτό το «κάπου» να μας προσδώσει ασφάλεια, στήριξη, κατανόηση και αποδοχή.

Τι νόημα αποδίδετε στην έννοια της «δεμένης» ελληνικής οικογένειας; Μπορεί να «δέσει» το μέλλον των παιδιών της;

Τρύφων Ζαχαριάδης: Είναι αλήθεια πως στον τόπο μας η δομή της «καλής» οικογένειας κρατά ιδιαιτερότητες, που έχουν σχεδόν πάντα σχέση με τις ανάγκες των γονιών. Διατηρούν τρόπους εκπαίδευσης και συμπεριφοράς που ευνουχίζουν την συναισθηματική ωριμότητα των παιδιών.  Μέσα στο πλαίσιο της υπερβολικής προστασίας και προσφοράς, αρνούνται να τα αφήσουν να εξελιχθούν και να αναλάβουν τον εαυτό τους , δεν τους επιτρέπουν να αυτονομηθούν. Η υπενθύμιση: «Είμαστε πολύ δεμένη οικογένεια» κρύβει την διευκρίνιση-απειλή: «Κανένας από αυτή την οικογένεια δεν είναι έτοιμος (ώριμος) να αποχωριστεί κανέναν». Όσο πιο αδύναμα καθιστούν τα «μικρά» μέλη της οικογένειας, τόσο πιο «δεμένη» και «καλή», την αντιλαμβάνονται.  Στατιστικά, οι «δεμένες» οικογένειες «δένονται» κυρίως από τις ανάγκες της μητέρας, που φυσικά δεν καλύπτονται από την συναισθηματική οντότητα του πατέρα-συζύγου. Η χειραφέτηση του παιδιού θυσιάζεται στο βωμό των γονεϊκών αναγκών. Δεν θέλουν, δηλαδή, να εγκαταλειφθούν από το παιδί, επειδή το επιλέγουν ως συναισθηματικό σύντροφο. Την ανάγκη τους, την βαφτίζουν αγάπη: «Μας λατρεύει και δεν θέλει να φύγει από κοντά μας»! Πιστέψτε με, όταν τα παιδιά «επιλέγουν για φίλους» τους γονείς, δεν αποκτούν εύκολα εραστές!

Μονογαμία και Πολυγαμία - Η ανταρσία του Μπάουντυ

 

Όταν λοιπόν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στη μονογαμία και την πολυγαμία, με την προϋπόθεση ότι οι δύο αυτές πρακτικές αποκλείουν η μία την άλλη, η μονογαμία ίσως να ευνοεί λιγότερο επιθετικές ή καταστροφικές συμπεριφορές. Αυτό. πιθανόν να αληθεύει και για τον άνθρωπο. Η μονογαμία, υπαγορευμένη από θεσμούς, νόμους ή θρησκείες, φαίνεται πως περιορίζει τον καταστροφικό ανταγωνισμό ανάμεσα στους άντρες. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, οι γερμανικές φυλές που ταλαιπώρησαν τόσο τη Ρώμη,οφείλουν εν μέρει τις επιτυχίες τους στο γεγονος ότι ήταν μονογαμικές κοινωνίες και, κατά συνέπεια, εκδήλωναν την επιθετικοτητά τους εκτός των κοινωνιών τους, με θύμα βέβαια τη Ρώμη.

Ο Τάκιτος είχε διαισθητικά προβλέψει πως η πολυγαμία συνεπάγεται τον ανταγωνισμό, τη βία και την επιθετικότητα. Κανείς όμως δεν θα μπορούσε να προβλέψει τη δραματική κατάληξη που είχε μια άλλη πράξη βίας, η ανταρσία του Μπάουντυ.

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

Δεκα κανόνες για να είσαι άνθρωπος

"Η ζωή αποτελείται από μία σειρά  μαθημάτων τα οποία πρέπει να τα ζήσουμε για να τα κατανοήσουμε." ~ (Helen Keller)

--------

1. Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να σου αρέσει ή να το μισείς αλλά είναι δικό σου να το κρατήσεις για όλη την περίοδο της ζωής σου.

2. Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι γραμμένος σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης ανεπίσημο σχολείο που ονομάζεται “ζωή”.

3. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα.  Η προσωπική ανάπτυξη είναι μια διαδικασία δοκιμών, λαθών και πειραματισμών…Τα «αποτυχημένα» πειράματα είναι μέρος της διαδικασίας τόσο όσο είναι και τα πειράματα που τελικά «πέτυχαν».

4. Τα μαθήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να τα μάθεις. Ένα μάθημα θα σου παρουσιαστεί με διάφορες μορφές, μέχρι να το μάθεις. Όταν θα το έχεις μάθει, μπορείς να προχωρήσεις στο επόμενο.

5. Η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ. Δεν υπάρχει καμία περίοδος της ζωής σου που δεν περιλαμβάνει μαθήματα. Αν είσαι ζωντανός, αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν μαθήματα.

6. Το “εκεί” δεν είναι καλύτερο μέρος από το “εδώ”. Όταν το “εκεί” έχει γίνει “εδώ”, απλά θα αποκτήσεις ένα άλλο “εκεί” που θα μοιάζει πάλι καλύτερο από το “εδώ”.

7. Οι άλλοι άνθρωποι είναι απλώς καθρέφτες σου. Δεν μπορείς να αγαπήσεις ή να μισήσεις κάτι σχετικά με ένα άλλο πρόσωπο εκτός και αν αντανακλά κάτι που αγαπάς ή μισείς στον εαυτό σου.

8. Το τι θα κάνεις την ζωή σου, εξαρτάται από εσένα. Έχεις όλα τα εργαλεία και τους πόρους που χρειάζεσαι. Τι τι θα κάνεις με αυτά εξαρτάται από εσένα. Η επιλογή είναι δική σου.

9. Οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα σου. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα της ζωής βρίσκονται μέσα σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να παρατηρήσεις, να ακούσεις και να εμπιστευτείς.

10. Θα τα ξεχάσεις όλα αυτά.

     ~ Dr. Chérie Carter-Scott , "If Life Is a Game, These Are the Rules", 1998

 

 ~ kala-nea.gr/archives/32665

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Dust in the wind