Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

10 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού

"Ένας στους δυο θανάτους, ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο, οφείλεται σε καρδιαγγειακό επεισόδιο και όχι στη νόσο αυτή καθ’ αυτή !!", αυτό ανέφερε ο κ Χρήστος Ιατρού, πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, κατά την διάρκεια Συνέντευξης Τύπου, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Νεφρού, η οποία εορτάζεται στις 10 Μαρτίου.

«Σε ασθενείς, τόνισε χαρακτηριστικά ο κ Ιατρού, που βρίσκονται σε τελικό στάδιο ΧΝΝ και υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, η θνητότητα είναι 10 με 20 φορές μεγαλύτερη από το γενικό πληθυσμό, ενώ το 40 με 50% των θανάτων τους οφείλεται σε καρδιαγγειακό επεισόδιο».
Επίσης , σύμφωνα με όσα συμπλήρωσε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας «Έχει βρεθεί ότι, σ’ όσους ασθενείς βρίσκονται στο τελικό στάδιο της ΧΝΝ, ο κίνδυνος θανάτου από καρδιακό επεισόδιο αυξάνει κατά:
46% σ΄ αυτούς που έχουν απώλεια της νεφρικής λειτουργίας κατά 30%. Και
131% σ΄ αυτούς που έχουν χάσει το 50-70% της νεφρικής λειτουργίας»!!!

Στην κατεύθυνση αυτή η Ελληνική Νεφρολογική Εταιρεία θα πραγματοποιήσει στις 10 Μαρτίου, με την ευγενική χορηγία των εταιρειών Roche (Hellas) A.E. και Abbott Laboratories (Ελλάς) Α.Β.Ε.Ε., ενημερωτική καμπάνια με ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σπότ και διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων στην Αθήνα, σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας , αλλά και στα ιδιωτικά θεραπευτήρια που διαθέτουν μονάδες αιμοκάθαρσης.
http://www.eviaportal.gr/content.asp?ID=8600

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Θα βρεθούμε ξανά ...



Στίχοι: Σαμαρτζής Τάσος


Μουσική: Μαυρουδής Νότης

Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας







Εδώ, θα ρίξω στη θάλασσα

σαν πέτρες τα χρόνια που χάλασα

εδώ, θα μου φέρει το κύμα

ένα γράμμα που θα έχει και ρίμα

και θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή:

Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Φιλικοί...



Θα βρεθούμε ξανά

όταν όλα θα έχουν περάσει -

στην Πατρίδα φιλιά

και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει -

θα βρεθούμε ξανά

όταν όλοι θα έχουν αλλάξει -

θα βρεθούμε ξανά...



Εδώ, αρχαία μου θάλασσα

που ξέρεις τι βάσανα τράβηξα

εδώ, θα μου στείλει τ' αγέρι

ένα γράμμα απ' τ' αόρατα μέρη

ο χαμένος ο λόγος, ο πιο ζεστός:

Σεφέρης, Κάλβος, Εμπειρίκος, Σολωμός...

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ-ΠΟΙΗΜΑΤΑ (9 Μαρτίου 1925)

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Νίκος Σκαλκώτας, 8 Μαρτίου 1904

Σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ο Σκαλκώτας παρέμεινε πιστός στα νεοκλασικά ιδανικά της "Νέας Αντικειμενικότητας" (Neue Sachlichkeit) και της "απόλυτης μουσικής" που διακηρύχθηκαν το 1925. Όπως ο Σένμπεργκ, καλλιέργησε επίμονα κλασικές φόρμες, αλλά ο κατάλογος των έργων του χωρίζεται σε έργα ατονικά και δωδεκαφθογγικά, και σε τονικά έργα, ενώ και οι δύο κατηγορίες εκτείνονται χρονικά σε όλη τη συνθετική του καριέρα. Αυτή η φαινομενική ανομοιογένεια μπορεί να εντάθηκε από την αγάπη του για την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Παρόλα αυτά, παρέμεινε σκεπτικιστής στις προσπάθειες των Ελλήνων συγχρόνων του να την ενσωματώσουν στο σύγχρονο συμφωνικό στυλ, και μόνο σε ένα μεγάλο έργο αντιπαρέθεσε και ανάμειξε το παραδοσιακό, το ατονικό και το δωδεκαφθογγικό στυλ: η προγραμματική μουσική στο παραμυθόδραμα του Χρήστου Ευελπίδη "Με του Μαγιού τα μάγια" ο Σκαλκώτας ήταν προφανώς απρόθυμος να αναπτύξει το είδος αυτό των δομικών και στυλιστικών τάσεων που θα είχε προδώσει τα ιδανικά του για ενοποίηση, τα οποία είχε κληρονομήσει από τον Σένμπεργκ. Έτσι μπορεί να ιδωθεί σαν ένας σύνδεσμος ανάμεσα στην Δεύτερη Σχολή της Βιέννης, τη σχολή του Μπουζόνι και του Στραβίνσκι. Ο Σκαλκώτας ήταν ικανός να συνδέει διαφορετικά και κατά κάποιο τρόπο αντιθετικά στοιχεία και να μη συμβιβάζεται, αλλά μάλλον να εμπλουτίζει τη δική του αυθεντικότητα, ποικιλία και δύναμη έκφρασης. Παρόλα αυτά η μουσική του είχε μόνο περιορισμένη επιρροή στις μεταπολεμικές τάσεις, ακόμα και στην Ελλάδα, πιθανόν εξ' αιτίας των χωρίς συμβιβασμούς απαιτήσεων του τόσο από τον ακροατή όσο και από τον εκτελεστή, και των φαινομενικά συντηρητικών δομικών και θεματικών του προτιμήσεων.

Ημέρα της Γυναίκας - 8 Μαρτίου

Η ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ημερομηνία επιλέχθηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η ίδια ημερομηνία επιλέχτηκε τα επόμενα χρόνια από τις γυναίκες για να διαμαρτυρηθούν για τις κακές συνθήκες εργασίας και να ζητήσουν την ισότητα των δύο φύλων. Η άτυπη μέχρι τότε ημέρα της γυναίκας γιορτάστηκε επίσημα στις 8 Μαρτίου του 1909 στις ΗΠΑ και δύο χρόνια αργότερα καθιερώθηκε από την Σοσιαλιστική Διεθνή ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Σήμερα αρκετά από τα αιτήματα των γυναικών έχουν ικανοποιηθεί, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες και γι' αυτό η ημέρα της γυναίκας έχει χάσει το μεγάλο πολιτικό της νόημα. Την ημέρα αυτή κυρίως οι γυναίκες λαμβάνουν δώρα ως έκφραση εκτίμησης από τους άντρες.
Ο εορτασμός όμως της ημέρας της γυναίκας παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος. Σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών ενώ το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλων σε όλο τον κόσμο παραμένει ανικανοποίητο.

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Κούλουμα

Υπαίθριος πανηγυρισμός της «Καθαρής Δευτέρας».




Δεν έχει εξακριβωθεί η αρχαία προέλευση της εορτής αυτής που αποτελεί εορταστική ανάπαυλα ενώ ταυτόχρονα εορτάζονται τα μεθεόρτια της Αποκριάς και η έναρξη της Τεσσαρακοστής.

Στην Αθήνα από προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν από τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους «λατέρνας».




Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.



Σήμερα τα Κούλουμα γιορτάζονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας μαζί με το κύριο της ημέρας έθιμο του πετάγματος του «χαρταετού». Ειδικότερα στην Αθήνα με την ιστορική συνέχεια της παρουσίας του ανώτατου άρχοντα τονίζεται ιδιαίτερα η λαογραφική αξία του εθίμου αυτού



Καθαρά Δευτέρα

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί "καθαρίζονταν" πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.




Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα),ταραμάς και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού.



Τ΄ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;

Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος

σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια

Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια

και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια

(Δημοτικός σατυρικός θρήνος Φθιώτιδας)



Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Τ’ αγνάντεμα - απόσπασμα (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)

Ο ήλιος εχαμήλωνε κατά το βουνό, τα πρώτα πλοία είχαν γίνει άφαντα προ ώρας και η τελευταία γολέτα, μικρόν κατά μικρόν, εχώνευεν εις το μέγα πέλαγος.
Τα συγγενολόγια και τα φουσάτα των γυναικών, με τα καλαθάκια και τα μαχαιράκια τους, διεσπάρησαν ανά τους λόφους, κ’ έβγαζαν καυκαλήθρες και μυρόνια, κ’ έκοφταν φτέρες κι αγριομάραθα.
Σιγά-σιγά κατέβη ο ήλιος εις το βουνόν και αυταί κατήλθον εις την πολίχνην.
Η νυκτερινή αύρα εσύριζεν εις τα δένδρα, και οι λογισμοί των γυναικών επετούσαν μαζί της, κ’ έστελλαν πολλάς ευχάς εις τα κατάρτια, εις τα πανιά και εις τα εξάρτια των καραβιών.
Και βαθιά, εις την σιωπήν της νυκτός, τίποτε άλλο δεν ηκούσθη ειμή το λάλημα του νυκτερινού πουλιού, και το άσμα μιας τελευταίας συντροφιάς ναυτικών, μελλόντων ν’ αναχωρήσωσιν αύριον.
“Σύρε, πουλί μου στο καλό – και στην καλή την ώρα”.

http://ellinisti.com/?p=3025

4 ΕΠΟΧΕΣ- VIVALDI

Αντόνιο Βιβάλντι

Τα έργα του Βιβάλντι είχαν χαθεί για σχεδόν 200 χρόνια και μόνο σε λίγους μυημένους ήταν γνωστό το όνομα και η σημασία του για τη μουσική του μπαρόκ (). Στη δεκαετία του 1920 παρουσιάστηκαν σε ένα παλαιοπώλη μοναχοί κάποιου μοναστηριού της Ιταλίας και προσέφεραν παλαιά βιβλία και παρτιτούρες για να εισπράξουν χρήματα, με τα οποία θα συντηρούσαν τα κτίριά τους. Ο παλαιοπώλης, συμπτωματικά με σημαντική μουσική παιδεία, αναγνώρισε στις παρτιτούρες έργα της εποχής μπαρόκ και διέβλεψε Βιβάλντι. Δυστυχώς η συλλογή αυτή περιείχε μόνο τις ζυγές σελίδες από τις παρτιτούρες. Οι μονές σελίδες, όσο και αν αναζητήθηκαν, δεν βρέθηκαν σ' αυτό το μοναστήρι ή σε άλλο της περιοχής. 'Αρχισε τότε μια αστυνομική αναζήτηση, στην οποία συνέβαλε και το δικτατορικό καθεστώς του Μουσολίνι, με αποτέλεσμα να εντοπιστούν οι μονές σελίδες μετά από αρκετά χρόνια στην κατοχή ενός υπέργηρου βιομήχανου, ο οποίος γνώριζε τη σημασία των εντύπων που κατείχε και δεν τα έδινε για κανένα χρηματικό ποσό. Μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, πιθανόν και με πιέσεις από το δικτατορικό καθεστώς, δέχτηκε ο βιομήχανος να παραδώσει τις μονές σελίδες και έτσι δόθηκαν σε μικρό χρονικό διάστημα στη δημοσιότητα εκατοντάδες έργα του μεγάλου Ιταλού συνθέτη.

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

«Ο περίπατος του σχιζοφρενικού: μια απο-δρομική έκθεση».

 Ατομική έκθεση του Βασίλη Μπαλάτσου

Γκαλερί The Apartment  
Είσοδος ελεύθερη 
24.02.2011 έως 02.04.2011
Τετάρτη έως Παρασκευή 17:00-20:00
Σάββατο 12:00-17:00



Η έκθεση «Ο περίπατος του σχιζοφρενικού: μια απο-δρομική έκθεση» δεν είναι μια παρουσίαση μιας καινούργιας σειράς έργων αλλά αποτελεί μια εννοιολογική πρόταση, ένα απόσταγμα της πρακτικής ενός πολυσχιδή καλλιτέχνη.
Ο Βασίλης Μπαλατσός είναι γνωστός για τα Independent Landscapes, επιτοίχιες εγκαταστάσεις με αυτοκόλλητες ταινίες που ορίζουν τα περιγράμματα του αστικού τοπίου και έχουν αισθητικές συγγένειες με τον ευρωπαικό μοντερνισμό του Mondrian. Στην παρούσα έκθεση ο καλλιτέχνης παρουσιάζει ένα καινούργιο Independent Landscape, το οποίο έγινε μέσα στο χώρο λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γκαλερί. Οι αυτοκόλλητες ταινίες που έχουν χρησιμοποιηθεί διακρίνονται για την συγκρατημένη μονο-χρωμία ή ακόμα και την α-χρωμία τους προτάσσοντας μια πιο εγκεφαλική προσέγγιση.
Ο καλλιτέχνης για πρώτη φορά εντάσσει ζωγραφικά έργα στη σύνθεση της εγκατάστασης αρνούμενος έτσι να διαχωρίσει πρακτικές, μέσα και είδη όσον αφορά στη θέαση και ανάγνωση της δουλειάς του. Παρουσιάζει επίσης καινούργια κολλάζ καθώς και ένα καινούργιο γλυπτό σε διάλογο με μια σειρά από παλαιότερα σχέδια, αναθεωρώντας, επανεξετάζοντας και διευρύνοντας έτσι τα όρια της δουλειάς του. Αποθώντας οποιαδηποτε διάθεση για αφηγηματικότητα, ο καλλιτέχνης φιλοδοξεί να ενθαρρύνει την ελεύθερη διάβαση από τη θέαση στο στοχασμό και την περισυλλογή.

Γκαλερί The Apartment

Ιθάκης 29Α, 112 57 Αθήνα, Τηλ: +302103215469 , http://www.theapartment.gr/

elculture.gr

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ- Jane Birkin et Serge Gainsbourg - Je T'aime,...Moi Non Plus




Σερζ Γκενσμπούρ(+1991)
Ο Σερζ Γκενσμπούρ, γάλλος τραγουδιστής,  το 1969 τραγούδησε μαζί με τη σύζυγό της Τζέιν Μπίρκιν τη μεγάλη επιτυχία τους «Je t'aime... moi non plus», το μοναδικό γαλλόφωνο τραγούδι που ανέβηκε στην κορυφή του βρετανικού πίνακα επιτυχιών.