Λυρικός στην έκφρασή του, έκλεισε στους στίχους του τον έρωτα ως αντίδοτο εναντίον τού καθημερινού πόνου.
enet.gr
Δευτέρα 9 Μαΐου 2011
«Έφυγε» ο ποιητής, φιλόλογος και κριτικός λογοτεχνίας Μάνος Λουκάκης
Λυρικός στην έκφρασή του, έκλεισε στους στίχους του τον έρωτα ως αντίδοτο εναντίον τού καθημερινού πόνου.
enet.gr
Αντίστροφη μέτρηση
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Την μοναξιά σου είδα και φοβήθηκα
στο βλέμμα σου το σκοτεινό θυμήθηκα
την περασμένη μου ζωή
πόσο με τρόμαξες
Κι ένα πρωί το άγγιγμα σου
ήρθε σαν ξύπνημα
μα μέχρι να νυχτώσει
είχε γίνει δίλημμα
της μετρημένης μου ζωής
Πόσο με τρόμαξες
Μες του κορμιού μου
την τρελή την εγκατάλειψη
είδα το έργο της ζωής μου
σ΄επανάληψη
Κι είπα να τρέξω να κρυφτώ
και τώρα που αρχίζει
η αντίστροφη μέτρηση
αρχίζω να μετράω εγώ
και φύγε πρώτα εσύ
πάρε και τη φωτιά μαζί
Να μην θυμάμαι πια
Φρίντριχ Σίλερ (Γερμανός ποιητής +1805)
«Η κατάρα του κακού είναι ότι εξακολουθεί να γεννάει το κακό.»
«Απ’ όλα τα θηρία, το αγριότερο είναι ο άνθρωπος, όταν θυμώνει.»
«Οι εποχές συσσωρεύονται. Κι ό,τι γίνεται στάχτη απ’ το χρόνο, μετατρέπεται σε θρησκεία.»
«Η άμιλλα είναι ευγενικό πάθος, άξιο για εκτίμηση, πολύτιμο κτήμα.»
sansimera.gr
Κυριακή 8 Μαΐου 2011
Άννα μην κλαις -Μαρία Δημητριάδη
Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας
Άλλες ερμηνείες:
Δήμητρα Γαλάνη
Ρίτα Αντωνοπούλου
Υπόγεια Ρεύματα
Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
(Άννα μην κλαις)
θα γυρέψουμε βερεσέ απ' τον μπακάλη.
Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί
Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
(Άννα μην κλαις)
Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.
Ο στρατός ξεκινά
(Άννα μην κλαις)
Σαν γυρίσω ξανά
θ' ακολουθώ άλλες σημαίες.
Ο στρατός ξεκινά
Μέρα εορτασμού της μητρότητας και ευχαριστιών προς τη μητέρα, με αρχαιοελληνική προέλευση. Στη σύγχρονη εποχή, η αμερικανίδα Άννα Μαρία Ριβς Τζάρβις ήταν εκείνη που είχε πρώτη την ιδέα να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή όλων των μητέρων.
Οι αγώνες της ευοδώθηκαν στις 9 Μάιου του 1914, όταν ο αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον υπέγραψε προκήρυξη, σύμφωνα με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Έκτοτε, πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.
Της Άρνης το νερό
Μουσική Στίχοι Ερμηνεία
Σταύρος Σιόλας
Της Άρνης το νερό Της Άρνης το νερό
Της αρνησιάς Της αρνησιάς τη βρύση
Της Άρνης το νερό το ήπιες και...το ήπιες και μ' αρνήθης
Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ
Της λήθης το στενό το πέρασες... το πέρασες κι εχάθης
Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ
στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ...
.........................................................
Βασίζεται στο ποίημα ¨ΛΗΘΗ¨ του Λορέντζου Μαβίλη
"Λήθη"
Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε
τὴν πίκρια τῆς ζωῆς.
Ὅντας βυθίσει
ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ακλουθήσει,
μὴν τοὺς κλαῖς,
ὁ καημός σου ὅσος καὶ νἆναι
Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε
στῆς λησμονιᾶς τὴν κρουσταλλένια βρύση·
μὰ βοῦρκος τὸ νεράκι θὰ μαυρίσει,
ἂ στάξει γι᾿ αὐτὲς δάκρυ ὅθε ἀγαπᾶνε.
Κι ἂν πιοῦν θολὸ νερὸ ξαναθυμοῦνται.
Διαβαίνοντας λιβάδια ἀπὸ ἀσφοδύλι,
πόνους παλιούς, ποὺ μέσα τους κοιμοῦνται.
Ἂ δὲ μπορεῖς παρὰ νὰ κλαῖς τὸ δείλι,
τοὺς ζωντανοὺς τὰ μάτια σου ἂς θρηνήσουν:
Θέλουν μὰ δὲ βολεῖ νὰ λησμονήσουν.
σημ. Άρνη είναι μια πηγή στην Άνδρο αν και στη αρχ. Ελλ. Μυθολ. Άρνη ήταν η πηγή που βρισκόταν στον κάτω κόσμο στη Λήθη από όπου έπιναν οι νεκροί για να ξεχάσουν τι άφηναν στον πάνω κόσμο
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
Η αυστριακή βουλή έκοψε το Μαουτχάουζεν του Θεοδωράκη
Η πρόεδρος του Σώματος επικαλέστηκε τις «επανειλημμένες αντισημιτικές δηλώσεις» του συνθέτη
Όπως μετέδωσε η δημόσια Αυστριακή Ραδιοφωνία (και το Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΡΑ), αναφερόμενη στην τελετή μνήμης η πρόεδρος της αυστριακής Βουλής αιτιολόγησε την απόφασή της επικαλούμενη τις «επανειλημμένες αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη τα προηγούμενα χρόνια, με τις οποίες ο ίδιος άφησε άσχημες εντυπώσεις». Τελικά, το Μαουτχάουζεν αντικαταστάθηκε από άλλα μουσικά έργα.
Το συγκλονιστικό του μυθιστόρημα-χρονικό Μαουτχάουζεν, το οποίο βασίζεται στις εμπειρίες του από την τραγική ζωή στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης, Μαουτχάουζεν, όπου ο ίδιος έμεινε κρατούμενος από το καλοκαίρι του 1943 μέχρι το τέλος του πολέμου, έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης το 1965, για να κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα σε τριάντα εκδόσεις στα ελληνικά και σε δεκάδες ξένες γλώσσες.
tanea.gr
Παρασκευή 6 Μαΐου 2011
Έλληνας ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Κατάρ
Ο Μιχάλης Οικονόμου διηύθυνε την Φιλαρμονική Ορχήστρα του Κατάρ, για πρώτη φορά τον περασμένο Ιανουάριο, σε έργα Μητρόπουλου, Θεοδωράκη, Debussy και Elgar, ενώ παρουσιάστηκε και ένα έργο του ίδιου, με τίτλο «Δίηχον», βραβευμένο σε διαγωνισμό σύνθεσης στις Η.Π.Α.. Ακολούθησε και δεύτερη πρόσκληση για τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, οπότε και η σχέση του Οικονόμου με την Ορχήστρα εδραιώθηκε σε τέτοιο βαθμό, που στην πρόσφατη ψηφοφορία των 100 και πλέον μουσικών της Ορχήστρας, επελέγη ο Μιχάλης Οικονόμου μεταξύ όλων των προσκεκλημένων μαέστρων με τους οποίους έχουν συμπράξει στο παρελθόν. Οι υποχρεώσεις του Έλληνα μαέστρου περιλαμβάνουν παραπάνω από 15 συναυλίες το χρόνο καθώς επίσης και όλον τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό της ορχήστρας.
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Κατάρ αποτελείται από μουσικούς πολύ υψηλού επιπέδου από ολόκληρο τον κόσμο, και παρά το «νεαρό» της ηλικίας της, έχει συμπράξει με σολίστ και Μαέστρους διεθνούς κύρους, όπως, μεταξύ άλλων, οι Maazel, Albrecht, Kitajenco, Gaffigan, Kalb κ.ά. Η ορχήστρα στεγάζεται στο κτίριο της Όπερας της πρωτεύουσας του Κατάρ, Ντόχα.
Ο Μιχάλης Οικονόμου, με σπουδές στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ, είναι Μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων και Καθηγητής του Μουσικού Τμήματος στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Έχει τιμηθεί με βραβεία σε διαγωνισμούς σύνθεσης, μεταξύ άλλων, με το πρώτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό «Δημήτρης Μητρόπουλος», και έργα του έχουν παρουσιαστεί, κατόπιν παραγγελίας, στο Κάρνεγκυ Χωλ και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Έχει συμπράξει με Ορχήστρες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Marlene Dietrich (+ 1992)
Lili Marlene
Underneath the lantern by the barrack gate
Darling I remember the way you used to wait
Twas there that you whispered tenderly
That you loved me
You'd always be
My Lili of the lamplight
My own Lili Marlene
Time would come for roll call
Time for us to part
Darling I'd caress you and press you to my heart
And there 'neath that far off lantern light
I'd hold you tight
We'd kiss good-night
My Lili of the lamplight
My own Lili Marlene
Orders came for sailing somewhere over there
All confined to barracks was more than I could bear
I knew you were waiting in the street
I heard your feet
But could not meet
My Lili of the lamplight
My own Lili Marlene
Resting in a billet just behind the line
Even tho' we're parted your lips are close to mine
You wait where that lantern softly gleams
Your sweet face seems to haunt my dreams
My Lili of the lamplight
My own Lili Marlene
When we are marching in the mud and cold,
And when my pack seems more than I can hold
My love for you renews my might
I'm warm again
My pack is light
It's you Lili Marlene
It's you Lili Marlene
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
"Οι φιλόσοφοι απλά ερμήνευσαν τον κόσμο, με διάφορους τρόπους˙ το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε." Καρλ Μαρξ
| ► | Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η κοινωνική πρόοδος μπορεί να μετρηθεί από την κοινωνική θέση του ωραίου φύλου, συμπεριλαμβανομένων των άσχημων γυναικών. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η Λογική υπήρχε πάντα, αλλά όχι πάντα σε λογική μορφή. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η φιλοσοφία είναι για τον πραγματικό κόσμο ό,τι είναι ο αυνανισμός για τη σεξουαλική πράξη. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Οι επαναστάσεις είναι οι ατμομηχανές της ιστορίας. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Είμαι υπέρ του ελεύθερου εμπορίου -διασπά τις παλιές εθνικότητες. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Να αμφιβάλλεις για όλα. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Τίποτε δεν μπορεί να έχει αξία, αν δεν έχει χρησιμότητα. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | H Ελληνική Φιλοσοφία φαίνεται ότι βρήκε κάτι που μια καλή τραγωδία δεν πρέπει να βρίσκει ποτέ: ένα πληκτικό τέλος. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. (Η πρώτη φράση από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο) | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Ολόκληρη η κοινωνική ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πάλη των τάξεων | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η θρησκεία είναι η αδυναμία του ανθρώπινου μυαλού να αντιμετωπίσει συμβάντα που δεν μπορεί να καταλάβει. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Στην αστική κοινωνία το Κεφάλαιο είναι ανεξάρτητο και εξατομικευμένο, ενώ ο άνθρωπος είναι εξαρτώμενος και δεν έχει ατομικότητα. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Ας τρέμει η κυρίαρχη τάξη από την κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από τις αλυσίδες τους. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Προλετάριοι όλων των λαών, ενωθείτε! (Από το κομμουνιστικό μανιφέστο [1848]) | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Δεν είμαι Μαρξιστής! | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Το κεφάλαιο είναι νεκρή εργασία, που σαν βρικόλακας, ζει μόνο ρουφώντας το αίμα της ζωντανής εργασίας. Και όσο πιο πολύ ζει, τόσο πιο πολύ αίμα ρουφάει. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Η θεωρία του κομμουνισμού μπορεί να συνοψισθεί σε μια πρόταση: κατάργηση της ιδιωτικής περιουσίας. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Πηγαίνετε, βγείτε έξω. Τα τελευταία λόγια είναι για τους ανόητους που δεν έχουν πει αρκετά. (Τα τελευταία του λόγια…) | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ► | Καταδικάζω τον Δαρβινισμό σαν μια μικροαστική φιλοσοφία που αντανακλά την ανταγωνιστική πάλη σε μια καπιταλιστική κοινωνία. |
Βασίλης Διαμαντόπουλος
" ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΜΥΛΟΙ ...ΑΛΕΘΑΝ "
το Σάββατο 7 Μαΐου 2011 και ώρα 11.00 π.μ.
αλλά και την Κυριακή 8 Μαΐου 2011 και ώρα 13.00 μ.μ.
στο " Μουσείο Ελληνικής Λαογραφίας ",
Μπορουμε να δούμε το κατάξανθο σιτάρι και κριθάρι στους βιολογικούς σιτοβολώνες
καθώς και το λυγερόκορμο καλαμπόκι, να μεγαλώνουν υπομονετικά, να δένουν και να ομορφαίνουν μέρα με την ημέρα,
περιμένοντας μικρούς και μεγάλους που θα τα μελετήσουν
και θα λάβουν γνώση για το πώς οι άνθρωποι τα καλλιεργούσαν κάποτε με μόχθο,
αφού ήταν για χιλιάδες χρόνια τα κύρια στοιχεία της διατροφής τους.
Μετά τον κοπιαστικό θερισμό με ''δρεπάνια'' και ''λελέκια'',
πρέπει όλοι να παροτρύνουμε τα αλογάκια να αλωνίσουν,
γυρίζοντας γύρω γύρω μέχρι να "πέσει" ο καρπός ολόφρεσκος,
ενώ ο άνεμος θα μας βοηθήσει να "λιχνίσουμε"
και έτσι να ξεχωρίσουμε την ήρα από το πολύτιμο σιτάρι.
Το τρεχούμενο νερό πέφτει ήδη από ψηλά πάνω στην ολοστρόγγυλη ''φτερωτή'' ενός εντυπωσιακού α υ θ ε ν τ ι κ ο ύ ν ε ρ ό μ υ λ ο υ!Έτσι, δίνει κίνηση στη μία από τις δύο μεγάλες και βαριές φρεσκοακονισμένες μυλόπετρες, που περιμένουν το "γέννημα" να το αλέσουν για να βγει το τόσο χρήσιμο για τη διατροφή μας αλεύρι.
Μικροί και μεγάλοι, εκστατικοί μπροστά στην αστείρευτη εφευρετικότητα του ανθρώπου μα και στην απαραίτητη επικουρία και δύναμη του νερού,
μαθαίνουν τα πάντα για τη λειτουργία, την ιστορία
και τον πολιτισμικό χαρακτήρα των παραδοσιακών νερόμυλων.
Όμως κι εμείς δε θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια!
Θα γυρίσουμε με κόπο τους οικιακούς πέτρινους ''χερόμυλους'',
θα νιώσουμε τον καθημερινό αγώνα των ανθρώπων
και θα αλέσουμε τα αγνά δημητριακά και με αυτόν τον τρόπο.
Με προσμονή βλέπουμε σιγά σιγά τα μικρά αυτά σποράκια
να μετατρέπονται σε αφράτο αλεύρι.
Αλεύρι, το οποίο έχοντας τα μανίκια σηκωμένα, θα ζυμώσουμε για να φτιάξουμε ψωμί!
Μέχρι να ζυμωθεί το ψωμί, ο μεγάλος π α ρ α δ ο σ ι α κ ό ς ξ υ λ ό φ ο υ ρ ν ο ς
έχει "φάει" τα ξύλα κι έχει "κάψει" όσο πρέπει για να το ψήσει.
Μόλις βγει ζεστό ζεστό, όλοι όσοι δούλεψαν, δικαιούνται ένα κομμάτι από τον κόπο τους...
Το δημοφιλέστατο εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Τότε που οι μύλοι ..άλεθαν",
εντάσσεται στα Διεθνώς Αναγνωρισμένα και Βραβευμένα Εκπαιδευτικά Προγράμματα
που διοργανώνει για έβδομη συνεχόμενη χρονιά! και με μεγάλη επιτυχία
το "Μουσείο Ελληνικής Λαογραφίας",
το οποίο εδρεύει εντός του "ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ",
σε συνεργασία με τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Προστασίας και Ανάδειξης
Πολιτιστικών και Περιβαλλοντικών Αγαθών "ΤΟ ΑΛΛΟΤΙΝΟ",
πρόγραμμα που επισκέπτονται κάθε χρόνο
πάνω από 25.000 μαθητές σχολείων από όλη την Ελλάδα
καθώς και φοιτητές Πανεπιστημίων από όλον τον κόσμο.
Τα σπανιότατα μουσειακά εκθέματα ζ ω ν τ α ν ε ύ ο υ ν στα χέρια μικρών και μεγάλων,
που μπορούν να εργαστούν με αυτά και να μεταφερθούν σε άλλες εποχές.
Μοναδική βέβαια εμπειρία για όλους ο αρχοντικός πέτρινος νερόμυλος,
που λειτουργεί με την απαραίτητη συνεργασία του ορμητικού νερού
και αλέθει ακούραστα το σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι.
Οι θέσεις είναι περιορισμένες.
έχετε την ευκαιρία να δείτε εικόνες των εγκαταστάσεων
του "Μουσείου Ελληνικής Λαογραφίας" και του Πάρκου,
που βρίσκονται σε έναν καταπράσινο χώρο 25.000 τμ μέσα στη φύση.
16o χλμ. προέκτασης Αττικής Οδού προς Λαύριο
Γραμμές Επικοινωνίας: (0030) 22990 - 47999 / 67999 / 67770
fax: (0030) 22990 - 47031
E-mail: wellcome@politistikoparko.gr
Σημ. 1: Το ''Μουσείο Ελληνικής Λαογραφίας'' όπως και το ''ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ''
δέχεται καθημερινά και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες,
μιας και εδώ και χρόνια είναι προσβάσιμο γι' αυτά σε όλη του την έκταση.
Σημ. 2: Οι καλλιέργειες του Μουσείου (ελαιώνες, αμπελώνες, σιτοβολώνες κ.λ.π.)
καθώς επίσης και ολόκληρου του Πάρκου, είναι φυσικά βιολογικές.
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Charles Aznavour "Yesterday When I Was Young"
yesterday when i was young
the taste of life was sweet as rain upon my tongue
i teased at life as if it were a foolish game
the way the evening breeze may tease a candle flame
the thousand dreams i dreamed, the splendid things i planned
i always built, alas, on weak and shifting sand
i lived by night and shunned the naked light of day
and only now i see how the years ran away
yesterday when i was young
so many drinking songs were waiting to be sung
so many wayward pleasures lay in store for me
and so much pain my dazzled eyes refused to see
i ran so fast that time and youth at last ran out
i never stopped to think what life was all about
and every conversation i can now recall
concerned itself with me, and nothing else at all
yesterday the moon was blue
and every crazy day brought something new to do
i used my magic age as if it were a wand
and never saw the waste and emptiness beyond
the game of love i played with arrogance and pride
and every flame i lit too quickly, quickly died
the friends i made all seemed somehow to drift away
and only i am left on stage to end the play
there are so many songs in me that won't be sung
i feel the bitter taste of tears upon my tongue
the time has come for me to pay for
yesterday when i was young
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)